گفتگو با میکی رورکه، بازیگر «کشتی‌گیر»

آن آدم تبر به دست هنوز درون من زندگی می‌کند!

شخصیتی که میکی رورکه نقش او را در فیلم «کشتی گیر» بازی می‌کند خودش را این گونه توصیف می‌نماید: یک تکه گوشت درب و داغان، مردی که تنها است و لیاقتش هم همین است. این البته جملاتی است که شخصیت رورکه در فیلم بیان می‌کند ولی شباهت زندگی او با زندگی واقعی خود رورکه در خور توجه است. رورکه می‌گوید نیرو و پتانسیلی را که در جوانی داشته با رفتار‌های بد به هدر داده و در پی آن موقعیت خود را نیز در‌هالیوود از دست داده و در دو دهه گذشته صرفا به بازی در نقش‌های منفی به عنوان پیشه اصلی‌اش در سینما بسنده کرده است.
کد خبر: ۲۰۶۲۵۹

داستان فیلم «کشتی‌گیر» که درباره بازگشت یک قهرمان سابق کشتی کج است که به دلیل زمانه سخت زمین خورده بود، موازی بازگشت خود رورکه به سینمایی است که تحسین منتقدان را با خود به همراه دارد، تحسینی که یک زمانی با بازی در فیلم‌هایی چون "Diner" و "Rumble Fish" و "Barfly" از آن برخوردار شده بود.

میکی رورکه در مصاحبه‌ای با خبرگزاری آسوشیتدپرس در محل برگزاری جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو که فیلم «کشتی‌گیر» اکران شده است، گفت: «من خودم آن موقعیت را خراب کردم. من آن موقع برای آن شرایط آمادگی نداشتم. در زندگی‌ام چند تا جای ناقص وجود داشت که نمی‌دانستم چطوری آنها را درست کنم، به همین دلیل رو آوردم به رفتارهای نادرست. من تا سال‌های سال نمی‌دانستم و یا نمی‌خواستم قبول کنم که دنیای سینما مثل سیاست است و کار در سینما برای خودش یک تجارت است. وقتی داشتم از «استودیوی بازیگران» بیرون می‌آمدم فکر کار بازیگری فقط بازیگری است و بس، و مطمئن بودم که به راحتی از پس این کار بر می‌آیم؛ مطمئن بودم که بازیگری را بهتر از خیلی‌ها می‌توانم انجام بدهم.

«این فکری بود که من داشتم که البته فکر خیلی اشتباهی بود. من در این زمینه در اشتباه کامل بودم، خیلی بی اطلاع بودم، خیلی بی سواد بودم. ای کاش آن زمان می‌دانستم، چون من به دلیل نادانی‌ام، هم خودم و هم کلی آدم‌های دیگر را گرفتار کردم و الان پشیمانم.»

در سال 1994 بود که رورکه به بد رفتاری نسبت به همسرش «کری اوتیس» بازیگر، محکوم شد. البته بعدا از او رفع اتهام شد چون اوتیس برای شهادت دادن در دادگاه حاضر نشد. رورکه که در دهه 1970 یک بوکسور آماتور بود در اوایل دهه 1990 در پی افول حرفه سینمایی‌اش به مشتزنی حرفه‌ای روی آورد. رورکه از آن زمان تا کنون با اجرای نقش‌های مکمل به موفقیت‌های گهگاهی دست پیدا کرد و در این زمینه مخصوصا فیلم SinCity  قابل ذکر است.

حال با ساخت فیلم «کشتی‌گیر» پس از قرنی یک نفر پیدا شد و به رورکه اعتماد کرد و نقش اصلی فیلم خود را به او سپرد، حال بماند که این نقش علاوه بر اصلی بودن، چالش بر انگیز و سمپاتیک هم هست. دارن آرونوفسکی کارگردان فیلم برای این‌که حامیان مالی را راضی کند که رورکه نقش اصلی فیلمش را بازی کند واقعا جنگید چون حامیان مالی دوست نداشتند که رورکه به دلیل سابقه اخلاقی بدش در این فیلم بازی کند. آرونوفسکی این فیلم را با بودجه 6 میلیون دلاری ساخت که در‌ هالیوود اقدام قابل توجهی است. هنوز هیچ نشده تلاش‌های سازندگان این فیلم پیشاپیش نتیجه داده چون که فیلم کشتی گیر هفته گذشته از جشنواره فیلم ونیز برنده «شیر طلایی» شد و در هفته جاری نیز توسط شرکت «فاکس سرچ لایت» در جشنواره فیلم تورونتو برای اکران در ماه دسامبر که قلب «جوایز اسکار» است خریداری شد.

میکی رورکه که در تاریخ 16 سپتامبر 52 ساله می‌شود از هم اکنون نام او به عنوان برنده احتمالی جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد برده می‌شود. آرونوفسکی که فیلم‌هایی چون «پای» و «مرثیه‌ای بر یک روِیا» را در کارنامه حرفه ای خود دارد می‌گوید: «بازی رورکه در فیلم بسیار صادقانه است و این‌که مردم دارند به بازی او واکنش نشان می‌دهند اصلا برای من تعجب برانگیز نیست. همه ما می‌دانیم که او چه بازیگر بزرگ و با استعدادی بوده. او فقط فرصت این را نداشته که استعداد خود را برای مدتی به دنیا نشان بدهد. من واقعا خوشحال و مفتخرم که اینقدر خوش شانس بوده ام که از میکی در زمان و مکانی استفاده کنم که کاملا آماده بوده خودش را به رخ جهانیان بکشد.»

رورکه در فیلم کشتی‌گیر در نقش «رندی رابینسون» بازی می‌کند؛ رندی رابینسون یک غول رینگ مسابقات کشتی کچ است که 20 سال پیش حضور چشمگیری در مسابقات داشته ولی حالا فقط مربی کشتی در دبیرستان‌ها است. اکنون دست حوادث او را در مسیر یک مسابقه کشتی دیگر قرار داده تا شکوه سابق خود را بار دیگر باز یابد.
او در این ضمن سعی می‌کند با دخترش (ایوان راچل وود)‌ که با او قهر کرده ارتباط داشته باشد، و با یک زن (ماریسا تومی) ارتباطی عاشقانه داشته باشد و بدن رو به تحلیل خود را با استفاده از قرص‌های استروئید و برنزه کرده پوست خود، روی فرم بیاورد. رورکه برای این‌که خودش را برای این نقش آماده کند روزی دو جلسه وزنه برداری انجام می‌داد و تا 6 ماه روزی 6 وعده غذا می‌خورد تا این‌که موفق شد 40 پوند ماهیچه برای این نقش به بدن خود اضافه کند. البته این رژیم غذایی در مقابل رژیم روانی که طی آن مدت 13 سال تحت روان درمانی قرار داشت، هیچ است.
او تا مدت‌ها از مراجعه به روان پزشک خودداری می‌کرد: «فکر می‌کردم هیچ مشکلی ندارم. فکر می‌کردم مثل بقیه آدم‌ها هستم. در حالی که ایراد‌های من خیلی زیاد بود ولی حس خجالت که از بچگی با من بود، به من اجازه نمی‌داد که پیش روان پزشک بروم. من مرد خیلی مغروری هستم. چون من دوست نداشتم احساس خجالت و شرمندگی بکنم برایم راحت‌تر بود که با خشم و رفتار‌های خشن خودم را خالی بکنم، ولی سرانجام عرصه بر من خیلی تنگ شد و من موقعی به خودم آمدم که دیگر همه چیز را از دست داده بودم. یعنی واقعا همه چیز را و نه فقط حرفه سینمایی ام را. بعد تنها شدم.» رورکه گفت که هنوز هم تحت روان درمانی قرار دارد: «هنوز هم هر روز باید تحت روان درمانی قرار بگیرم، چون آن آدم کوچولوی تبر به دست هنوز در درونم زندگی می‌کند، البته الان خواب است، ولی هرگز دوست ندارم یک بار دیگر از خواب بیدار شود.»

مترجم: فرشید عطایی/ منبع: آسوشیتدپرس‌

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها