در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
آفتاب از نگاهش میتابید
این هفته برای صفحه دخترانه و پسرانه یک اتفاق خوب افتاد. اتفاقی که هم ما را متعجب کرد هم خوشحال. شاید بد نباشد شما هم مثل ما بیهیچ توضیحی دو نامهای را که برایمان رسیده بخوانید تا متوجه قضایا شوید:
پریسای عزیزم گفته بودی گرفتار سکوتی، سکوتی که انگار قبل از هر طوفانی میآید خواستم بگویم که طوفان اگر بخواهد بیاید بالاخره روزی از راه خواهد رسید و با ساعتها سکوت تو ورودش را به تاخیر نمی اندازد. پس شاد باش و این شادی را با همه تقسیم کن و از شادی دیگران سهمی بگیر. چون سهمی برای تو در شادی آنها هست. مطمئن باش. به قول آنتوان چخوف آدمیان برای شادی خلق شدهاند و هر کس این شادی را به کمال دارد میتواند فریاد برآورد که من اراده خدواند را در زمین برقرار ساختم.
وقتی به مرگ نزدیک میشوی احساس می کنی که زندگی را چقدر دوست داری. اکثرا از مرگ میترسیم و از آن فرار میکنیم حتما این شعر را از سهراب شنیدی که: «مرگ با خوشه انگور میآید به دهان / مرگ در سایه نشسته است و به ما مینگرد/ و همه میدانیم...» پس بیا رل خودت را در این نمایش زندگی که این همه تماشاچی دارد شاد بازی کن.
اکسیر تمام سالهای زندگیام را سخاوتمندانه به تو عزیزم می بخشم که «یادمان باشد تنها هستیم/ ماه بالای سر تنهایی است» بله همه تنها هستیم و این مختص تو نیست. چیزی که مختص توست این است که به بالا نگاه نمیکنی و ماه خودت را پیدا نمیکنی. فقط یک ذره تلاش لازم است. خواهش میکنم سعی کن دوست من. اگر بدانی چه چیزهایی آن بیرون انتظار تو را میکشد حتما تلاش میکنی برای شکافتن جهان و در آمدن از تنهایی و عزلت و انزوای فضایی که بزرگیاش به اندازه یک مانتیور است و هرگز نمیتواند جای این جهان بزرگ را بگیرد.
به جای فرار از یک انزوا به انزوای بزرگتر، سعی کن بشکنی این مجسمه تنهایی را. همان طوری که زرتشت میگوید: «نبرد من تنها با تاریکی است. من برای نبرد با تاریکی به روی تاریکی شمشیر نمیکشم، بلکه چراغ میافروزم.» پس چراغ زندگیات را روشن کن ولی کمی شتاب کن. عمر در گذر است و برای رسیدن به این نور تنها به امید فردا باش. دیروز را از سرت بیرون کن، اصلا همه خاطرات تنهاییات را آتش بزن تا به فردای با هم بودن برسی.
مثل کلامی از شکسپیر که میگوید: «اگر تمام شب را در اندوه از دست دادن خورشید گریه کنی لذت دیدن ستارگان را هم از دست خواهی داد.» عزیزم! من فرصت زیادی برای زندگی کردن نداشتم ولی خوشحالم که از همان فرصتهای کم در حد خودم استفاده کردم... آن چه مهم است این است که الان افسوس فرصتها را نمیخورم. در دنیا ما مامور به تکلیفیم نه مسوول نتیجه، پس انجام بده آن چیزی را که می توانی انجام دهی. من با گابریل گارسیا مارکز موافقم که گفته: «آخر همه چی خوب است. اگر ته یک کاری خوب نشد بدان هنوز تمام نشده» و امیدوارم تو دوست خوبم هم با من موافق باشی و متاسفم از این همه نصیحت.
میدانم که از نصیحتهای فراوانم خسته شدی ولی من سعی کردم از کلام بزرگان استفاده کنم تا چیزی به گزاف نگفته باشم. امیدوارم مرا ببخشی. نامهام را با یک دعای ایرلندی تمام می کنم: «امیدوارم آفتاب به کشتزارهای شما گرم بتابد و خداوند شما را در دستان قدرت خود حفظ کند.»
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
