ناتوانی بیماران دیابتی برای خرید داروی زخم پا

به گزارش ایسنا، دکتر معتمدی از مجریان طرح داروی آنژی‌پارس (موثر در درمان زخم پای دیابتی) با بیان این که نحوه اطلاع‌رسانی در رابطه با داروی آنژی‌پارس و این دستاورد ملی از انسجام خبری مناسب برخوردار نبود و بسیاری از مردم و متخصصان در رابطه با آن اطلاع کافی ندارند؛ گفت: با توجه به گران بودن این دارو (257 هزار و 400 تومان) بسیاری از داروخانه‌ها ریسک خرید آن را نمی‌پذیرند. به این منظور سیستم اورژانس برای تهیه این دارو راه‌اندازی شده است.

دکتر معتمدی با اشاره به آن که زخم پای دیابتی و قطع عضو ناشی از آن، هزینه‌های مستقیم، غیرمستقیم و هزینه‌های نگهداری سالیانه را به بیمار تحمیل می‌کند، افزود: براساس آمار سال 1994 سازمان بهداشت جهانی هزینه درمان هر بیمار زخم پای دیابتی حدود 4 هزار و 600 دلار است. این عدد برای هزینه نگهداری پای مبتلا به زخم دیابتی سالیانه حدود 5 هزار و 400 دلار و هزینه‌های غیرمستقیم زخم پای دیابتی حدود 28 هزار دلار است. در مجموع زخم پای دیابتی سالانه بالغ بر 37 تا 38هزار دلار هزینه جاری به سیستم درمان و فرد مبتلا تحمیل می‌کند.

وی با اشاره به هزینه‌های درمان و هزینه‌های غیرمستقیم در قطع عضو ناشی از زخم پای دیابتی گفت: در قطع عضو با توجه به این که فرد دچار معلولیت می‌شود هزینه‌های غیرمستقیم به مراتب بالاتر است. قطع عضو ناشی از زخم پای دیابتی هزینه‌ای معادل حدود 9 هزار و 680 دلار به بیمار تحمیل می‌کند. همچنین قطع عضو سالانه 40 هزار دلار هزینه‌های غیرمستقیم به ازای هر بیمار در دنیا را به دنبال دارد.

دکتر معتمدی با بیان این که هزینه‌های زخم پای دیابتی در ایران، در سال 1375 توسط دانشکده علوم پزشکی اصفهان بررسی شد، گفت: براساس این مطالعه به طور متوسط هزینه مستقیم و غیرمستقیم تحمیل شده به سیستم درمانی کشور برای درمان زخم پای دیابتی سالانه حدود 4 میلیون و 500 هزار تومان و برای کاندیداهای قطع عضو حدود یک میلیون و 800 هزار تومان برآورد شد. به این ترتیب با استناد به آمار دیابتی‌های کشور در سال 1375 یک میلیون و هشتصد هزار بیمار که حدود یک میلیون و 200 نفر از آنان را زنان و ششصد هزار نفر را مردان تشکیل می‌دادند و همچنین با توجه به میزان ابتلا به زخم پای دیابت (حداقل 3 درصد) سالانه در کشور حداقل حدود 56 هزار نفر به زخم پای دیابتی مبتلا می‌شوند.

وی افزود: براساس آمار جدید، حدود 3 میلیون بیمار دیابتی در کشور وجود دارد. به این ترتیب سالانه حداقل حدود 100 هزار مبتلا به زخم پای دیابت در کشور خواهیم داشت. برای 56 هزار مبتلا به زخم پای دیابتی سالانه حدود 257 میلیارد تومان هزینه می‌شود. همچنین حدود 11 هزار کاندید قطع عضو ناشی از زخم پای دیابتی حدود 18 میلیارد تومان به مجموعه بهداشتی کشور تحمیل می‌کنند. از طرف دیگر کاندیداهای قطع عضو هزینه‌هایی مانند پر شدن تخت‌های بیمارستانی، اتاق‌های عمل، پرستاری و غیره را به دنبال دارند. همچنین معلولیت‌ها خود هزینه‌های غیرمستقیم ناشی از عدم توانایی تولید را با خود همراه خواهند داشت.

دکتر معتمدی در توضیح علت گران بودن داروی آنژی پارس گفت: به منظور تولید داروی گیاهی لازم است شبکه تامین گیاه از استانداردهای خاصی برخوردار باشد. همچنین سطح زیرکشت از مواد ارگانیک استفاده نکرده باشد. برای تامین این میزان گیاه حدود 400 تا 500 هکتار مزرعه تحت کنترل نیاز است. به این ترتیب این گیاه در حال حاضر در خارج از کشور تامین می‌شود. همچنین فرآیندهای پیچیده‌ای برای ساخت این دارو لازم است. در حال حاضر تلاش‌هایی برای تولید داخل این گیاه در حال انجام است. این در حالی است که کشت گیاه فرآیندی زمانبر است.

وی با بیان این که بیماران از نظر اقتصادی قدرت خرید آنژی پارس با قیمت 257 هزار تومان را ندارند، گفت: تمامی داروهایی که از خارج کشور وارد می‌شوند حتی اگر به آنها سوبسید هم تعلق گیرد، شورای عالی بیمه آنها را تحت‌پوشش قرار می‌دهد. این در حالی است که مکاتبات در جهت بیمه شدن دارویی که می‌تواند هزینه سنگینی را از دوش دولت بردارد تا به حال نتیجه‌ای به دنبال نداشته است.

معاون بازرگانی و مطالعات راهبردی شرکت پارس روس با بیان این که بیش از 60 درصد بیماران به علت عدم توان مالی، ‌نمی‌توانند آنژی‌پارس را دریافت کنند و در نظرسنجی مشخص شده در صورتی که قیمت دارو به زیر 100 هزار تومان کاهش یابد مردم توان خرید خواهند داشت، گفت: به منظور پوشش این بیماران به صورت مقطعی، تا زمانی که شورای عالی بیمه بتواند این دارو را تحت‌پوشش بگیرد؛ مذاکراتی با دفتر فناوری‌های ریاست جمهوری صورت گرفته و مقرر شده که مابه‌‌التفاوت این میزان را بپردازند. این در حالی است که هنوز در مورد زمان و چگونگی پرداخت آن پاسخی دریافت نشده است.