رفیعی ادامه داد: امروز که پس از 5 سال میخواهم کاری را روی صحنه ببرم، شاهد تعطیلی کارگاههای دکور و لباس تئاترشهر هستم و مجبور میشوم که دوخت لباسهای نمایش شکار روباه رابه دست خانمهای خانهدار بسپارم.
وی همچنین با اظهار تاسف از شرایط ساخت دکور نمایشها یادآور شد: سالهای گذشته افراد بسیار توانمندی مسوولیت کارگاههای دکور را به عهده داشتند که متاسفانه امروز خانهنشین شدهاند و ما حتی از آنان برای آموزش به جوانان و نسلهای آینده استفاده نمیکنیم.
کارگردان نمایشهایی چون «شازده احتجاب» و «در مصر برف نمیبارد» با بیان این که در تئاتر ایران از یک سوءتفاهم واژگانی رنج میبریم، به نمونههای دراماتورژ و تئاتر تجربی اشاره کرد و افزود: ما در ایران به هیچ وجه کسی را نداریم که دراماتورژ باشد و از سوی دیگر در حالی جوانان ما از تئاتر تجربی دم میزنند که کارگردانی مثل پیتر بروک پس از 60 سال کار به تئاتر تجربی روی میآورد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم