استاندارد بودن یا نبودن ابزارها و وسایل مورد نیاز و مورد استفاده دانشآموزان تنها محدود به کیف و کفش و کوله آنان نیست و به گفته مسوولان آموزش و پرورش و نیز کارشناسان سلامت در بسیاری از موارد حتی میز و نیمکت مورد استفاده آنان نیز استاندارد نیست.
حبیبالله بوربور، معاون عمرانی وزیر آموزش و پرورش از جمله کسانی است که به طور صادقانهای بر وجود مشکلات در این زمینه اذعان دارد. او به خبرنگار جامجم میگوید: در حال حاضر میز و نیمکتی که برای دانشآموزان ابتدایی و راهنمایی و حتی در برخی موارد دبیرستان استفاده میشود یکی است در حالی که از لحاظ فیزیکی دانشآموزان این سه مقطع با هم متفاوت هستند. او یک دلیل این مساله را وجود مدارس چند نوبته میداند و میگوید: وقتی در شیفت صبح دانشآموز ابتدایی و بعدازظهر راهنمایی یا دبیرستان پشت این نیمکتها قرار میگیرد مسلم است که مشکلاتی پیش میآید.
اما حسین پورحسینی، متخصص آموزشی که یک کار پژوهشی در ارتباط با ناهنجاریهای ستون فقرات دانشآموزان انجام داده است به نتایج این پژوهش اشاره میکند و میگوید: در نتیجه این تحقیق که بر روی بیش از 60 دانشآموز دختر و پسر انجام شد مشخص شد که 79 درصد پسران و 81 درصد پسران و در مجموع 86/80 درصد جامعه مورد پژوهش دچار ناهنجاریهای وضعیتی ستون فقرات هستند.
به گفته او نتیجه بررسیها نشان میدهد که نرخ شیوع انواع ناهنجاریها در دختران بیشتر از پسران است. او تجویز حرکات اصلاحی و فراهم کردن زمینههای فعالیت بدنی دختران دانشآموز را توصیه میکند و میافزاید: وضعیت صحیح بدنی از جمله دانستههایی است که هر فرد میبایست با اصول آن آشنا شود و در زندگی آنها را رعایت کند و اگر این ناهنجاریها بموقع شناسایی و پیشگیری نشود عوارض جبرانناپذیری به دنبال خواهد داشت.
به عقیده او بسیاری از این ناهنجاریها با برنامهریزی مناسب و اقداماتی مانند شناسایی، طبقهبندی، آموزش و اجرای برنامههای ویژه اصلاحی از سوی آموزش و پرورش قابل پیشگیری است.
نکته جالب در این ارتباط یعنی ناهنجاریهای دانشآموزان این است که به ندرت تحقیقی یافت میشود که شیوع ناهنجاریهای دانشآموزان بررسی و به صورت دقیق ناهنجاریهای خاص دختران و پسران را تفکیک کند.
کمتحرکی، خطری جدی
آنچه را که به عنوان کمتحرکی، مشکل در ستون فقرات دانشآموزان براثر استفاده از میز و نیمکت نامناسب و کوله و کیف غیراستاندارد و سایر مشکلات جسمی حرکتی دانشآموزان از آن یاد میشود میتوان به دو گروه تقسیم کرد.
به گفته دکتر نبیالله عسگری متخصص فیزیوتراپی مشکلات مربوط به فضا و امکانات غیراستاندارد در کلاسها و مدارس آموزش و پرورش و کمبود فضای ورزش و ساعت کار و در مجموع کمتحرک در مدارس موضوعی است که باید به طور جدی در دستور کار آموزش و پرورش قرار گیرد و حل و فصل آن شاید نیاز به زمان دارد. اما والدین و مربیان آموزش و پرورش باید حداقل نسبت به تقویت تحرکپذیری فرزندان خود اقدام کنند و سعی کنند کمتحرکی دانشآموزان در مدرسه را در منزل و در اوقاتی که فرزندان در اختیار خانواده هستند، جبران کنند.
او میگوید: توجه به سلامت جسمی دانشآموزان بسیار بسیار جدی است و باید بگویم که متاسفانه نسل حاضر بسیار کمتحرک شده است و در حالی که در مدارس امکان تحرک مناسب وجود ندارد و میز و نیمکتها و فضای کلاسها نیز استاندارد نیست در منازل آپارتمانی نیز دانشآموزان امکانی برای تحرک ندارند و اصولا گرایش به تحرک بازیهای جمعی و ورزش به دلایل مختلف کاهش یافته است و این مساله زنگ خطری جدی است. او هشدار میدهد که میزان مراجعانش در سنین پایین و کودکی و نوجوانی افزایش چشمگیری یافته است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم