jamejamonline
صفحه نخست عمومی کد خبر: ۲۲۹۶۳۷   ۲۴ دی ۱۳۸۷  |  ۲۰:۱۷

چهره‌ خبرساز هفته

مسافری ازهند

«براد پیت به ایران می‌آید»، «نیکلاس کیج در تهران.» اینها تیتر‌هایی است که با نزدیک شدن به جشنواره فیلم فجر هر روز با فونتی بزرگ‌تر در روزنامه‌ها خواهید دید.

این حقه هم قدیمی شده است که مثلا وقتی روزنامه‌ای را خریدید و خواستید بدانید که چطوری براد پیت به ایران می‌آید، می‌فهمید که اصلا از این خبرها نیست و فقط یکی از فیلم‌های او در جشنواره فجر به نمایش گذاشته می‌شود، اما هفته گذشته در صفحات سینمایی بیشتر روزنامه‌ها خبر از حضور آمیتا باچان ستاره بالیوود و مشهور هندی در جشنواره فجر به چشم می‌خورد. منبع خبر هم موثق‌تر از ستاد اطلاع‌رسانی جشنواره فجر بود! چون روزنامه‌ها در وبلاگ شخصی خود آقای باچان دیده بودند که نوشته است: «من برای دریافت جایزه یک عمر دستاورد به جشنواره فیلم تهران دعوت شده‌ام، هرچند درباره امکان سفر به ایران تردید دارم. چون من همان زمان به مجمع جهانی اقتصاد به داووس سوئیس نیز دعوت شده‌ام.» اتفاقا در همان روزها او یک برنامه مرور بر آثارش را هم در پاریس دارد. حالا این که باچان از تهران، زوریخ یا پاریس کدام یک را انتخاب کند برمی‌گردد به شرایط خودش، اما حضور ستاره‌های مطرح سینمایی در ایران همیشه نه‌تنها برای سینماگران که برای مسوولا‌ن مربوطه هم جذاب بوده است. چندی پیش علی شاه‌حاتمی پس از بازگشت از هند به خبرگزاری مهر گفته بود که فیلمنامه‌ای را به آمیتا باچان و سلمان خان (یکی دیگر از بازیگران مشهور هندی) داده است که اتفاقا مورد قبول اولیه این دو بازیگر هم قرار گرفته است. هرچند دست‌اندرکاران این فیلم سعی کردند این قضیه را جدی جلوه دهند، اما به دلایل کاملا مشخص کسی هم این خبر را جدی نگرفت!!

آمیتا باچان که شاید همه دوستداران و علاقه‌مندان به او در ایران او را با نام «ویجی» و صدای خسرو خسروشاهی می‌شناسند حالا 66 ساله است، او در شهر الله‌آباد هند متولد شد و بیش از 150 فیلم بازی کرده است. البته این آمار شاید در مقابل آمار تولید فیلم در سینمای هند (که چیزی نزدیک به تولید 700 فیلم در سال است) زیاد قابل توجه نباشد، اما از محبوبیت او در هند همین بس که همین چند وقت پیش وقتی او به خاطر یک افت فشار به بیمارستان منتقل شد، جمعیت زیادی بیرون بیمارستان تجمع کردند!

 

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
نقطه طلایی

نقطه طلایی

یک) عکس را خیلی وقت است گذاشته‌ام. جایی که همیشه جلوی چشمم باشد. پشت عکس، بابا با خودکار آبی و خط شکسته نستعلیق نوشته: «باغ اکبرآقا- نوروز۱۳۶۵ - با محمدمهدی جان».

از دکتر نجیب تا دکتر غنی

از دکتر نجیب تا دکتر غنی

حملات و ترورهای مرگبار در سراسر افغانستان به امری روزمره بدل شده‌است. هر کسی هم می‌تواند هدف باشد.

رشته ‌کوه‌هایی به نام پدر

رشته ‌کوه‌هایی به نام پدر

از یک سنی به بعد، دیگر شخص و انسان نیستند. تبدیل می‌شوند به یک مفهوم. یک مکتب، یک تفکر. بعضی وقت‌ها با یک من عسل نمی‌شود خوردشان.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر
یک عصر متفاوت

در مرحله نیمه‌نهایی عصرجدید چه اتفاقاتی افتاد؟ به همراه جزئیاتی از چگونگی برگزاری مرحله پایانی

یک عصر متفاوت

پیشخوان

بیشتر