در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
برزیل در سال 1888 رسما بردهداری را ممنوع کرد، اما هنوز صاحبان مزارع و گلهداریها کارگران فقیر این کشور را عملا به بردگی میبرند. لئوناردو ساکاموتو، رئیس یک سازمان غیردولتی برزیل میگوید: «با وجود تلاشهای لولاداسیلوا، رئیسجمهور چپگرای این کشور بردگی هنوز مشکلی بزرگ در این کشور است. این موقعیتی بسیار غمانگیز است و باعث میشود احساس درماندگی کنیم. در کشوری با این همه ثروت وجود بردگان تناقضی دردناک است.»
بسیاری از بردگان از منطقه فقیرنشین شمالشرقی برزیل میآیند که بیکاری در آنجا بسیار زیاد است. دلالان با دادن وعده کار به این مردم آنان را به منطقه آمازون یا غرب میانه برزیل میبرند و برای قطع ساقههای نیشکر، در معادن و دامپروریها به کار میگیرند و معمولا ارتباطشان را با خانوادههایشان قطع میکنند.
فعالان حقوقبشر میگویند مزرعهداران در آمازون معمولا افراد مسلحی دارند تا مانع فرار این کارگران برده شوند. این فعالان میگویند بسیاری از این کارگران که فقط حقوق خود را مطالبه میکنند، کشته میشوند. یک کارگر محلی گفت کارگر دیگری که میخواست فرار کند چند روز بعد جسدش در حالیکه به لاستیک مستعمل تراکتوری بسته شده بود، در رودخانهای پیدا شد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: