در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
چهره روز
برای فقر، عدد بده، عدد
مستوره برادران نصیری: هر جا سخن از وزارت رفاه است، نام خط فقر میدرخشد!
کمی بامزه به نظر میرسد وقتی که در همه مصاحبهها و نشستهای خبری وزیر رفاه، سوال خط فقر مطرح میشود و جوابهای جالب وزیر رفاه تکرار میشود.
مصری روز گذشته در گفتگو با ایسنا [توجیه موجه کرده و گفته است که] حق نداریم مهر فقر بر پیشانی کسی بزنیم و بگوییم تو «فقیری»!
مصری گفته است: اگر در جامعه عدد اعلام کنیم و به بچه محصلی بگوییم، اگر پدرت X ریال درآمد نداشته باشد زیر خط فقر است، از همان بچگی او را با یک عدد خودساخته روبهرو کردهایم. چرا باید با معنای فقر و غنا آن گونه که ما معنایش میکنیم ذهن آن کودک را آلوده کنم؟ این موضوع در روابط اجتماعی اثر میگذارد، به طوری که اگر من فقیر باشم، چگونه با کسی که وضعش بهتر است، ارتباط برقرار کنم و همین باعث میشود تا آن فرد کمکم از ارتباطات اجتماعی بترسد.
این تعبیر غیرمنطقی به نظر میرسد. یعنی کودک یا همان بچهمحصل فرضی آقای مصری که دست خالی پدرش را میبیند، که سفره خالی خانه را میبیند، که دربهدری و خانه به دوشی و کرایه عقبافتاده پدرش را میبیند، فقر و فقیری پدرش را با پوست و استخوان لمس نمیکند؟
یعنی برای همان بچهمحصلهایی که تعدادشان در خبرهای حوادث زیادتر هم شده و با اثاث و اثاثیه زیر فلان پل و گوشه فلان خیابان شهر چادر زدهاند، نمیفهمند عدد و رقم و ثروت و فقر یعنی چه؟ وزیر رفاه در مورد آمار منتشر شده بانک مرکزی که 14 میلیون ایرانی را زیر خط فقر اعلام کرده، گفته است: آمارهایی که در کشور اعلام میشود، بر اساس برداشتهای مقطعی و محدود آدمهاست! به اعتقاد او، بانک مرکزی یک جامعه نمونه مثلا 10 یا 15 هزار نفری و غیره انتخاب میکند و نتایج به دست آمده را به کل کشور تعمیم میدهد. نمیدانم در ذهن وزیر رفاه چه روش و راهحل ریاضی یا آماری برای تعیین خط فقر و فقرای جامعه به نظر میرسد، اما همین که میگوید «به فردی که درآمد و هزینه زندگیاش یکی نیست، فقیر نمیگوییم»، نشان میدهد که آقای مصری دنیایی غیرواقعی را در ذهنش میپروراند. حق با وزیر رفاه است، ما حق نداریم به همسایه فقیرمان که مثلا میدانیم به قول قدیمیها، به نان شب محتاج است، بگوییم: تو بیچارهای، تو فقیری!
یا طبق تعابیر دینیمان، حق نداریم با شکم پر سر به بالین بگذاریم و همسایه گرسنه را فراموش کنیم. اما حق داریم به عنوان رسانه، مردم یا خبرنگار از وزیر رفاه مملکتمان بپرسیم و پاسخ درست بشنویم که چند همسایه فقیر داریم!
وزیر رفاه حق دارد، ما حق نداریم به کسی بگوییم تو فقیری؛ اما حق داریم در کشوری زندگی کنیم که با این همه پتانسیل و توان اقتصادی، فقیری نداشته باشد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
