نگوین تیان تران، در مصاحبه با روزنامه ایتالیایی کوریره دلاسرا گفت شرایط آن زندان سخت بود اما غیر انسانی نبود.
وی افزود: «ما هرگز مککین را شکنجه نکردیم. بلکه برعکس با مداوای او با داروهایی بینهایت گران که در آن زمان حتی در اختیار مجروحان خودمان هم نبود، زندگی او را نجات دادیم.»
مککین که پس از سرنگون شدن هواپیمایش بر اثر آتش دشمن در سال 1967 به دست ویتنامیها اسیر شد بارها از شکنجه شدن در زمان اسارت خود حرف زده و از آن به عنوان دلیل تنها اقدام درست خود در رابطه با سیاستهای غلط و غیرانسانی جورج بوش رئیسجمهور آمریکا، یعنی مخالفت با شکنجه مظنونان به تروریسم به وسیله آب، استفاده کرده است.
مککین اندکی پس از آزادی خود در 1973 ادعا کرد بر اثر شکنجه شدید ناچار شد به ارتکاب جنایات جنگی اعتراف کند.
قابل ذکر است که آمریکاییها غیر از استفاده از سلاح هستهای ــ که حتی حرف آن هم در میان بود ــ از انواع سلاحهای میکروبی، شیمیایی، خوشهای و ناپالم در گسترده تـرین میزان آن در ویتنام استفاده کردند. به این دلیل متهم کردن رهبران و نظامیان آن به ارتکاب جنایات جنگی نیاز چندانی به اعتراف آنان نداشت.
مککین در کتاب شرح حال خود: «ایمان پدرانم» که در سال 1999 منتشر شد، ادعا کرده است ویتنامیها برای افشای نام کشتی، شماره اسکادران و هدف ماموریت نهاییاش با او رفتاری غیرانسانی داشتند و در شرایطی که هنوز از جراحات ناشی از سقوط هواپیمایش رنج میبرد او را تهدید کردند مداوایش را قطع خواهند کرد و حتی نگهبانانش او را کتک زدند.
مککین به خاطر خدماتش در ویتنام،یعنی بمباران بیرحمانه مردم بیدفاع و اقداماتش به عنوان زندانی جنگی چندین نشان عالی آمریکا را دریافت کرد.
تران، که حالا 75 سال دارد، گفت مککین با بدترین جراحاتی که او در یک خلبان سرنگون شده دیده بود، به هانوی رسید.
وی ضمن تکذیب شکنجه مککین گفت: وظیفه او این بود که به زنده ماندن مککین کمک کند زیرا اسارت جان مککین به عنوان فرزند فرمانده نیروی دریایی آمریکا در ویتنام وسیلهای عالی برای تبلیغات ضدآمریکایی بود.
تران به روزنامه ایتالیایی گفت: مککین روز پس از رسیدن به هانوی به بیمارستان اعزام شد و یک ماه بستری بود.
«من هرگز او را تنها نمیگذاشتم چون میترسیدم دکتر یا پرستاری به او آسیب بزنند».
تران شاید معروفترین قسمت از خاطرات مککین را به عنوان «ماجرایی کاملا غیرممکن» رد کرد. مککین مینویسد در کریسمس یک سال یک نگهبان ویتنامی در مقابل او صلیبی را روی خاک تصویر کرد. تران گفت همه مردان من کمونیست و غیرمذهبی بودند.
تران درباره علت سفید شدن موهای سر مککین، هنگام خروج از ویتنام در 36 سالگی، گفت: آدمها در زندان خیلی فکر میکنند و این ربطی به شکنجه نداشت.
گاردین
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم