یک نقاشی عجیب و غریب

«راز 2» در مقایسه با محصولات هندی، فیلم ویژه‌ای است و حال و هوای خاصی دارد.

این فیلم در ظاهر و باطن خود کاملا و بشدت هندی است. قبل از تولید فیلم، تحقیق جامعی درباره دیدگاه‌ها و اعتقادات ترسناک در داخل کشور انجام دادیم. این تحقیقات حتی شامل بحث‌ها و چیزهایی مثل ارواح هم شد. در هند هم ما درباره ارواح سرگردان همیشه صحبت کرده‌ایم. کاراکتری که من در فیلم نقش او را بازی می‌کنم، یکی از همان آدم‌هایی است که درباره این موضوع تحقیق و کار می‌کند. برای همین است که این خیلی به خط اصلی قصه فیلم ارتباط پیدا می‌کند. می‌شد مرا به عنوان یک نویسنده هم نشان داد که به واسطه کلمات و حروف، درباره ارواح صحبت می‌کند، اما یقینا چنین چیزی باعث خستگی تماشاچی می‌شد. به همین سبب قرار شد من در دنیای هنر و تصویر مشغول کار باشم تا بشود خیلی چیزها را به صورت تصویری نشان داد.

و فکر می‌کنید این اقدام چاره‌ساز بوده است؟

صددرصد. کاراکتر من در فیلم نقاش است و آنچه را که فکر می‌کند، به تصویر می‌کشد. او به واسطه نقاشی‌هایش با ارواح ارتباط برقرار می‌کند. وی به مسائل ماوراءالطبیعه اعتقاد دارد و به کمک همین مساله، قدرت ارتباط‌گیری با ارواح را دارد.

پریتوی را کاراکتری سیاه می‌دانید؟

بدون هیچ شک و تردیدی، یکی از سیاه‌ترین و تاریک‌ترین کاراکترهایی است که تا به حال روی پرده سینما بازی کرده‌ام. او کمی خاص و منزوی است و ساعت‌ها به تنهایی در استودیوی کارش می‌نشیند. کسی است که می‌تواند درباره تفاوت بین یک آدم معتقد و یک آدم کافر صحبت کند. او مثل کاراکترم در فیلم آواراپن یک موجود مزاحم نیست، زیرا از دنیایی می‌آید که ارواح در آن موجودیت دارند و زندگی می‌کنند. در کل، کاراکترم در فیلم را به عنوان کسی ارزیابی می‌کنم که دارد بر لبه تیغ حرکت می‌کند.

قبل از بازی در فیلم می‌دانستید که دنباله‌ای بر فیلم موفق 5 سال قبل بیپامشو پاسو و دینو موره‌آ است؟

از برخی نظرات، فیلم ما دنباله‌ای بر آن است. تهیه‌کنندگان هر دو فیلم یکی هستند و حال و هوای هر دو ترسناک است. ولی قصه آن، دقیقا دنباله‌ای بر قصه قسمت اول نیست. این بار ما می‌خواستیم نوع تازه‌ای از فیلم ترسناک را به تماشاچی ارائه کنیم، چیزی که او تا پیش از این روی پرده سینما ندیده است. نکته اصلی این است که ما تا پیش از این در هند، یک فیلم پرخرج ترسناک که بخواهد انبوه تماشاگران را جذب خود کند، نداشته‌ایم. هدف ما تولید فیلمی بود که پایه و اساس آن بر مبنای ترس و وحشت باشد و بخصوص تماشاگران شهر بمبئی را  که خیلی خرافاتی نیستند  بخوبی بترساند. مردمی که در شهر زندگی می‌کنند اعتقادی به ارواح ندارند. این جور قصه‌ها را بیشتر در محیط‌های روستایی می‌شنویم. ولی ما می‌خواستیم تماشاگران شهری هم به اندازه تماشاگران روستایی بترسند. در عین حال، می‌خواستیم در این فیلم ترسناک شاهد یک درام انسانی هم باشیم. به همین سبب است که کاراکتر من پیام‌های آدم‌های مختلف را به دنیای ارواح می‌برد و برعکس.

خود شما مسائل ماوراءالطبیعه را باور دارید؟

خیلی‌ها را می‌شناسم که عزیزترین کسان خود را از دست داده‌اند و تلاش کرده‌اند تماس و ارتباطی با آنها برقرار کنند. بسختی می‌توانم واکنش‌های آنان در این رابطه را توضیح بدهم. برای همین، احساس می‌کنم نوع واقعیت در این موضوع وجود دارد. البته نمی‌توانم در این باره خیلی صحبت کنم. زمان تولید فیلم، با چند تا از این آدم‌ها دیدار و گفتگو داشتم. آنها طوری در این باره حرف می‌زدند که انگار همه چیز این حرف‌ها واقعی است.

خودتان هیچ وقت سعی کردید تماسی با مردگان بگیرید؟

یک بار که دوست عزیزی را از دست داده بودم، این کار را کردم.

این اولین بار است که یک فیلم ترسناک بازی می‌کنید. چه جور تجربه‌ای بود؟

فکر می‌کنم کار کردن با فیلمسازی که می‌خواهد فیلمش را در مکان‌هایی فیلمبرداری کند که عجیب و غریب و جن‌زده هستند، کمی عجیب و غریب است. در چنین حالتی یک فضای خاص و ویژه خلق می‌شود. بخش اعظم صحنه‌های فیلم در شب فیلمبرداری شدند، به همین سبب کار فیلمبرداری کمی سخت می‌شد. وقتی فیلم آماده نمایش شد، مجبور شدیم برخی از صحنه‌های آن را حذف کنیم، زیرا برای تماشاگران عادی خیلی ترسناک بودند. اما اگر از خودم بپرسید، خیلی دوست داشتم راز 2 اولین فیلم سینمایی‌ام باشد. فیلم‌های ترسناک را خیلی دوست دارم و با تماشای این نوع فیلم‌ها بزرگ شده‌ام. من و موهیت (سوری)‌ با هم این فیلم‌ها را تماشا می‌کردیم.

چرا یک فیلم ترسناک؟

چرا که نه؟ هر کسی دوست دارد در فیلم‌های ترسناک بازی کند. با بازی در این فیلم، فرصت آن را پیدا کردم تا کاری انجام دهم که عمیقا به آن اعتقاد دارم و یک کار کاملا متفاوت بود.

البته اگر به فیلم‌هایم نگاه کنید، می‌بینید همیشه تلاش داشته‌ام فیلم‌های متفاوتی را بازی کنم. در بیشتر فیلم‌هایم هنگام سکانس پایانی مرده‌ام! به دنبال بازی در نقش کاراکتری بودم که سیاه‌تر باشد و راز 2 امکان آن را فراهم کرد که مکاشفه‌ای در این نوع کاراکتر داشته باشم. به همین سبب است که وقتی فیلمنامه فیلم به من پیشنهاد شد، بشدت هیجان‌زده شدم.

هنگام بازی در فیلم فکر می‌کردید واکنش تماشاگران نسبت به آن‌ چه باشد؟

احساس می‌کردم راز 2 نگاه آنها نسبت به فیلم‌های ترسناک را تغییر خواهد داد و باعث خواهد شد، آنها به صورت دیگری به این نوع فیلم‌ها نگاه کنند. با این فیلم، در انتظار گروه جدیدی از تماشاگران بودم. منظورم کسانی است که معمولا به تماشای فیلم‌های ترسناک نمی‌نشینند. بعضی‌ها از این نوع فیلم‌ها دوری می‌جویند، چون آنها را می‌ترساند. اما ما خواستیم چیزی بیشتر از این به آنها بدهیم. قصدم این بود که با کاراکتر‌های فیلم رابطه پیدا کرده و همراهشان شوند. قصه فیلم در کنار ترسناک بودنش یک ماجرای دلدادگی خیلی جذاب را تعریف می‌کند و موسیقی آن عالی است.

کمی درباره موهیت سوری کارگردان فیلم صحبت می‌کنید؟

بی‌هیچ شک و تردیدی او در مقام یک فیلمساز، رشد خیلی خوبی کرده است. او خودش را با محیط سینما هماهنگ کرده و این خیلی خوب است. موهیت فیلم‌هایش را طوری می‌سازد که کاملا باور کردنی به نظر می‌رسند و این چیزی است که در رابطه با او خیلی دوست دارم.

شما همیشه در فیلم‌‌های موهیت سوری بوده‌اید، به جز «وو لمحه»، چرا؟

هر وقت فیلمنامه‌ای برایم فرستاده است، آن را دوست داشته‌‌ام. کاراکترها و قصه‌هایی که در اختیارم می‌گذارد، خیلی به من می‌خورد. ولی در مورد وو لمحه او فکر می‌کرد نقش مناسبی برای من ندارد. شما وقتی در 3 فیلم یک کارگردان با او همکاری می‌کنید، دیگر با او راحت هستید و می‌دانید سرصحنه چه چیزی از شما می‌خواهد. در همین حال، من هم خیلی خوب می‌دانم او چه شات‌هایی را می‌‌خواهد از من بگیرد. وقتی اشتباه بازی می‌کنم، نیازی نیست چیزی بگوید. این مساله را از نوع نگاهش می‌فهمم. حالا دیگر دقیقا می‌دانم چه صحنه‌ای را می‌خواهد دوباره فیلمبرداری کند. از همان اولین فیلمی که با هم کار کرده‌ایم، همیشه قبل از شروع فیلمبرداری بحث و جدل زیادی با یکدیگر می‌کنیم. این موضوع کمک خیلی زیادی می‌کند تا سر صحنه راحت‌تر باشیم.

از آنجا که نسخه اصلی و اول فیلم یک کار بسیار موفق بود، انتظارات از قسمت دوم آن خیلی زیاد بوده است. آیا این نکته هنگام فیلمبرداری راز 2، برای شما حکم یک فشار را داشت؟

اصلا. ما باید خودمان را از قید و بند قسمت اول کاملا رها می‌کردیم. در غیر این صورت، مجبور بودیم از آن کپی کنیم و چیزی شبیه همان فیلم بسازیم. با آن که فیلم ما به نوعی دنباله آن فیلم است، ولی یک کار مستقل به شمار می‌رود که تفاوت‌های خیلی زیادی با آن دارد.

برای این که نقش خودتان را بهتر بازی کنید، تحقیق خاصی هم در مورد کاراکتر خود کردید؟

کمی آموزش نقاشی دیدم تا بدانم نقاش‌ها چگونه کار می‌کنند. اما ما برای تولید فیلم وقت کمی داشتیم و من نتوانستم همه کارها و تحقیقاتی را که می‌خواستم انجام دهم. ولی اصرار داشتم درست نقاشی کردن را یاد بگیرم، چون پایه و اساس کاراکترم بر مبنای این کار قرار داشت. با این حال، نقاشی‌هایی که در فیلم می‌بینید کار یک نقاش حرفه‌‌ای است و نه من!‌ تا زمانی که کلید فیلمبرداری زده شود، تعدادی کتاب روان‌شناسانه خواندم و فیلم‌هایی را که در این رابطه هستند، تماشا کردم تا به شناخت بهتری از کاراکتر خودم برسم.

فیلم‌های ترسناک مورد علاقه‌تان کدام‌هاست؟

«درخشش» استنلی کوبریک، «جن‌گیر» ویلیام فریدکین و «یتیم‌خانه» محصول اسپانیا.

مترجم: کیکاووس زیاری
منبع: ردیف دات کام