در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
جشنوارههای تلویزیونی
چرا جشنواره تلویزیونی؟
از هفته آینده در این ستون، ما یک جشنواره تلویزیونی را معرفی خواهیم کرد و در این رابطه جدای از اطلاعات آماری شامل زمان تاسیس، برندگان مهم جشنواره و مهمتر از همه فعالیت سال اخیر فستیوال؛ به سطح کیفی آن در حد بضاعت ستون خواهیم پرداخت؛ اما اساسیترین سوال قبل از پرداختن تخصصی به معرفی جشنوارههای تـلـویـزیـونـی شـایـد ایـن باشد که اساسا چنین فستیوالهایی از نگاه عامه و از نگاه دستاندرکاران امور تولیدی دارای چه سطح و جایگاهی هستند.
در حالی که نزدیک به 1700 فستیوال سینمایی در سراسر جهان سالانه بر پا میشود و شاید بیش از 75 درصد اینگونه جشنوارههای سینمایی برای عمده مردم شناخته شده نیستند پس حال و روز جشنوارههای تلویزیونی که از پیش باید معلوم باشد؟
اما به واقع چنین نیست. این درست که سطح سینما و تلویزیون به لحاظ ساختاری و ارتباطی با هم تفاوت دارد و به لحاظ آکادمیک نیز حرفها و حدیثها در این باره و تعریف هر کدام از این مدیومها فراوان است اما هستند جشنوارههایی تلویزیونی که از سطح کیفی خوبی برخوردارند و به صورت سالانه و حتی بینالمللی برگزار میشوند.
اکنون قریب 20 سال است که تلویزیونگریزی ستارهها و سوپر استارها از آن بسیار کمرنگ شده و هستند بازیگران مشهوری که در عین شادابی و سلامت سالانه در یکی دو سریال و یا حتی مینی سریال (سریالهای کوتاه 20 دقیقهای) بازی میکنند. همچنین باید کارگردانهایی را مثال بزنیم که در اوقات فراغت به تلویزیون پناه میآورند و به دلیل امضای کاری و شناخته شدنشان حداقل سعی میکنند کاری ارائه دهند که قابل قبول و آبرومند باشد. به همه اینها افرادی را اضافه کنید که به فکر یک بازگشت شکوهمند هستند؛ آنهایی که یکی دوسالی از هر 2 مدیوم سینما و تلویزیون دور بودهاند یا این که کارهای اخیرشان بدجوری با انتقاد مردم روبهرو شده ... همه اینها ظرفیتهایی را برای تلویزیونهای دنیا آماده میکند که سریالها و تله فیلم و فیلمها تلویزیونی حداقل متوسطی ارائه کنند. حضور هنرپیشههای سرشناس در فستیوال «امی» و یاجشنواره «فیپا» خودبهخود سطح و وزن این فستیوالها را بالا میبرد و به این جشنوارهها یک دوجین فستیوال ملی و بینالمللی را اضافه کنید که در بخش رقابتی و مسابقهاش چندین و چند سریال وجود دارند که چهرههای نامداری در آنها حضور دارند.
این یک قاعده کلی است و دست برقضا سالهاست که در فستیوالهای سینمایی و در این 2 دهه در جشنوارههای تلویزیونی به اثبات رسیده که اصل مطرح شدن چنین گردهماییهایی همانا حضور «کلان»ها در این رخداد فرهنگی است. یعنی میزبانی خوب شامل سالنهای نمایش با کیفیت؛ اسکان منظم مهمانان، جاذبههای توریستی شهر محل برگزاری جشنواره و مواردی از این دست هر چند در جهت بهتر برگزار شدن چنین اتفاقاتی مهم هستند اما تاثیرگذارترین و مهمترین مساله برای یک جشنواره که سطح و وزن خود را میخواهد نشان دهد همانا مهمانانش و اعتبار آنهاست. با شرکت آنهاست که یک فستیوال تلویزیونی میتواند درجه و اعتبار پیدا کند و امیدوار باشد که سالهای آتیاش را با همین روند طی کند.
جشنوارههای امی و فیپا و حتی جایزه تلویزیونی «بفتا» همگی تا قبل از 2 دهه اخیر شدیدا این کمبودهای فوق را حس میکردند اما همین شرکتکنندگان کلان و معتبر باعث شدند تا این فستیوالها آرم و نامشان حتی برای مردم عادی جا بیفتد و قابل احترام شوند.
مهدی تهرانی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
