پروتکل تنظیم پویای میزبان

پروتکل تنظیم میزبان دینامیک یا DHCP یک پروتکل شبکه است که به کلاینت‌ها اجازه می‌دهد پارامترهای لازم برای کار در محیط یک شبکه تحت پروتکل اینترنت را به‌دست آورند. این پروتکل بار کاری مدیریت سیستم را کاهش می‌دهد و به دستگاه‌های متصل به شبکه اجازه می‌دهد تا بدون هرگونه تغییر تنظیمات یا با حداقل تنظیمات دستی با شبکه ارتباط برقرار کنند.
کد خبر: ۲۱۷۴۱۸

DHCP تخصیص نشانی آی‌پی ، Subnet masks، Default gateway و دیگر پارامترهای مرتبط با آی‌پی را به‌طور خودکار انجام می‌دهد .وقتی یک کلاینتDHCP-configured  به شبکه متصل می‌شود، کلاینت DHCP یک درخواست Broadcast  به سرور DHCP ارسال می‌کند و طی این درخواست اطلاعات لازم را از سرور درخواست می‌کند.

سرور DHCP مدیریت یک مجموعه بزرگ از نشانی‌های آی‌پی و دیگر اطلاعات مربوط به پارامتر‌های تنظیمات کلاینت نظیر نام دامنه، سرورهای DNS و سرورهای زمان‌بندی را در اختیار دارد و در هنگام دریافت یک درخواست معتبر یک نشانی‌های آی‌پی، پوشش زیرشبکه، گیت‌وی پیش‌فرض و Lease  (مدت زمانی که طی آن، تخصیص منابع معتبر است) را به کامپیوتر اختصاص می‌دهد. درخواست معمولا بی‌درنگ پس از آغاز به‌کار سیستم ارسال می‌شود و باید پیش از آن‌که کلاینت ارتباطات مبتنی بر نشانی آی‌پی را با دیگر میزبان‌ها آغاز کند، کامل شود.

DHCP چهار حالت را برای تخصیص نشانی آی‌پی در نظر می‌گیرد که حالت دینامیک شناخته شده‌ترین آنهاست. در حالت پویا، همان‌طور که از نام آن پیداست، یک  نشانی آی‌پی برای مدت معینی در اختیار یک کلاینت قرار می‌گیرد. این مدت زمان بستگی به میزان پایداری شبکه دارد و از چند ساعت در مورد یک شبکه بی‌سیم در یک فرودگاه تا چند ماه در مورد کامپیوترهای شخصی در یک شبکه محلی کوچک متفاوت است. در هر زمان پیش از پایان مدت اعتبار نشانی آی‌پی، کلاینت DHCP می‌تواند درخواستی برای تمدید اعتبار همین نشانی به سرور ارسال کند. یک کلاینت فعال که تنظیمات آن به درستی انجام شده باشد، از مکانیسم تمدید اعتبار برای حفظ آدرس موجود استفاده می‌کند تا مجبور به درخواست نشانی جدید نشود.

حالت‌های دیگر تخصیص نشانی آی‌پی عبارتند از: حالت خودکار، که در آن آدرس به‌طور دایم در اختیار کلاینت قرار می‌گیرد، حالت دستی ، که کلاینت خود آدرس مورد نظر را به‌طور دستی انتخاب می‌کند و پیام‌های ارسالی پروتکل DHCP سرور را از اختصاص نشانی آگاه می‌کند.

روش‌های خودکار و دستی زمانی مورد استفاده قرار می‌گیرند که سیستم بنا به عللی از قبیل استفاده از فایروال نیازمند تنظیمات دقیق‌تری است. هرچند که فایروال‌ها امکان دسترسی به گستره وسیعی از نشانی‌های آی‌پی پویا را فراهم می‌کنند، روش‌های بالا از ضریب اطمینان بالاتری برخوردارند.

فرایند تخصیص آدرس به اختصار ROSA نامیده می‌شود که مخفف درخواست ، پیشنهاد ، ارسال  و پذیرش  است.

پی‌نوشت

1.  Dynamic Host Control Protocol
2.   IP Address
3.   Manual
4.   Request
5.   Offer
6.   Send
7.   Accept


 

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها