همه جای ایران سرای من است، چون باور داریم زیستن در سرزمینی که جایجای آن پر از نماد افتخار و زیبایی است، هر نقطهاش یادگاری است ماندگار.
تفاوتی نمیکند در کدام جغرافیای این مرز و بوم نفس میکشی. تو به عنوان یک ایرانی، کاشانهات هرجا که باشد، به هر زبان که گویش میکنی، هر پوششی که (نشانه فرهنگ توست) به تن کنی و... آن زمان که بحث ایران اسلامی به میان میآید، فاصلهها چنان کمرنگ میشوند که خاطرت میآید، هرکه باشی و هر کجا باشی، فرزند زادگاه آرش و رستم، حافظ و سعدی ،... و آنانی هستی که ایران با نام آنها در تمام پهنه خاکی میدرخشد. هر کجا هستم باشم، آسمان مال من است....
کد خبر: ۲۱۳۸۸۷
نیمنگاهی به تاریخ شگرف ایران در کنار جذابیتها و مرور لحظاتی چه خوش چه بد که این سرزمین طی سالها به خود دیده، ما را با نقاطی از این کشور پررمز و راز آشنا میکند که شاید گاهی اوقات بیشناختی عمیق از کنار آنها گذشتهایم.
دوازدهمین روز از دومین ماه پاییز را در تقویم گردشگری ایران «قزوین» نام نهادهاند تا آغازی باشد برای معرفی هرچه بیشتر این استان.
قزوین را از دیرباز به خاطر وجود مناظر طبیعی و زیبا «مینودر» در بهشت مینامیدند و در نوشتههای جهانگردان و نویسندگان اروپایی به نام «آرساس» آمده است. یونانیان نیز به آن راژیا میگفتند و بعدها به واسطه استقرار اقوام کاسپی در این سرزمین به «کاسپین» شهره شد.
سرزمین قزوین؛ دشتهای فراخ و کوههای سر به فلک کشیدهای دارد که هارمونیای زیبا از چشماندازهای طبیعی ساختهاند؛ در کنار طعم خوش انگورهای دانهیاقوتی تاکستان در هنگامه شهریور و....
قزوین اما تنها به این نشانهها و خنکای دلنشین شبهای تابستانش شهره نیست؛ این شهر را تنها به الموت و افسونگریهای دریاچه اوان و طنازی درختانش در بهاران و پاییزان نمیشناسند. قزوین را همیشه به نام سرزمینی میشناسند که از آن عطر خوش پاکانی به مشام میرسد که وجودشان برکت این سرزمین است و نیز به گنبدهای فیروزهای، طاقهای استوار، بناهای بینظیر و قلعههای افراشته بر بلندای کوهها....
راستی سوغات قزوین را به کدام محصول آن میشناسید؟ به پستههای همیشه خندان آن، به فندق، بادام و گردو یا به طعم خوش و ماندگار شیرینیهای سنتی کدبانوها؟
گرچه گاهی فراموش میکنیم قزوین تمدنی ده هزار ساله را پشتوانه خود دارد یا نازیباییها را بر بناها و نمای زیبای سنتیاش تحمیل میکنیم؛ اما نباید فراموش کنیم ایستادگی مردانش را در مقابل جور زمانه و استحکام قلعههایی را که در نوع خود بینظیرند، نیز نباید فراموش کنیم دوران طلایی معماری ایران را آن زمان که قزوین دوران پایتختی را تجربه میکرد و بناهای زیادی را در خاطراتش حفظ کرده....
قزوین مثل خیلی از جاهای کشورمان آیینه تاریخ و طبیعت ایران است؛ شهر آبانبارها و خانهها، مدرسهها و بازارها و سراهای نشسته بر صفحه تاریخش....
بازهم در کوچههای قدیمی، بوستانهای زیبا و از کنار چهلستون، مسجد جامع و بارگاه شاهزاده حسین(ع) گذر میکنیم تا فراموشمان نشود روز قزوین است؛ روزی مبارک برای اهالی مینودر و ایرانیان.