صنعت بیمه ایران و ضرورت خصوصی سازی

«من از شرکت های بیمه گله مندم! آنها همیشه بر سر این مساله بحث می کنند که من روزی خواهم مرد ، در حالی که چنین نیست !» این گفته «استفان لکاک» اقتصاددان شوخ طبع کانادایی است ؛ و البته نه تنها ایده او ، که حرف دل خیلی از بزرگانی است
کد خبر: ۲۰۶۲۳
که روحیه ای زود رنج و طبع وارسته ای از امور دنیوی دارند. اما واقعیت این است که خواه ناخواه ، بیمه جای خود را به عنوان یک ضرورت انکارناپذیر در زندگی قشرهای مختلف مردمی در سراسر جهان باز کرده و با ارائه بهترین تسهیلات و خدمات ، به نوعی رضایت مندی همگان را جلب کرده است . عمده ترین انگیزه ای که شرکت های بیمه را در طول تاریخ فعالیت شان ، به ارائه خدمات کیفی تر راغب کرده ، رقابتی بوده که همواره میان شرکت های بیمه در بخش خصوصی وجود داشته است . با یک نگاه کلی به تاریخچه بیمه در ایران نیز می توان به خوبی به این مساله پی برد که در مقطعی که شرکت های بیمه خصوصی در کنار بیمه دولتی بیمه ایران فعالیت کرده اند، صنعت بیمه ایران به دوران شکوفایی رسیده است . حالا دیگر صنعت بیمه در تمامی جهان ، ترکیبی است از اطلاعات ، مدیریت کارآمد بخصوص مدیریت ریسک یا خطر و دانش فنی روزآمد. مجموعه این عوامل در کنار رقابت فشرده مالکیت های خصوصی است که به رشد صنعت بیمه منجر می شود. اما متاسفانه ، سالهای سال است که صنعت بیمه ایران ، به نوعی زمین گیر شده و توان ارائه خدمات جدید را متناسب با نیازهای روز ندارد.
چرا عقب ماندیم؛!
دکتر «حسین مرزبان » رئیس بخش اقتصاد دانشگاه شیراز، مشخصات سیستم فعلی بیمه در ایران را ارائه خدمات سنتی ، عدم محاسبه صحیح حق بیمه ، ناتوانی سیستم برای متمایز کردن بیمه گذاران مناسب از نامناسب و انتقال بار هزینه ای بیمه گذاران نامناسب به بیمه گذاران خوب ، می داند و معتقد است که دولتی شدن موسسات خصوصی بیمه در بعد از انقلاب ، بدون در نظر گرفتن تعداد و یا رشته های تخصصی آنها که اکثرا انتخابی غلط بوده و ادامه این روند، اسباب عقب افتادگی بیشتر صنعت بیمه را فراهم کرده و زیان ناشی از عدم کارآیی آنها، شامل توسعه کشور نیز شده است .
رقابت «با انگیزه» ؛ ضرورت خصوصی سازی
دکتر مرزبان بر ضرورت خصوصی سازی در ابعاد مختلف با ایجاد انگیزه ، تاکید می کند و استفاده از خدمات کارشناسان مطلع داخلی و خارجی و آزاد کردن این سازمانها از بند مقررات دولتی را در کمک به بهبود وضع صنعت بیمه موثر می داند. به اعتقاد رئیس بخش اقتصاد دانشگاه شیراز ، «انگیزه» بیمه گران اهمیت زیادی دارد: «وقتی سرمایه خصوصی بیمه گر به طور واقعی در خطر باشد ، او انگیزه قوی خواهد داشت تا اولا اطلاعات کاملی از بیمه گذار کسب کند و ثانیا از اطلاعات جمع آوری شده ، برای تشخیص موارد بیمه پذیر، تعیین پوشش های ضروری بیمه گذار و محاسبه حق بیمه خطر مورد پوشش ، استفاده کند و تنها در این صورت است که یک پورتفوی سالم بیمه ای جمع آوری می شود.» واضح است که اگر بیمه گر فاقد انگیزه لازم باشد، پوشش بیمه ای نیز بدون در نظر گرفتن ضوابط لازم در اختیار کلیه بیمه گذاران اعم از واجدین شرایط و غیر آن ، قرار می گیرد؛ و نتیجه ، یک پورتفوی با ریسک بالاست . فقدان انگیزه می تواند ناشی از فشارهای سیاسی ، اجتماعی ، یا ناشی از ساختار موسسات بیمه و یا سوئ مدیریت آنها باشد. این اختلالات ، در مورد شرکت های بیمه دولتی به مقیاس وسیع تری عمل می کند. دکتر مرزبان می گوید موسسات بیمه که در ایران به شکل انحصار چند جانبه کار می کنند، قدرت انحصاری خود را به خاطر نحوه عمل در بازار به دست نیاورده اند، بلکه موقعیت آنها، محصول موانع قانونی است که دولت ایجاد کرده است . خصوصی سازی و ایجاد رقابت در بازار می تواند در کاهش عدم کارآیی این گونه موسسات ، گام بزرگی باشد.
اصول موفقیت
بیمه گری که در تلاش برای کسب موفقیت در بازار رقابت است ، باید اصولی را مورد نظر داشته باشد. به گفته دکتر مرزبان ، مقصود از بیمه گر موفق این است که آیا یک پورتفوی با ریسک معقول را فراهم کرده یا نه؛ بنابراین اگر فاجعه ای اتفاق افتد، سوالی که باید مطرح شود این نیست که اندازه خسارت چقدر است؛ بلکه باید به این پرسش ، پاسخ داد که آیا ریسک قبول شده و در نتیجه آن خسارتی که باید جبران شود، معقول است یا نه؛ دکتر مرزبان برای انتخاب خطر، اصولی را طرح می کند که بیمه گران اکثر رشته های بیمه به عنوان 7اصل مهم بیمه گری باید به آن توجه داشته باشند: تعدد و پراکندگی ریسک ، خویشتن داری به منظور انتخاب مناسب و اعمال کنترل ، تداوم و فصلی کردن پورتفوی ، همگنی ریسک ، حق بیمه متناسب ، کنترل خسارت ، اتکایی برنامه ریزی شده و مناسب.
چشم انداز امیدبخش
همان طور که اشاره شد ، بازار بالقوه بیمه ایران بسیار قوی تر از بازار بالفعل آن است و هر چه این فاصله بیشتر باشد، دامنه کار و موفقیت موسسات خصوصی بیمه بیشتر و پررونق تر خواهد بود. کارشناسان پیش بینی می کنند که با ورود شرکت های بیمه خصوصی ، بازار بیمه به سوی بازار رقابتی پیش رود و علاوه بر توسعه بیمه و بیمه گری ، بازار سرمایه نیز رونق قابل توجهی یابد. این مساله حتی بر اشتغال بیشتر و درجه امنیت سرمایه گذاری بالاتر اثر دارد. بدون تردید، صنعت بیمه ایران که تاکنون به دلایل زیادی ، کمتر مورد توجه همگان بوده با میدان دار شدن بخش خصوصی ، افق تازه ای را پیش روی همگان خواهد گشود.
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها