این شیوه پاسخگویی حتی به مدیران روابط عمومی، مسوولان ارتباط با رسانهها و رابطان خبری هم که مسوولیت اصلیشان ارتباط با رسانههای جمعی است، تسری یافته؛ به طوری که اگر رویدادی مرتبط با یک سازمان یا وزارتخانه خاص، خبرنگاری را وادار کند به ارائه اطلاعات بپردازد، یکباره شماره همراه این افراد از وزیر و معاونان و مدیران کل تا مدیران روابط عمومی به حالت اشغال یا خارج از دسترس قرار میگیرد. این شیوه پاسخگویی تا آنجا اهالی رسانههای جمعی را تحت فشار قرار میدهد که بدانند در صورت درج هرخبری همین افراد خارج از دسترس پس از انتشار خبر، یکباره به حالت در دسترس درمیآیند و با انواع جوابیه و تکذیبیه و توضیح و... خبرنگار و دبیر سرویس و سردبیر را به اصلاح خبر یا رد آن وادار میکنند. در چنین فضایی، چه کسی متضرر میشود؛ خبرنگار، مسوول یا مخاطب. به نظر میرسد هر 3؛ چون این امر نشاندهنده نبود فضای پاسخگویی، ترس از خطا و ابهام در عملکرد برخی مقامات مسوول است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم