خوب یا بد، پیروزیها و موفقیتهای سرخپوشان تهران بسیاری از مردم را شاد و پرروحیه و شکست و ناکامی هایش ، خیلیها را سرخورده میکند بنابراین، مدیران و مسوولان ورزش کشور حاضر شدهاند سالانه، مبلغی 8 رقمی (به ریال) در اختیار این باشگاه قرار دهند آنچنان که امسال با حضور میلیاردری به نام هدایتی در راس هیات مدیره، چندین و چند بازیکن چند صد میلیون تومانی به تیم اضافه شدند تا قهرمان فصل پیش لیگ، هرچه بیشتر ویتامینیزه (تقویت) شود.
به هر حال امسال پرسپولیس هم باید قهرمانی لیگ را تکرار و هم در آسیا آبروداری کند ولی گویا تمام امکانات و بازیکنان باارزش و مربیان اضافه شده به پرسپولیس، برای نتیجهگیری و موفقیت بیتاثیر بودهاند و این تیم در برابر تیمهای به مراتب کمامکاناتتر داخلی زانو میزند!
ضعف دفاعی پرسپولیس که بویژه در دریافت گلهای زیاد از ذوبآهن، ابومسلم و فولاد، نمود مشخصی داشت، قطبی، سرمربی این تیم را هم وادار به پذیرش مشکل کرد. قطبی در توجیه فنی این موضوع میگوید: مدافعان تیم، بیشتر عادت دارند به روش سنتی، نفر به نفر دفاع کنند؛ در حالی که من میخواهم تیم به روش نوین دفاع عمومی منطقهای عمل کند، کاری که برای جاافتادن، نیاز به زمان و ممارست دارد.
پرسشی که در اینجا مطرح میشود، این است که وقتی هر تیم تقریبا به فاصله 4 تا 5 روز مسابقهای در لیگ برگزار میکند (منهای مسابقههای پیش رو در جام حذفی و لیگ قهرمانان آسیا) و برای رفع نقص مورد تایید مربی، نیازمند کار و ممارست زیاد است، چه زمانی برای تعطیلیهای آنچنانی و سفرهای تفریحی پیاپی سرمربی به دبی و بازیکنان به شمال کشور و ... پیدا میکند؟!
به هر حال، توجه و احترام مدیران، مربیان و بازیکنان پرسپولیس به احساسات و علاقه عموم دهها میلیونی هواداران مقیم داخل و خارج کشور، خاتمه دادن به سستیهای موجود را ناگزیر میکند.
پرسپولیس در شرایط بدی قرار دارد و به اعتراف خود سرمربی، نیازمند کار و ممارست است. وقت آن رسیده که آستینها بالا زده شود و همه بدون هدر دادن وقت، امتیاز، جام، محبوبیت، اعتبار و... در عرصه کار و تلاش حاضر شوند و با جبران مافات، آب رفته را به جوی برگردانند که به قولی، قهرمانی را به بها میدهند نه به بهانه!
مجید عباسقلی