محمدرضا یزدانیخرم که والیبال ایران را در مدت 17 ساله حضورش در راس هرم مدیریت این رشته دگرگون کرده و از هیچ صاحب همهچیز در عرصه قاره آسیا و حتی دنیا کرده بود، هیچ در مخیلهاش نمیگنجید که در اداره کشتی به بنبست برسد.
بویژه آن که اولین ماههای حضورش در کشتی مقارن شد با نایب قهرمانی کشتی ایران در جهانی 2006 چین تا حاجی بازاری کشتی که در تزریق پول به ورزش همه فنحریف است و ایضا کشتی را با این پولها نونوار کرده بود، همه چیز را در کشتی مهتابی دیده و در صحبتهایش با مسوولان ارشد ورزش، صحبت از کسب 14 مدال جهانی و آسیایی در هر دو رشته آزاد و فرنگی به میان آورد.
اما این روزهای مهتابی خیلی زود در کشتی و با رونق گرفتن دوباره اختلافات و دودستگیها در این رشته که ریشهای عمیق دارد، رنگ باخت تا در جهانی باکوی 2007 از مقام نایب قهرمانی تا رتبه نازل هفتم دست به عقبنشینی بزنیم، اما این ناکامی بزرگ نیز خم به ابروی رئیس غیرهمجنس کشتی نیاورد تا در المپیک پکن و به رغم تمام نوشابههایی که برای این رشته باز میشد و عزت و جایگاههای تازهای که از سوی یزدانیخرم برای جماعت گوش شکسته تعریف شده بود، کشتیگیران منهای یک برنز جملگی دست خالی به کشور بازگردند.
بر این مبنا بود که حاجی در سیبل تند حملات و انتقادها قرار گرفت تا مردی که پیش از این همه از دست و دلبازی و خدماتش به کشتی میگفتند، غریبه کشتی معرفی شود و همه علیه او موضع بگیرند و به تبع شکست در المپیک که سرنخش را به کشتی ربط میدهند، جملگی کنارهگیریاش را خواستار شوند.
اما در شرایطی که سازمان ورزش فعلا فتیله برکناری را پایین کشیده و به نوعی سیاست مسالمتآمیز استعفا را مورد توجه قرار داده است، حاجی یزدانی بصراحت گفته است که اهل استعفا و کنار کشیدن نیست. با این حال چنین به نظر میرسد که فشارها به یزدانیخرم جهت کنارهگیری از کشتی به اوج خود رسیده و هر آن باید انتظار داشت که باد تغییرات مدیریتی، تار و پود کشتی را متاثر سازد.
حجت الله اکبرآبادی