رقیه القصرا:
احساس خوبی در میان زنان ایران دارم
رقیه القصرا معروفترین و بهترین دونده دنیای اسلام است که با لباسها و پوشش مخصوص خود قهرمانیهای متعدد و مدالهای با ارزشی کسب کرده و توانسته جایگاه ویژه در میان علاقهمندان به ورزش در کشورهای اسلامی کسب کند.
او در دومین حضورش در ایران گفت: «من احساس بسیار خوبی از حضور در ایران و از رقابت در یک کشور اسلامی دارم که زنان آن حجابشان را رعایت میکنند.»
به گزارش ایسنا ، «رقیه القصرا» در سال 1982 – سال 1361 هجری شمسی- در روستای «اعلی» در 10 کیلومتری شهر منامه، پایتخت کشور کوچک بحرین در جنوب خلیج فارس به دنیا آمد. او به عنوان یک زن، پلههای ترقی را با حفظ اصول و ارزشهای جامعهی سنتی و اسلامیاش طی کرده و اکنون به فتح قلههای بلند در ورزش میاندیشد.
القصرا در طول دوران ورزشیاش بسیاری از «نخستینها» را به خود اختصاص داده است.
او نخستین زن بحرینی بود که در سال 2003 در رقابتهای بینالمللی دوومیدانی شرکت کرد و دو مدال طلای 100 و 200 متر کشورهای عربی را کسب کرد.
همچنین او نخستین ورزشکار زاده بحرین بود که در بازیهای آسیایی مدال طلا کسب میکند. پیش ازآن نیز القصرا نخستین زن دوندهی جامعهی مسلمان و اعراب دنیا بود که وارد بازیهای المپیک آتن شده بود.
او همچنین از سال 2004 تاکنون دو بار به ایران سفر کرده و نتیجهاش کسب سه مدال نقره و یک مدال طلا بوده است. وی در این رابطه گفت: «من برای نخستین بار سال 2004 و برای حضور در رقابتهای دوومیدانی قهرمانی داخل سالن آسیا به تهران آمدم و در رقابتهای 60 متر، 200 متر و 400 متر سه مدال نقره را کسب کردم. در رقابتهای امسال جام فجر هم در دوی 60 متر مدال طلا را کسب کردم. البته مسابقه قبلی به دلیل اینکه در چارچوب رقابتهای قهرمانی آسیا برگزار میشد، سطح بالاتری داشت. اما به طور کلی حضور و رقابت در ایران برای من دلنشین است و من احساس خوبی در ایران دارم. من در اینجا در یک کشور اسلامی با زنهای محجبه هستم که پوشیده بودن من در داخل و یا خارج مسابقه برایشان مساله غیر منتظرهای نیست. من از حضور در ایران بسیار راضی هستم.»
اوج کار «رقیه القصرا» در بازیهای آسیایی دوحه در سال 2006 بود. او در سن 24 سالگی مدال طلای دوی 200 متر و مدال برنز دوی 100 متر را با همان پوشش و حجاب مخصوص خود کسب کرد تا یکی از معروفترین ورزشکاران این دوره از رقابتها شود.
لباسهای او در حین رقابت شامل یک شلوار و تاپ بلند و مخصوص به همراه یک روسری سنتی اسلامی است که حجاب موهایش در میان مردم است. او حتی نه در رقابت در میان استادیومهای بزرگ، بلکه در سالن کوچک آفتاب انقلاب تهران، در میان رقابتهای زنان که حتی هیچ مردی هم حضور ندارد، باز هم با لباسهای خاص و معروف خود میدود.
وی در این رابطه گفت: «در همه رقابتهای دنیا که شرکت میکنم، بسیاری از مردم در مورد نوع پوشش من میپرسند. میپرسند این چیست؟ چرا اینها را بر تن میکنی؟ این مساله برای خارجیها سوال برانگیز است و سوالهای متعددی در این زمینه از من میکنند.»
او با خنده ادامه میدهد: «شاید یک سری فکر میکنند به دلیل اینکه موهای من به هم ریخته است آنها را میپوشانم.»
القصرا خاطرنشان کرد: «من در حین رقابت به این فکر نمیکنم که چه چیزی بر تن من است. به این هم فکر نمیکنم که بقیه چه چیزی پوشیدهاند. من فقط به خط پایان فکر میکنم. این لباسها نه تنها برای من هیچ مشکلی ایجاد نمیکند بلکه من به آن به عنوان یک مساله ضروری مینگرم که به من نیرو میدهد. من فکر میکنم قلب و روح من با حجاب یکی شده است.»
رقیه داستان جالبی هم از ورودش به دوومیدانی دارد. در ابتدا از دوران مدرسهاش میگوید: «من یکی از با استعدادترین دخترهای مدرسهمان در ورزش بودم و همیشه برای اینکه در هندبال و یا بسکتبال یار تیمی شوم، دعوا میکردند. من در آن دوران سریعترین دختر مدرسهمان هم بودم. وقتی یک معلمی میخواست پیامی را برای کسی بفرستد، سایرین به او میگفتند آن را به من بگوید تا زودتر از همه بتوانم پیام را برسانم.»
وی تصریح کرد: «من فاتح رقابتهای مهمی در دوران مدرسه بودم، اما 17 سالم بود که معلم مدرسهمان به نام «سوسن تقوی» من را به فدراسیون دوومیدانی بحرین معرفی کرد. آنجا بود که پس از یک سری آزمایشهای اولیه، مورد قبول فدراسیون قرار گرفتم. با این حال نه مربی اختصاصی داشتم و نه برنامهی خاصی برای تمرین. تنها هفتهای سه روز و هر بار یک ساعت و نیم میدویدم.»
او از سال 2003 بود که تمرین خود را با «نورالدین تاجین» آغاز کرد. این مربی جوان الجزایری سابقه حضور در تیم ملی دوومیدانی کشور در دوی 110 متر با مانع رقابتهای جهانی دوومیدانی در سال 1993 را هم دارد. پس از آن تمرینهای رقیه با تاجین به شش ساعت در هر روز رسید. تنها در هفته یک روز استراحت داشت.
وی در حالی که از نخستین زنان کشورش بود که در رشته ورزشی دوومیدانی به صورت حرفهای فعالیت میکند، مشکلات زیادی داشت. القصرا در این رابطه گفت: «روسای روستای من از فعالیت حرفهای من در دوومیدانی اظهار نگرانی میکردند و میگفتند این ورزش برای یک زن مسلمان نیست اما، در این میان تنها حامی من پدرم بود که سابقه حضور در فوتبال حرفهای را هم داشت. با این وجود من به تمرینهایم ادامه میدهم و هر روز برای حضور در یک رقابت مهم آماده میشدم. تا اینکه در همان سال 2003 به رقابتهای قهرمانی کشورهای عرب در لبنان رفتم. آنجا دو مدال طلا 100 و 200 متر را کسب کردم. وقتی به کشورم بازگشتم، دیدم که نمایندگانی از روستایمان برای استقبال و تبریک به فرودگاه آمده بودند. معلوم بود که قهرمانیام فضای جامعه را عوض کرده بود.
در سال 2004 برای حضور در رقابتهای قهرمانی داخل سالن آسیا به تهران آمد و در آن رقابتها که نخستین حضورش در رقابتهای قهرمانی آسیا بود، سه مدال نقره کسب کرد. همچنین پس از آن به رقابتهای جهانی داخل سالن در بوداپست راه یافت و در تابستان همان سال به بزرگترین رقابت زندگیاش تا آن سال وارد شد. او در رقابتهای المپیک آتن با همان پوشش اسلامیاش دوید و مورد توجه بسیاری از رسانههای دنیا قرار گرفت. البته او در این رقابتها در دور مقدماتی پنجم شد و از صعود به مرحلهی بعد بازماند اما، همین حضور او در المپیک به عنوان نخستین زن محجبه جهان، بسیار مهم و با ارزش بود.
وی درمورد المپیک آتن گفت: «وقتی کوچکتر بودم، آرزو میکردم که المپیک را از نزدیک ببینم و رقابت در آن برایم بسیار با ارزش و هیجان انگیز بود. البته همیشه در آن زمان میگفتم انشاءالله».
القصرا در سال 2005 در رقابتهای بازیهای غرب آسیا پس از کسب مدال طلای 100 متر این بازیها مصدوم شد و مدتی استراحت کرد. او تمرینهای خوبی را در اواخر سال 2005 و اوایل سال 2006 انجام داد تا وارد بهترین سال ورزشیاش شود.
او در بازیهای آسیایی دوحه در دو رقابت 100 و 200 متر بسیار درخشان بود. دونده زن و محجبهی دنیای اسلام در دوی 100 متر مدالهای برنز گرفت و در دوی 200 متر با کسب مدال طلا به یکی از ستارههای بازیها بدل شد. او نخستین زادهی کشور بحرین بود که به این افتخار میرسید.
او سال 2007 را هم با کمی مصدومیت و بدون موفقیت چندان طی کرد اما، در بازیهای المپیک پکن از دور مقدماتی دوی 200 متر صعود کرد و در دور نیمه نهایی با رکورد 22 ثانیه و 72 صدم ثانیه ششم شد.
القصرا درمورد آیندهاش هم گفت: «من آرزوهای بزرگی دارم. اما بین آن چیزی که میخواهم و آن چیزی که هستم فاصلهی زیادی وجود دارد. من به موفقیت در بازیهای المپیک نگاه میکنم و باید برای رسیدن به این موفقیت قدرتم بیشتر شود.»
وی در پایان درمورد رقابتهای جام فجر هم خاطرنشان کرد: «رقابتهای جام فجر از لحاظ فنی و تجربی برای من چیز خاصی نداشت اما، چون مربیام این رقابت را در برنامههایم قرار داده بود، مجبور بودم که به ایران بیایم.»
بهترین رکوردهای او در دوهای داخل و خارج سالن به شرح زیر است:
خارج از سالن:
100 متر: 11 ثانیه و 12 صدم ثانیه
200 متر: 22 ثانیه و 65 صدم ثانیه
400 متر: 55 ثانیه و 17 صدم ثانیه
داخل سالن:
60 متر: 7 ثانیه و 40 صدم ثانیه
200 متر: 24 ثا نیه و 16 صدم ثانیه
400 متر: 53 ثانیه و 28 صدم ثانیه
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
