راه عبور از عصر صنعت به عصر اطلاعات

در آستانه ورود به دهه 70 میلادی بود که آمریکایی‌ها به این فکر افتادند که ارتباطات تلفنی را گسترش دهند و بتوانند تلفن را با خود حمل کنند، از این رو تصمیم گرفتند تلفن همراه یا به قول خودشانMobile  را بسازند.

بعد از این فکر بود که پایه‌های ساخت تلفن همراه بنا نهاده شد و شبکه‌های تلفن همراه به تولید انبوه رسید.
مطمئنا تلفن‌های همراه اولیه به ظرافت امروز نبود بلکه چیزی شبیه به بی‌سیم‌های 20 سال پیش بود که هیچ کار فانتزی روی آنها انجام نشده بود؛ این اختراع سبب شد که بشر بتواند امواج مایکروویو را مهار کرده و آن را برای ارتباط بی‌سیم به کار بگیرد.

دکتر مارتین کوپر در 3 آوریل 1973 اولین کسی بود که با گوشی یک کیلوگرمی‌اش صحبت کرد. این مهندس الکترونیک در شرکت موتورولا اولین گوشی قابل حمل را ساخت. ایده ساخت گوشی همراه را دکتر کوپر از یک مجموعه تلویریونی علمی  تخیلی پیشتازان فضا که شخصیت اصلی سریال با گوشی بی‌سیم حرف می‌زد به ذهنش الهام شد و تصمیم گرفت روی عملی کردن این قضیه کار کند.

اواخر دهه 1960 یک شرکت تلفن در آمریکا، انگلیس و ژاپن وجود داشت که شرکت آمریکاییATT  در حال حاضر بزرگ‌ترین شرکت تلفن در دنیا محسوب می‌شود. آنها چیزی را اختراع کرده بودند که به آنCellular  می‌گویند.

در واقع اختراعشان تلفن‌های داخل ماشین بود. مارتین کوپر در عمل نشان داد که می‌توان یک تلفن همراه ساخت که با آن بشود یک شماره را نه به یک مکان، نه به یک میز و نه به یک خانه، بلکه به یک شخص اختصاص داد. از سال 1973 که مارتین کوپر اولین تلفن همراه را به نمایش گذاشت تا سال 1983 اولین سرویس تجاری تلفن همراه شروع به کار کرد. آنها 5 مدل گوشی تلفن همراه ساختند که هر کدام 450 گرم وزن داشت.

مارتین کوپر (پدر تلفن همراه) معتقد است: دنیای بی‌سیم دنیای آزادی است؛ دنیای رها شدن از قید و بند تلفن‌های ثابت و داشتن قابلیت بودن هر جایی که می‌خواهی. تلفن همراه زندگی مردم را بهتر می‌کند و راحتی بیشتری به مردم می‌دهد.