کار ستاد تدارکاتی المپیک چیست؟

پیشقدم

افشارزاده برای تصدی هر چه بهتر پست دبیر کل کمیته المپیک و مصون ماندن از اتهام دو شغله بودن، خود پیشقدم شده است که پست ریاست فدراسیون وزنه‌برداری را کنار بگذارد و از آنجا که طی 3 دهه اخیر در نوبت‌های مختلف رئیس فدراسیون‌های دیگری مثل ژیمناستیک و حتی معاون سازمان تربیت بدنی هم بوده ( و به خاطر کارکشته بودنش)‌ بالقوه گزینه عاقلانه‌ای برای هدایت ستادی است که کارش رتق‌وفتق امور المپیک باشد؛ اما سوال قبلی و مهم‌تر به جای خود باقی است و آن میزان تاثیرگذاری چنین کاری در بستر زمان و مدت‌ها پیش از شروع مسابقه‌های اصلی است.

چنین ستادی در فاصله 3 یا 2 (و حتی یک)‌ سال پیش از شروع المپیک کاربرد ضربتی و حساسی ندارد و اگر دارد، بیش از چیزی نیست که از هر فدراسیون کاندیدای شرکت در المپیک بر می‌آید. بنابراین بد نبود که کمیته المپیک پس از تشکیل مجدد خود و در دوره ریاست محمد‌علی آبادی بعد از انتصاب‌های درون سازمانی (که صورت گرفته است و وصف آن را آوردیم)‌ به کارهای روزمره خود مشغول باشد و کارهای المپیک را به فدراسیون‌های مربوط بسپرد.

نزدیک به صفر

در شرایطی که 3 سال و 8 ماه به المپیک لندن مانده است، هنوز به طور دقیق مشخص نیست که با کدام نیروها و تیم‌ها و ورزش‌ها و با چه ابزار و ادواتی به آن عرصه می‌رویم، تشکیل ستاد تدارکاتی در دل کمیته المپیک چه فایده‌ای دارد و آیا جز اهدا و تقسیم پست‌های فعلا غیر مفید به شماری از اعضای کمیته، بهره‌ای دیگر هم دارد؟‌ اگر ما برای خود کار ستاد تدارکاتی المپیک را معنا، تعریف و این امر را کلاسه‌بندی کنیم، زودتر به این نتیجه می‌رسیم که ضرورت تشکیل ستاد المپیک و حتی ستاد بازی‌های گوانگژو در حال حاضر چیزی نزدیک به صفر است زیرا نه موضوعیتی دارند و نه شتابی.

وصال روحانی