غوره‌ها حلوا می‌شوند اگر...

می‌گوید از این همه ندارم و نمی‌توانم خسته شده. می‌گوید می‌خواهد برای یک بار هم که شده صبح از خواب بیدار شود و ببیند می‌تواند همه چیزهایی که حسرت خریدنش را دارد بخرد. می‌گوید تا کی قرار است این همه آرزو را درسته درسته قورت بدهد و یک آب هم رویش؟ می‌گوید و من فقط گوش می‌دهم. روزگار سخت شده است. این را که می‌گویم عصبانی می‌شود. می‌گوید تو هم فقط از آن حرف‌های تکراری می‌زنی که بقیه می‌زنند. و می‌پرسد چرا ما باید همیشه مراعات حال بزرگ‌ترها را بکنیم؟ یک بار هم آنها مراعات کنند. حرف از آینده که می‌زنم دیگر حسابی آتشی شده است. هوار می‌کشد و می‌گوید این آینده‌ای که آمدنش به قیمت قربانی شدن امروز و حالای من است همان بهتر که نیاید.