در حاشیه قرار گرفتن اصلاحطلبان از قدرت و شکستهای پیدرپی در انتخابات گذشته، باعث شده از مرکز ثقل توجه افکار عمومی کنار روند و به طور طبیعی در برابر چشم و گوش مردم قرار نگیرند. از این رو، فعالان سیاسی در طیف اصلاحطلبان ناچارند زودتر از اصولگرایان، حضور خود را در انتخابات ریاست جمهوری اعلام کنند تا از زمان 9 ماهه مانده به برگزاری انتخابات، حداکثر استفاده را ببرند.
جایگاه روحانی در موزاییک سیاسی کشور
حسن روحانی، به طور مشخص اگرچه اصلاحطلب شناخته نمیشود، اما به طور کامل در طیف اصولگرایان نیز قرار نداشته است.
حسن روحانی که به حسب جغرافیا، هماستانی محمود احمدینژاد و متولد بخش سرخه استان سمنان است، در 5 دوره مجلس، نمایندگی مردم را در حوزههای انتخابیه سمنان و تهران برعهده داشته است.
معاونت فرماندهی جنگ، رئیس ستاد قرارگاه مرکزی خاتمالانبیا، دبیری شورای عالی امنیت ملی و عضویت در مجمع تشخیص مصلحت نظام از مسوولیتهای حسن روحانی است. روحانی هماکنون رئیس مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام، عضو مجلس خبرگان رهبری و نماینده رهبری در شورای عالی امنیت ملی است.
حسن روحانی 60 ساله، بیش از همه به نزدیکی با هاشمی رفسنجانی شناخته میشود. او که اکنون در هسته فکری و برنامهریزی مجمع تشخیص مصلحت نظام نهادی که ریاست آن به عهده هاشمی رفسنجانی است مسوولیت دارد، در دوران جنگ و سازندگی، همراه هاشمی رفسنجانی در ماموریتهای متعدد به عنوان نماینده بود. او همچنین اگرچه با اصلاحطلبان در دوران اصلاحات مجاورت داشت؛ اما فاصله مشخصی از این طیف سیاسی بخصوص بدنه تندرو و افراطی آن داشت.
«روحانی» خود میگوید: از افراطیون همه جناحها دورم و به اعتدالیون جناحها نزدیک.
حسن روحانی ، اما در روزهای اخیر انتقادهایی تند و بعضا افراطی از عملکرد دولت محمود احمدینژاد داشته است.
او سیاست خارجی دولت نهم را پرهزینه و نسنجیده توصیف کرده و احمدینژاد را چون شترسواری تشبیه کرده که سوار شتر چموشی است، اما وانمود میکند که مرکب وی رام و مطیع است.
به اعتقاد روحانی، دولت نهم بسیاری از فرصتها را در صحنه بینالملل و سیاست خارجی از دست داده و در حوزه اقتصاد نیز از افزایش قیمت نفت و رسیدن آن به بالای 120 دلار هیچ استفادهای نکرده و بر مشکلات اقتصادی افزوده است.
معنای حملات روحانی در شرایط کنونی، بیش از همه اعلام ورود به رقابتهای انتخاباتی ریاستجمهوری است.
سوار شدن بر موج نارضایتیها و انتقاد از عملکرد دولتها، همواره یکی از شیوههای معمول و مورد استفاده کاندیداهای رقیب در ورود به رقابتهای انتخاباتی است و حسن روحانی نیز از این شیوه بهره گرفته است.
گروهی دیگر از اصلاحطلبان در انتظار خاتمی
ورود مهدی کروبی و حسن روحانی به رقابتهای انتخابات آینده، اکنون در حد احتمالهای قریب به یقین است، چرا که هنوز هیچیک از این دو بصراحت اعلام نکردهاند که در انتخابات آینده، کاندیدا میشوند یا خیر. حسن روحانی اگرچه نزدیک به هاشمی رفسنجانی هست اما بعید است نامزد مورد حمایت حزب کارگزاران باشد، چرا که روحانی خود فاصلهای مشخص از طیف متمایل به چپ کارگزاران داشته و درواقع روحانی همواره در منتهیالیه راست کارگزاران بوده است. کروبی و روحانی اگر هم هر دو کاندیدا باشند، بعید است که روحانی از سبد کروبی، آرای خود را جمع کند و از طرفی، بعید است این دو اجماع گروههای اصلی اصلاحطلب یعنی مشارکت و سازمان مجاهدین را برانگیزند.
حزب مشارکت و سازمان مجاهدین اکنون در شرایطی منتظر پاسخ سید محمد خاتمی برای کاندیداتوری هستند که نامزدهای طیفهای معتدلتر اصلاحطلبان یکی پس از دیگری به میدان میآیند و رقابت خانگی در این جناح، رفته رفته جدیتر میشود.
تلاش تندروهای اصلاح طلب علاوه بر ترغیب خاتمی، معطوف به انصراف و کناره گیری کروبی است که تا کنون با پاسخ منفی وی مواجه شده است.