پیام یونسی‌پور

ستاره‌ها دیگر نمی‌درخشند!

نمایش تیمی که علی دایی در امارات راهی میدان کرده بود، آن‌چنان ناامید کننده بود که باید نگران روزهای باقیمانده و راه دشوار برای رسیدن به جام‌جهانی شویم. در حقیقت از دست دادن 2 امتیاز در امارات، لقمه‌ای را که می‌توانست به سهولت وارد دهان‌مان شود، به دور گردن برد تا از امروز به یاد عادت دیرینه و اما و اگرهای همیشگی بیفتیم. آیا صعود مورد نظر در همین نزدیکی خواهد بود؟
کد خبر: ۲۱۹۶۸۶

علی دایی در پایان مسابقه و در حالی که هنوز حتی نیم‌ساعت از پایان بازی نمی‌گذشت، در پاسخ به پرسش خبرنگاری که دلایل بازی ضعیف ایران برابر امارات را پرسیده بود، این‌گونه پاسخ داد: <2عامل امتیاز بازی را از ما گرفت. اول ناهماهنگی بازیکنان و سپس سوت‌های اشتباه داور بازی.> علی دایی که در اکثریت مواقع نشان داده بود برابر پرسش‌هایی از جنس انتقاد موضعی سخت می‌گیرد، این بار با همین پاسخ، عملا بازی ضعیف تیمش را می‌پذیرد.  انتقاد و حمله سرمربی تیم ملی به داوری، شاید طبیعی‌تر و معمولی‌تر از آن است که بخواهیم دایره نگاهمان را به آن بدوزیم. دایی در حقیقت سیاست خاص خود را دارد. او در دسته مربیانی نمی‌گنجد که برای تبرئه خود از اتهامات، پای داوری را وسط می‌کشند که در حقیقت او با این کار پلی برای آینده می‌سازد. کنفدراسیون فوتبال آسیا می‌بیند مایه فخر فوتبال قاره در هر بازی صدای اعتراض خود را به نحوه قضاوت‌ها بلند می‌کند و نگاه و حساسیت مسوولان و حتی داوران را به سوی تیم خود می‌کشد، اما اعتراف دوم علی دایی قابل تامل است. وی از ناهماهنگی تیمی خود گلایه می‌کند و می‌داند با هیچ عقل سلیمی قادر نخواهد بود کمترین انتقادی از او داشته باشد.

چگونه می‌توان تیمی را که نیمی از آن در پروسه جوان‌گرایی (والبته درست دایی) تغییر کرده با حضور لژیونرهایی که کمتر از 24ساعت در خدمت تیم بودند، به مرز ایده‌آل هماهنگی رساند؟ جواد نکونام و مسعود شجاعی از راهی دور می‌رسند و فقط 19ساعت کنار دیگران زندگی می‌کنند. خستگی را فراموش می‌کنیم و ناهماهنگی را هم کنار می‌گذاریم. آنچه امروز از دیدن بازی شجاعی به دست می‌آید، دلیلی است برای سقوط قطعی اوساسونا! وقتی نمایش تاسفبار وحید هاشمیان و مهدی مهدوی‌‌کیا را به تماشا می‌نشینیم، به این نتیجه می‌رسیم که تمامی اصرارهای عمومی برای بازگرداندن ستاره‌ها به تیم ملی نه تنها مفید و موثر نبوده است که حتی مخرب نیز تلقی می‌شود. تیمی که دایی بر اساس خواسته‌های خودش می‌ساخت، مجموعه‌ای بود از کامل‌ترین نفرات و بازیکنان که فرصت داشتند 10 روز کنار هم تمرین کنند و حتی بازی تمرینی داشته باشند. تیمی که امروز منتقدان تحویل علی دایی داده‌اند فقط گروهی ستاره افول کرده را در خود می‌بیند و بس!

علی دایی را نمی‌توان از نگاه فنی به نقد کشید. در حقیقت آنچه خواسته عمومی بود، از سوی دایی اجرا شد. دعوت از علی کریمی و نیکبخت واحدی نشان داد استانداردهای یک ملی پوش فقط در بازی و تکنیک‌های او خلاصه نمی‌شود و حالا پس از گذشت 3‌بازی از دور انتخابی جام‌جهانی باید فهمید وحید هاشمیان و مهدی مهدوی‌کیا در حال پیوستن به تاریخ هستند. این دو را چگونه می‌توان به تیم ملی بازگردند و از آنها که در تیم‌های خود هم فرصت نمایش و بازی پیدا نمی‌کنند، صعود به جام‌جهانی را خواست. علی دایی را باید به شرایط عادی بازگرداند و به اعتقادهایش احترام گذاشت.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها