در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
کتاب فیلم، فرم و فرهنگ دارای 6 فصل است. فصل اول کتاب با عنوان تصویر و واقعیت در 8 بخش درباره تصویر مطالبی را عرضه میکند. فصل دوم، فیلمها چگونه داستانهایشان را تعریف میکنند به طور کلی سینما را به عنوان یک فن توضیح میدهد؛ از تصویر تا روایت، اقتصادشناسی تصویر، رشد فیلمسازی شرکتی و... عناوین این فصل هستند.
فصل سوم، داستانگوهای فیلم نام دارد، فیلم به مثابه کنش فرهنگی نام فصل چهارم است. داستانهایی که سینما میگوید و آینده تصویر نام فصلهای پنجم و ششم هستند. در مقدمه کتاب چنین نوشته شده است: فیلم، فرم و فرهنگ شما را دعوت میکند تا به شکلی جدی درباره سینما بیندیشید، به همان جدیتی که در مورد ادبیات انجام میگیرد. این کتاب درباره فرم و ساختار، محتوا و زمینهها، تاریخ و تجارت است و به شما درکی از تاریخ سینما و جایگاهش در طرح جامع مسائل خواهد داد... .
اما اصلا چرا باید درباره سینما جدی فکر کرد؟ خیلی از آدمها این کار را نمیکنند. در واقع سینما در زمره آن چیزهایی در زندگی ماست که ظاهرا نیاز نداریم جدی بگیریمش. ما به سینما میرویم تا سرگرم شویم، بترسیم، پول خرج کنیم، تفریح کنیم، وقت بگذرانیم و چیزی داشته باشیم تا دربارهاش حرف بزنیم... اما واقعیت آن است که باید به سینما توجه شود، زیرا اکثر ما داستانهایمان روایتها و اسطورههایمان را از آن یا از خویشاوند نزدیکش، تلویزیون میگیریم. از سوی دیگر از شروع قرن بیستم مردم به خاطر سرگرمی، فرار و آموزش یا به منزله تاییدی به شیوه زندگی و تفکرشان به سینما روی آوردند. اما حتی اگر فیلم فقط سرگرمی باشد، شناخت سازوکارش اهمیت دارد. چرا ما را سرگرم میکند؟ چرا ما نیاز داریم سرگرم شویم؟ و... .
آسیبشناسی سینمای
کودک و نوجوان
کتاب «آسیبشناسی سینمای کودک و نوجوان» را امیر فرضاللهی نوشته و انتشارات فردوس آن را به بازار کتاب عرضه کرده است.
در معرفی این کتاب در پشت جلد آن چنین نوشته شده است: جستاری پیرامون بررسی ضعف و علل افول سینمای کودک و نوجوان در دهه 80 با نگاهی به گذشته در تعاملی دیالکتیک با اهالی سینمای کودک و نوجوان. در این چالش عوامل درونی و برونی و زوایای پنهان گریز سینماگران کودک از پرداختن به این موضوع مورد تحقیق و تامل قرار گرفته و کوشش شده است تا راهکارهای جدیدی برای سینمای ایران به ارمغان بیاورد. این تلاش حاصل دوندگی فراوان یک روزنامهنگار در عرض 6 سال است که به فرجامی تاملبرانگیز رسیده است.
فرضاللهی در کتاب خود برای شناخت آسیبهای سینمای کودک با سینماگرانی چون محمدعلی طالبی، کیومرث پوراحمد، کامبوزیا پرتوی، هوشنگ مرادیکرمانی، سیدرضا میرکریمی، لیلا میرهادی، زاون قوکاسیان، ابوالفضل جلیلی، وحید نیکخواهآزاد، رحمتالله محرابی، محمدرضا کریمیصارمی، مرضیه برومند، محمدمهدی عسگرپور، غلامرضا رمضانی و فرشته طائرپور به گفتگو نشسته است.
در بخش دوم کتاب با نام چند نگاه، چند مقاله به چاپ رسانده است: پرسش بنیادی در باب سینمای کودک و نوجوان (محمدعلی الستی)، مقدمهای بر طلوع و افول سینمای کودک و نوجوان در ایران (جبار آذین)، در چگونگی سینمای کودک (علی شیدفر)، سینمای کودک و نوجوان، دیروز و حال (محسن بیگآقا) و سینمای کودک؛ بایدها و نبایدها (مرتضی محمدیان).
در بخش پایانی کتاب چند عکس رنگی از فیلمهای شنگول و منگول، نیاز، پاتال و آرزوهای کوچک، شرم، سفر جادویی، سکوت، بدوک، بچههای آسمان، ننهلالا و فرزندانش، خواهران غریب، بادکنک سفید، من و نگین داتکام، نان و شعر و خانه دوست کجاست به چاپ رسیده است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: