این طرح با راهبری برنامه عمران سازمان ملل متحد (UNDP) به عنوان آژانس اجرایی راهبر و با همکاری برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) و آژانس توسعه همکاریهای فنی آلمان (GTZ) به عنوان آژانسهای همکار به اجرا گذارده خواهد شد.
هدف از انجام این طرح، تهیه یک برنامه راهبردی برای تثبیت مصرف هیدروکلروفلوروکربنهای شناسایی شده در بخشهای مختلف صنعتی تا سال 2013 میلادی و کاهش مصرف این مواد به اندازه 10 درصد تا سال 2015 میلادی است. هیدروکلروفلوروکربنها جزو مواد مخرب لایه ازن در پیوست «پ» پروتکل مونترال هستند.
براساس اصلاحیه مصوب نوزدهمین نشست اعضای پروتکل مونترال، کشورهای مشمول ماده 5 پروتکل (در حال توسعه) متعهد به رعایت برنامه زمانی جدید برای کاهش تدریجی و حذف این مواد تا سال 2030 میلادی شدهاند.
بر پایه این برنامه زمانبندی، این کشورها باید مصرف و تولید هیدروکلروفلوروکربنها را تا سال 2015 به اندازه 10 درصد، تا سال 2020 به اندازه 35 درصد و تا سال 2025 به اندازه 5/67 درصد کاهش دهند.
بر این اساس کشورها خواهند توانست همه ساله به طور متوسط 5/2 درصد باقیمانده میانگین مصرف سالهای پایه خود را در طول سالهای 2030 تا 2040 برای مصارف تعمیرگاهی به کار گیرند.
از سوی دیگر این روزها آلودگی هوا بشدت پایتخت را احاطه کرده است و به گفته کارشناسان امسال نسبت به سال گذشته هوا 3 برابر آلودهتر است. به دنبال شرایط هشدار آلودگی هوای تهران، تمام اورژانسها و بیمارستانهای تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی ایران آماده باش هستند.
مسوولان در این رابطه اعلام کردهاند که با توجه به قرار گرفتن در وضعیت هشدار آلودگی هوای شهر تهران و پیشبینی سازمان هواشناسی استان تهران مبنی بر کیفیت خاص جوی و احتمال وقوع پایداری و وارونگی دما و با توجه به این که درحال حاضر کیفیت آلودگی هوا بر اساس سنجش به عمل آمده از ایستگاههای موجود مرکز «مهار» در شرایط ناسالم قرار دارد، این مساله میتواند به عنوان بحرانی جدی در به مخاطره انداختن سلامت شهروندان تهران تلقی شود.
اگرچه بحران آلودگی هوا به مجلس هم کشیده شد، اما واقعا کسی تصمیم جدی برای حل این بحران خواهد گرفت؟ بحرانی که تنها گریبانگیر ما در فصل زمستان نیست، بلکه سایه خود را همواره بر زندگی شهروندان انداخته است و سلامت شهروندان را تهدید میکند.
حمیده ساداتهاشمی