در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پزشک خانواده
آنتیبیوتیکها، بخصوص کلیندامایسین، آمپیسیلین، سفالوسپورینها و آمینو گلیکوزیدها میتوانند باعث بروز اسهال شوند. این نوع اسهال در نتیجه تغییرات محیط روده توسط آنتیبیوتیکها رخ میدهد. این حالت میتواند منجر به التهاب کولون (روده بزرگ) شود.
اسهال ناشی از آنتیبیوتیکها نسبتا شایع است و حدود 25 درصد از مصرفکنندگان کلیندامایسین و 10 درصد مصرفکنندگان آمپیسیلین را مبتلا میکند. خطرناکترین فرم اسهال ناشی از آنتیبیوتیک، کولیت سودومامبرانوس است. این اختلال به علت سم مترشحه از میکروبی به نام کلستریدیوم دیفیسیل ایجاد میشود. معمولا اسهال 4 تا 10 روز پس از آغاز درمان آنتیبیوتیک شروع میشود و علائم آن پس از قطع دارو تخفیف مییابد. با این وجود در 25 درصد علائم تا زمان قطع آنتیبیوتیک ایجاد نمیشود. علائم و نشانههای این بیماری عبارتند از:
- اسهال که بعد از مدت کوتاهی پس از درمان با آنتیبیوتیک ایجاد میشود.
- انقباضات شکمی
- تب
برای تشخیص اسهال ناشی از آنتیبیوتیک کافی است آزمایشاتی را روی نمونه مدفوع انجام دهند.
بسیاری از افراد پس از قطع آنتیبیوتیک بهبود مییابند. برخی بشدت بیمار شده، به اسهال پایدار مبتلا گردیده و دچار کاهش آب بدن میشوند. بعضی مواقع، کولیت سودومامبرانوس میتواند به وضعیت تهدیدکننده زندگی تبدیل شود.
احتمالا پزشک برای درمان مصرف آنتیبیوتیک را که عامل اسهال شماست، متوقف میکند. میتوان در صورت لزوم از داروی مترونیدازول یا وانکومایسین جهت درمان استفاده کرد. راه دیگر، استفاده از داروی کلستیرامین است. این دارو به سم آزاردهنده کلستریدیوم دیفیسیل متصل شده و آن را دفع میکند.
سوالات پزشکی خود را با ما در میان بگذارید.
سلامت باشید
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
