آرش رستم‌نمدی

نه ترسیدیم و نه امیدوار شدیم

پیروزی 6 صفر در گام اول مرحله مقدماتی جام ملت‌های 2011 آسیا حتی اگر مقابل سنگاپور هم باشد، قابل قبول و دلچسب است تا با این شروع خوب نسبت به ادامه راه خود در این رقابت‌ها با خوشبینی بیشتری نگاه کنیم. هرچند بعضی‌ها قصد دارند با بزرگنمایی نقاط ضعف تیم ملی، احساس بدبینی و ناامیدی به این تیم را همچنان حفظ کنند؛ ولی واقعیت اینجاست که پیروزی 6 صفر جایی برای ترس و نگرانی بیشتر باقی نمی‌گذارد و حتی در نگاه معمولی به تیم ملی باید گفت که تغییر چندانی در احساسات ما ایجاد نمی‌کند.
کد خبر: ۲۳۱۵۹۴

از یک‌سو همان 40 دقیقه گل نزدن به تیم ضعیف سنگاپور و شروع گلزنی بعد از 10 نفره شدن حریف می‌تواند باعث انتقاد شود، ولی در نقطه مقابل وقتی ملی‌پوشان نه چندان با تجربه ما به محض اخراج یک بازیکن حریف می‌توانند از این نقصان تیم مقابل به نحو احسن استفاده کنند و طی 50 دقیقه باقیمانده 6 گل به ثمر برسانند؛ در نوع خود قابل تحسین است.

فراموش نکنیم که این تیم ملی بدون لژیونرهای اروپایی خود و فقط با تکیه به نیروهای موجود در لیگ برتر وارد میدان شده بود و تنی چند از نفرات این تیم حتی به 20 بازی ملی هم نرسیده‌اند، ولی همین تیم موفق شد بهترین پیروزی تاریخ فوتبال ایران مقابل سنگاپور را به ثبت برساند؛ چرا که ما در گذشته 2 پیروزی 3 صفر و 4 صفر و یک تساوی یک یک با سنگاپور بر جای گذاشته بودیم.

همچنین قرار نیست حریفان همیشه با تمام قوا و در شرایط برابر مقابل ما حاضر شوند. 10 نفره شدن حریفان هم جزو شرایطی است که باید ملی‌پوشان ایرانی آن را تجربه کنند و برای چنین شرایطی آمادگی لازم را به دست آورند.

به هر تقدیر به رغم اشکالات موجود در شیوه بازی تیم ملی بخصوص در نیمه اول که علی دایی هم بدرستی به آن اشاره کرد، عملا می‌توان مدعی شد که بازی با سنگاپور هیچ چیزی جز 3 امتیاز برای ملی‌پوشان ایرانی به ارمغان نداشت و حتی یک مسابقه دستگرمی و تدارکاتی مناسب هم محسوب نمی‌شد؛ چون مسلما اگر بازیکنان تیم ملی در 2 گروه با یکدیگر بازی می‌کردند به مراتب فشار بیشتری به هر کدام نسبت به بازی با تیم منفعل سنگاپور وارد می‌شود، ولی این دلیل نمی‌شود که همان عده همیشه منتقد بخواهند از همین مسابقه و فعل و انفعالات آن به عنوان شمشیری برای انتقاد از مربیان تیم ملی استفاده کنند.

اگر سنگاپور حریف ضعیفی در مقایسه با امثال کره، امارات و عربستان است ولی باید به این مساله هم توجه داشته باشیم که انگیزه بازیکنان مقابل رقبای قدرتمندتر ما به مراتب بیشتر می‌‌شود و با دقت و تمرکز بیشتری دستورات تاکتیکی کادر فنی را اجرا می‌کنند.

حریف روز چهارشنبه گذشته تیم ملی بجز یک ضدحمله تصادفی و نصف و نیمه در دقیقه 10 حتی یک توپ مفید درون محوطه جریمه تیم ایران نیاورد، پس در این وضعیت نمی‌توان نه به خط دفاعی تیم ملی احسنت و آفرین گفت و نه آنها را مورد نکوهش قرار داد.

بازی با سنگاپور یک تمرین بی‌دردسر همراه با 3 امتیاز برای تیم ملی بود، نه بیشتر و نه کمتر. اگر هم کسی خرده‌حسابی دارد لطفا آن را برای بازی با حریفانی بگذارد که حداقل در فوتبال قاره محلی از اعراب داشته باشند و کمی تا قسمتی تیم ملی را به دردسر بیندازند.

 

 

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها