دستیابی ‌به ‌آرامش ‌جسم ‌و ‌روح

گام ششم: همین شیوه را در مورد عضلات ساعد، بازو و شانه نیز اجرا می‌کنیم و در همان حالی که تنفس‌های ما مرتب و منظم و عمیق هستند، پس از 5 ثانیه انقباض در عضلات ساعد و بازو آنها را ریلکس می‌کنیم.

گام هفتم:‌ در این مرحله، بیوفیدبک آرامش انجام می‌شود. در این مرحله، شخص حالت‌ها و احساسات مثبتی را که تا به حال تجربه کرده، به یاد می‌آورد. فرقی نمی‌کند این خاطرات آرامش‌بخش که به آن فلاش‌بک می‌زنیم چه موقع اتفاق افتاده است. در برخی اوقات یک خاطره خوشایند در طول روز نیز می‌تواند بهانه‌ای باشد برای فلاش‌بک به آرامش.

گام هشتم: مرحله لتارژیک است. این مرحله که از عمیق‌ترین مراحل فنون ریلکسیشن به شمار می‌آید، بدین صورت است که فرد سعی می‌کند از همه افکار دوروبرش قطع رابطه کند و یاد بگیرد به هیچ‌کدام از آنها فکر نکند. در حقیقت آنچه ما از ریلکسیشن‌تراپی می‌خواهیم، قسمت بزرگی از آن رسیدن به این مرحله است که شخص یاد بگیرد در یک زمان کوتاه همه تمرکز خود را بر آرامش قرار دهد. در این مرحله جایی برای استرس و اضطراب وجود ندارد و اگر فرد چیزی غیر از این احساس را تجربه می‌کند، باید بداند یک‌ جای کار اشتباه کرده است و باید دوباره مراحل را از نو آغاز کند. فراموش نشود برای هیچ‌کدام از مراحل ریلکسیشن‌تراپی نباید زمان مشخص کرد، چرا که خود این موضوع استرس گذشت وقت را به ما وارد می‌کند.

آخرین گام:‌ معمولا به دنبال مرحله لتارژیک شخص احساس سنگینی مفرطی در جسم خود می‌کند، بدین معنا که نیاز مبرم به خواب مدام او را وسوسه می‌کند. بسیار خوب است که شخص در این مرحله برای چند ساعتی هم که شده بخوابد و در حقیقت ریلکسیشن‌تراپی را تکمیل کند.