آقای هنرپیشه رادیو درگذشت

باید این خبر را در قالب پیامکی برای اهالی فرهنگ و هنر بفرستم. ساعت حوالی 9 شب است. احمد آقالو تنها نیست، بجز خانواده‌اش، دوستان نزدیک و همپیشگان هنری‌اش نیز دور او نشسته‌اند، مهرداد عشقیان می‌گوید: من داشتم در اتاق حدیث کسا می‌خواندم، به آشا محرابی هم گفتم تو هم برایش دعا بخوان، مفاتیح را از من گرفت بیرون رفت تا بالای سر احمد بنشیند و دعا بخواند اما برگشت و مفاتیح را روی میز گذاشت... دیگر تمام شد... مدیرکل نمایش رادیو هم که آنجا حضور دارد، با من تماس می‌گیرد: خانوم، احمد آقالو به رحمت خدا رفت، دوستان را خبر کنید.

از یکی دو روز پیش، حال احمد آقالو وخیم‌تر شده بود، از بیمارستان مرخصش کرده بودند تا این دقایق آخر را در کنار خانواده‌اش باشد. از زبان دوستانی که آنجا بوده‌اند، شنیدم که بعضی‌ها 72 ساعتی بالای سر او بوده‌اند و دعا کردند. امیر جوشقانی برایش دعای معراج می‌خواند و گلاب آدینه در حال مناجات با خداست؛ او دعای جوشن کبیر می‌خواند. احمد آقالو به گفته کسانی که دوستش بودند و آنها که دوستش داشتند، یک ویژگی بارز داشت؛ ثریا قاسمی می‌گوید: علاوه بر هنرمند بودن، انسان درستکاری بود. فاطمه معتمدآریا، هما روستا، گلاب آدینه، فخرالدین صدیق‌شریف، احمد ایراندوست، میرطاهر مظلومی، رضا فیاضی، امیر جوشقانی، فریدون محرابی، مینو جبارزاده، مجید حمزه، آشا محرابی، شهین نجف‌زاده، رضا بابک، مهرداد عشقیان، شهرام گیل‌آبادی و تقدس‌نژاد (معاون اداری مالی سازمان صداوسیما)‌ کسانی هستند که ساعت 9 شب در خانه احمد آقالو با او برای همیشه وداع می‌کنند و لحظه پرکشیدنش را می‌بینند.

حالا دیگر صبح شده است، استودیوی 8 رادیو که نمایش‌های رادیویی در آن تولید می‌شود با پارچه‌ای سیاه سوگوار بودنش را نمایان کرده است. در راهروی مرکز هنرهای نمایشی رادیو راه که می‌روی، از هیچ‌کدام از اتاق‌های تمرین صدای هنرمندان را نمی‌شنوی، دور میزهای تمرین نشسته‌اند و به هم نگاه می‌کنند اما حرفی نمی‌زنند. احمد آقالو را همه دوست داشتند. میرطاهر مظلومی جزئیات آن شب را توصیف می‌کند. خیلی حال خوبی ندارد فقط دلش می‌خواهد مراسم احمد آقالو آن گونه که شایسته‌اش است، برگزار شود.

مدیر نظارت و پخش نمایش رادیو می‌گوید: بی‌بی چلچله، پاتال و آرزوهای کوچک و مجنون با مدیریت او دوبله شد. او سال 81 برای فیلم گاهی به آسمان نگاه کن، کاندیدای نقش اول مرد در جشنواره فیلم فجر شد. در سال 68 نیز برای فیلم تمام وسوسه‌های زمین، کاندیدای بهترین بازیگر نقش دوم مرد شد و در یکی از دوره‌های جشنواره تئاتر فجر هم جایزه بهترین بازیگر مرد را از آن خود کرد. در نخستین جشنواره نمایش‌های رادیویی به‌خاطر بازی در نمایش زائر باران و تیغ کهنه و در سال 85 به خاطر بازی در نمایش «مرگ در می‌زند» جایزه بازیگر برتر مرد به او اهدا شد.

به اتاق تولید نمایش رادیو سر می‌زنم، از هماهنگی تولید می‌خواهم آخرین کارهای رادیویی احمد آقالو را بگوید: «از نیمه شب شهریورماه به بعد، دیگر نتوانست کار کند. نمایش‌های ستاره خاک، صف رندان و خورشید پنهان نمی‌ماند نیز آخرین کارهایی هستند که در رادیو با حضور او تولید و پخش شدند.» حالا احمد آقالو رفته است.