کار از روی اعتقاد

از خون جوانان وطن (اثر عارف قزوینی که در دوران انقلاب با صدای شجریان اجرا شد) ایران ای سرای امید، ظفر، کاروان شهید، ای برادر، شهید، شب نورد و... از جمله آثار انقلابی است که هر بار که بشنویم برایمان تازگی دارد.

شهرام ناظری با تایید تازگی این سرودها می‌گوید: این طراوت و تازگی به این نکته بر می‌گردد که همه ما این آثار را از روی ایمان و با اعتقاد به کاری که انجام می‌دادیم، ساخته‌ایم و مساله پول و درآمد و این حرف‌ها مطرح نبود، او با اشاره به اثر کاروان شهید می‌گوید؛ در همان ایام یکی از بستگانم در خرمشهر مورد اصابت گلوله دشمن قرار گرفته بود و من با تاثر و با احساسی عمیق که از آن ضایعه داشتم، سرود را خواندم.

این سرود را لطفی در دستگاه همایون ساخته است. (البته شهرام ناظری سرود دیگری برای جانبازان خوانده است: خون هر جانباز، می‌دهد آواز، جان فدای وطنم، خاک ایران کفنم ....)

مدتی بعد زمانی که خرمشهر آزاد شد لطفی سرود دیگری با صدای شجریان در بیات اصفهان با این مطلع «بشنوید ای گروه جانبازان» ساخت. اما لطفی درباره دلیل ساخت سرود جانباز با صدای شجریان در جایی گفته: «یک روز وقتی پس از پایان تدریس در کانون چاووش، بیرون آمدم، متوجه شدم سر و صدای زیادی در خیابان جاری است و خودروها چراغ هایشان روشن است. پرسیدم چه خبر است؟ گفتند، خرمشهر آزاد شده است. ناخودآگاه این تصنیف با همین حال و هوا در ذهنم شکل گرفت و سرانجام اجرا کردیم.»

به هر حال استاد شجریان و دیگر استادان بزرگ هر کدام آثار جاودانه‌ای برای دوران انقلاب ساخته‌اند که علی رغم این‌که به نوعی مناسبتی بوده و مربوط به برهه خاصی از زمان هستند اما هیچ‌گاه کهنه نمی‌شوند و این مربوط به ذات و جوهره هنری این آثار است اما به براستی چرا دیگر این هنرمندان در 2 دهه اخیر چنین سرودهایی نساختند؟! پاسخ درست این پرسش می‌تواند راهنمای خوبی برای مسوولان و متولیان فرهنگی باشد تا کمتر بودجه و انرژی صرف ساخت سرودهای یک بار مصرف سفارشی نشود.

حمیدرضا عاطفی