از انتظار

ای بیدار بزرگ

علی مظاهری: چه قرن‌هاست، چه جمعه‌ها که تو به راهی رفته ای که از جهان ما راهی به افق‌های تو نیست. جهان ما را سایه‌ها فرا گرفت؛ خزه‌ها، درخت‌ها را پوشاند و بیابان‌ها، راه‌ها را در خود گم کردند و خارها راه‌ها را از نظرها پنهان‌تر ساخت. چه قرن‌هاست، چه جمعه‌هاست که بزرگوارانه به راهی رفته‌ای که پیامبران، هنگام امر غیبت‌شان رفتند.
کد خبر: ۲۲۷۵۳۹

چه قرن‌هاست، چه جمعه‌هاست که ما از این همه ظلمت بی‌چون و چرا با توسل به یاد مهربان تو نورانی مانده‌ایم و دلمان را، حیرت تنهایی‌مان را با نجوای همیشگی اسم‌هایت با تابش طلایی نام‌هایت در آیینه خانه هدایت روشن نگه داشته‌ایم.

چه جمعه‌ها که احساس کرده‌ایم دیگر جام جهان‌نما شده‌ایم، چه جمعه‌ها که خورشید صبحگاه از احساس راستین ما از ژرفای روح ما برخاسته و طلوع کرده است، چه جمعه‌ها که تجلی عشق شما بوده‌ایم... چه جمعه‌ها... چه...
اما ای پاک پرشکوه، ای راستی‌های پیروزمند، ای هماره بیداری بزرگ، ای مهر راستین دل‌های عاشق! در جستجوی جمعه تو چقدر این جمعه‌های نیایش گریسته‌اند... چقدر...

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها