‌جایگاه ‌بهتر در پرسپولیس

هافبک امروز پرسپولیس با همین طرز تفکر پس از 5 سال از ابومسلم جدا و از مشهد راهی تهران شده است تا حضور در یک تیم پرطرفدار را تجربه کند.

هر چند می‌گوید هرگز برای نیمکت‌نشینی به پرسپولیس نیامده است؛ اما روزهای پشت خط ماندن را به امید پیدا کردن فرصتی برای اثبات توانایی‌هایش پشت‌سر گذاشته است و حالا به دنبال استفاده از فرصت‌هایی است که در زمان مربیگری افشین پیروانی بیشتر از زمان حضور افشین قطبی نصیبش می‌شود.

محمد منصوری که پس از حضور در تیم نونهالان کشاورز به طور رسمی فوتبالش را با نوجوانان پرسپولیس آغاز کرده است ، رضایت مردم از بازی‌اش را اولویت اول در فوتبال می‌داند و تاکید دارد فقط باید در تیم بزرگی مثل پرسپولیس باشی تا بدانی مردم چطور سرما و گرما را هنگام طرفداری از تیم محبوبشان احساس نمی‌کنند. با منصوری در مورد مسائل مختلفی گفتگو کردیم از آغاز تا امروز؛ گفتگویی که پیش‌روی شماست.

در 3 فصل گذشته لیگ برتر همیشه نام محمد منصوری در فهرست خرید پرسپولیس قرار داشت. چه شد که امسال به این تیم پیوستی؟

سومین سالی بود که پرسپولیسی‌ها با من مذاکره می‌کردند. در 2 فصل قبل از آن احساس می‌کردم هنوز شرایط بازی در تیمی مثل پرسپولیس را ندارم. هنوز نمی‌توانستم برای خودم جا بیندازم که در فضایی جدید با این همه تماشاگر و سطح توقع بازی کنم؛ اما امسال فکر کردم آن تکامل حاصل شده و طرز تفکر لازم را پیدا کردم.

اما پرسپولیس این فصل بازیکنان زیاد و خوبی را در خط میانی به خدمت گرفت. از این بابت تردیدی نداشتی؟

من با دید باز و حساب شده به پرسپولیس آمدم. می‌دانستم پرسپولیس در این خط یارگیری زیاد و خوبی کرده است؛ اما چون عقیده دارم که برای پیشرفت باید حتما رقابت سازنده داشت، از این محیط نترسیدم و با انگیزه بالا به پرسپولیس پیوستم. اما فراموش هم نمی‌کنم که ابتدای فصل خیلی بدشانسی آوردم و دو مصدومیت بدموقع مرا حسابی عقب انداخت.

تیمی مثل پرسپولیس با تیم‌های دیگر فرق دارد. اینجا وقتی مصدوم می‌شوی، این‌طور نیست که منتظرت بمانند. اگر یک روز یا حتی یک لحظه غفلت کنی و به هر دلیلی جا بمانی، جایت را می‌گیرند، مثل خیلی‌های دیگر که مصدوم شدند و جایگاه سابق را پیدا نکردند.

با این وضعیت از انتخاب پرسپولیس پشیمان نیستی؟

نه، اصلا پشیمان نیستم. من در ابومسلم هم به مرور زمان جایگاه خودم را پیدا کردم. سال اول و دوم اصلا مثل سال آخر حضورم نبود. در کل تصورم این است هر جایی هستم باید به دنبال این باشم که حقم را بگیرم. اگر ادعایی دارم، در میدان عمل ثابت کنم. به همین دلیل هیچ‌گاه ناامید نمی‌شوم. دوست دارم در هر تیمی اگر قرار است روزی جدا شوم با قدرت و در اوج باشم، نه این‌که با ناراحتی این کار را انجام بدهم، ضمن این‌که از نظر سنی هم در شرایطی هستم که جای پیشرفت دارم و دلیلی برای ناامیدی نیست.

برای پیشرفت راهی پرسپولیس شدی. با نیمکت‌نشینی چطور کنار آمدی؟

من هرگز برای نیمکت‌نشینی به پرسپولیس نیامدم که بخواهم بگویم انتظارش را داشتم، اما همیشه به خواسته و سلیقه مربی احترام گذاشته و می‌گذارم. به دلیل همان انگیزه و امید همیشه صبر می‌کنم و منتظر فرصت برای اثبات توانایی‌ام می‌مانم. فکر می‌کنم در فرصت‌هایی هم که داشتم، جواب اعتماد مربی را بخوبی دادم. ضمن این‌که مردم هم از عملکردم راضی بودند و همین برای من ارزشمند است.

از همین قدر حضور در میدان مسلما راضی نیستم، اما از این‌که طرفداران راضی هستند، خوشحالم. برای من همیشه اولویت اول در فوتبال رضایت مردم است، بویژه پرسپولیس که واقعا هواداران عاشقی دارد. همیشه می‌شنیدم طرفداران در سرما و گرما یار و یاور تیم هستند، اما واقعا باید در این جمع باشی تا آن‌را احساس کنی. از وقتی به پرسپولیس آمدم، این حقیقت را بیشتر لمس کردم و امیدوارم هیچ‌وقت شرمنده مردم نباشم.

به نظر می‌رسد افشین پیروانی بیشتر از قطبی به بازی منصوری اعتقاد دارد؟

برنامه، طرز تفکر و سلیقه هر مربی با مربی دیگر متفاوت است. من به همه آنها احترام می‌گذارم و سعی می‌کنم با گذشت زمان و اثبات خودم، جایگاه بهتری در پرسپولیس پیدا کنم. امیدوارم در همان دقایقی که در میدان هستم، برای پرسپولیس مفید باشم.

چرا پرسپولیس این فصل از همان هفته‌های اول حاشیه داشت؟ به نظر می‌رسید همه چیز سرجای خودش قرار ندارد. حتی همین حالا هم با وجود این‌که وضعیت بهتر شده، باز هم پرسپولیس به آرامش لازم نرسیده است.

پرسپولیس با یک تغییر اساسی در مدیریت و حتی کادر فنی مواجه شده بود و همین تغییر و تحول باعث شد ابتدای فصل دور تیم خیلی شلوغ و پر حاشیه شود. مدیریت جدید سعی کرد حداقل برای کم‌کردن استرس و ناراحتی مردم هر طور شده آقای قطبی را برگرداند تا حداقل کادر فنی حفظ شود.

معمولا تیمی که قهرمان می‌شود، آن هم بعد از چند سال ترکیبش را تغییر نمی‌دهند، اما این اتفاق در پرسپولیس نیفتاد و همه چیز تغییر کرد تا طرفداران نگران و مضطرب شوند. بخش مهمی از زمان صرف همین رفت‌وآمدها شد و با شروع مسابقات امتیازات از دست رفت. تمام تیم‌ها هم واقعا آماده هستند و رقابت در لیگ برتر خیلی بیشتر از فصول گذشته است.

اشکال از کجا بود؛ مدیریت، مربیان یا بازیکنان؟ همه می‌گفتند که کار خود را خوب انجام می‌دهند.

مسلما همه برای این که کار خود را به نحو احسن انجام دهند تلاش کرده و می‌کنند. من به عنوان بازیکن نمی‌توانم بگویم اشکال کجا بوده است، اما همین‌قدر می‌دانم که بازیکنان و مربیان واقعا خوب کار می‌کردند. یک مقدار در بحث مدیریتی، مسائل و مشکلاتی پیش‌پای مسوولان بود که فکر می‌کنم هنوز هم هست؛ اما با تمام این اوصاف، ما درحال حاضر 4 امتیاز با صدر جدول فاصله داریم (تا پایان هفته نوزدهم)‌، فاصله‌ای که واقعا قابل جبران است.

ما با تیم‌های بالای جدول بازی مستقیم داریم و مطمئنا وضعیت به همین منوال ادامه پیدا نمی‌کند. ضمن این که باید این را هم بگویم که گاهی اوقات در پرسپولیس مشکلات کوچک را بزرگ می‌کنند تا تیم به حاشیه برود.

چه دلیلی برای این کار وجود دارد؟

نمی‌دانم، اما باید اجازه دهند پرسپولیس هم آرامشش را به دست آورد، مگر همین استقلال نبود که به رتبه هفدهم رسیده بود؟ همان موقع وقتی آقای قلعه‌نویی می‌گفت تیمش را قهرمان می‌کند، همه تعجب می‌کردند؛ ولی الان شرایط این تیم عوض شده است. پرسپولیس هم همین‌طور. هر تیم بالا و پایین دارد. باید اجازه دهیم مشکلات حل شوند، نه این که در کار تیم گره ایجاد کنیم.

فکر می‌کنیم قطبی حق داشت در آن مقطع از پرسپولیس جدا شود، اصلا وضعیت تیم با گذشته فرقی کرده است؟

حتما آقای قطبی برای رفتن دلایلی داشته است که فکر می‌کرده اگر پرسپولیس را ترک کند، شوک مثبتی به تیم وارد می‌شود.

در خصوص درست بودن یا نبودنش نظری نمی‌دهم، اما این که پرسپولیس فرقی کرده است یا خیر نظر من نیست. نتایج نشان می‌دهد بهتر شده است. حداقل 3 برد و 2 تساوی در هفته‌های اخیر فاصله ما را با صدر کمتر کرد و امیدوارم شرایط روز به روز بهتر شود.

انگیزه شما چطور، بیشتر شده است؟

مسلما همین‌طور است. وقتی فرصت بازی پیدا می‌کنم، انگیزه‌ام بیشتر می شود.

در ابومسلم آزادی عمل بیشتری در میدان داشتی، حتی به نوعی مرکز ثقل تیم بودی. تفاوت بازی در پرسپولیس و ابومسلم چیست؟

من در ابومسلم هافبک راست بودم. مربیان هم در طول مدت زمان طولانی‌ که در این تیم بودم، شناخت لازم را از من پیدا کرده بودند. در پرسپولیس بیشتر هافبک چپ بودم. نمی‌گویم ناراضی هستم، اتفاقا پست تخصصی من همین است اما وقتی وظایفم عوض می‌شود، به زمان برای هماهنگی نیاز دارم. اما در دقایقی که برای پرسپولیس به میدان رفتم، چند پاس گل دادم و فکر می‌کنم موفق بودم. به هر حال شرایط پرسپولیس و ابومسلم و انتظارات در این دو تیم متفاوت است و به مرور زمان هماهنگی بیشتر و آزادی عمل بیشتری کسب می‌کنم.

از بازی خط میانی پرسپولیس لذت می‌بری؟

کریم باقری واقعا یک نمونه در فوتبال ایران است. او یک الگو برای همه ماست. نه برای پول و نه برای شهرت بازی می‌کند. آقا کریم فقط به خاطر مردم بازی می‌کند و این جای تقدیر دارد. از بازی‌اش لذت می‌برم. امیدوارم تمام ما در پرسپولیس به این باور برسیم که فقط به خاطر مردم بازی کنیم.

خیلی از کارشناسان معتقدند پرسپولیس برای تکرار قهرمانی در لیگ برتر کار سختی دارد، چه برسد به بازی‌های آسیایی. در این مورد چه نظری داری؟

یک مقدار قضاوت زود است. یعنی اگر بخواهیم بگوییم پرسپولیس نمی‌تواند، عجولانه تصمیم گرفته‌ایم. مشکلات برای همه تیم‌ها هست. مشکلات را تماشاگران نمی‌بینند و فقط برد می‌خواهند. ما هنوز هم امیدوارانه برای قهرمانی لیگ و آسیا پیش می‌رویم و هرگز کوتاهی نمی‌کنیم؛ چون فکر می‌کنیم چنین کاری از پرسپولیس برمی‌آید.

مربیگری افشین پیروانی را چطور ارزیابی می‌کنی؟

آمار خوب هفته‌های اخیر نشان‌دهنده توانایی‌های سرمربی جوان تیم ماست. به نظر من یک مربی جوان اگر از بعد روان‌شناسی قوی باشد و بتواند ارتباط خوبی با بازیکنان داشته باشد و احساس نزدیکی را ایجاد کند در مسائل فنی هم موفق می‌شود، آقای پیروانی هم تا اینجای کار این طور بوده و امیدوارم که پس از این هم همین طور باشد، چون واقعا صمیمیت بین اعضای تیم بیشتر از قبل شده است.

در زمان حضور در ابومسلم به بیشتر اردوهای تیم ملی دعوت می‌شدی. امیدواری که دوباره به تیم ملی دعوت شوی و در فهرست علی دایی قرار بگیری؟

من نه این که بخواهم از آقای دایی تعریف کنم، اما همیشه از سعی، تلاش و تعصبش لذت می‌بردم. الان هم که سرمربی تیم ملی است، از این که دعوت نشدم ناراحت نمی‌شوم، چون به او حق می‌دهم. در پرسپولیس در شرایطی نبودم که در جمع دعوت شده‌ها قرار بگیرم، اما می‌دانم اگر در هر تیم دیگری یا حتی پرسپولیس فیکس بودم، دعوت می‌شدم.

جدای از اینها باید قبول کرد علی دایی فضای جدیدی را بر تیم ملی حاکم کرده است. قبلا فهرست تیم ملی را از قبل می‌شد پیش‌بینی کرد، اما او به  امثال احساس حاج‌صفی و رضایی امید، باور و انگیزه داده است. حالا جوانان هم می‌دانند اگر خوب کار کنند، می‌توانند از ستون‌های تیم ملی باشند و درست کردن این فضا اتفاق تازه‌ای در فوتبال ماست که باید قدرش را بدانیم.

حرف پایانی محمد منصوری؟

من در پرسپولیس همواره امیدوارم و با انگیزه ادامه می‌دهم و امیدوارم روزی از پرسپولیس به تیم ملی برسم و جایگاه خوبی در هر دو تیم پیدا کنم.

سارا احمدیان