برای دل مردم مبارزه می‌کنم‌

مبارزه با تکواندوکار نپالی در اولین گام می‌تواند شروع خوبی برای تو باشد.

بله! از این قرعه راضی‌ام. البته در مجموع قرعه‌کشی عادلانه‌ای بود و حریفان قدرتمند در بالا و پایین جدول تقسیم شدند و ما در بهترین حالت فقط می‌توانیم در بازی اول راحت باشیم که این اتفاق برای من رخ داد.

از حریف نپالی‌ات شناختی داری؟

نه. فقط می‌دانم سال گذشته در مسابقات جهانی بیجینگ در همین وزن هفدهم شد. من در همان مسابقات یک وزن پایین‌تر مبارزه می‌کردم و مدال برنز را به دست آوردم.

جدی‌ترین حریفت تا پیش از فینال کدام تکواندوکار است؟

راشد احمداف آذربایجانی جدی‌ترین حریف من در جدول پایین است که احتمالا در نیمه نهایی باید با او مبارزه کنم. پس از پیروزی بر حریف نپالی هم احتمالا با گائوژو از چین روبه‌رو خواهم شد که این تکواندوکار بلندقد هم حریف سرسختی خواهد بود.

بازی با این حریف چینی در سالنی که همه یکصدا او را تشویق می‌کنند، باید هم سخت باشد. از ناداوری‌ها نمی‌ترسی؟

در سیدنی چون تکواندو اولین المپیکش را تجربه می‌کرد، داوری‌ها به هیچ وجه خوب نبود. در آتن شرایط کمی بهتر شد و فکر می‌کنم اینجا در پکن نگرانی چندانی از نظر داوری‌ وجود نداشته باشد. مسوولان فدراسیون جهانی تکواندو تمام تلاششان این است که نگذارند اتفاقاتی که در مسابقات جهانی و آسیایی می‌افتد، در رقابت‌های المپیک تکرار شود. چون در این صورت امکان حذف تکواندو از المپیک وجود دارد. فدراسیون جهانی هم صراحتا عنوان کرده اگر داوران در قضاوتشان کوتاهی کنند یا قضاوتشان با قصد و غرض باشد، بلافاصله از گردونه رقابت‌ها خارج می‌شوند.

استیون لوپز آمریکایی، جدی‌ترین حریف تو در وزن سوم به شمار می‌رود. از این که با او فقط در فینال روبه‌رو می‌شوی چه احساسی داری؟

نمی‌توانم بگویم خوشحالم یا ناراحت. چراکه به هر حال اینجا المپیک است و همه حریفان از بهترین‌های تکواندو هستند. من با لوپز سال 2000 و در المپیک سیدنی مبارزه کردم که آن مبارزه یک وزن پایین‌‌تر از امروز بود.

لوپز در سیدنی طلا گرفت،  درست است؟

بله. این تکواندوکار آمریکایی هم طلای سیدنی را دارد و هم طلای آتن را. البته در آتن که من طلای وزن 68 کیلوگرم را گرفتم، او در همین 80 کیلوگرم مبارزه کرد و عنوان قهرمانی را به دست آورد. تنها دوره‌ای که با او هم‌وزن بودم، المپیک سیدنی بود که اتفاقا  هر دویمان روی سکو رفتیم، اما من برنز گرفتم و او مدال طلا را به دست آورد.

در این دوره قرار است برای اولین بار به نفرات سوم تکواندوی المپیک برنز مشترک بدهند. این مساله را چطور ارزیابی می‌کنی؟

همین که 2 مدال برنز می‌دهند، خودش حسن بزرگی است. ضمن این که برخلاف مسابقات جهانی که بازنده بازی نیمه‌نهایی مستقیما مدال برنز می‌گیرد، اینجا شرایط فرق می‌کند و تکواندوکاران باید برای مدال برنز هم مبارزه کنند.

یعنی برخلاف گذشته دیگر یک تکواندوکار با یک باخت از گردونه رقابت‌ها حذف نمی‌شود؟

اگر بازی اولش را واگذار کند، حذف می‌شود. اما در صورت باخت در مراحل بالاتر مثل جدول کشتی به گروه بازنده‌ها می‌رود و این شانس را دارد که برای مدال برنز بجنگد.

انتخاب 2 تکواندوکار المپیکی ما برای حضور در پکن واقعا دیر انجام شد و با حرف و حدیث‌های فراوانی همراه بود. فکر نمی‌کنی اگر این انتخاب زودتر انجام می‌گرفت، بهتر بود؟

در آن مقطع زیاد خوب نبود که معرفی ملی‌پوشان المپیکی با تاخیر انجام شود؛ اما به هر حال شرایطی بود که نمی‌شد و فدراسیون تکواندو هر بار که می‌‌خواست این کار را انجام دهد، اتفاقی می‌افتاد که مانع آن می‌شد. چیزی هم نبود که کادر فنی براحتی بتواند از کنارش عبور کند. به هر حال، همه اینها هم روی عملکرد مربی تاثیر می‌گذارد و هم روی عملکرد ورزشکار.

کادر فنی از وضعیت آمادگی تو بشدت رضایت دارد و حتی ادعا می‌کند این هادی ساعی از 2 المپیک قبلی‌هم آماده‌تر است. آیا واقعا همین‌طور است؟

به هر حال من باید روی شیاپ چانگ این آمادگی را نشان بدهم؛ اما واقعا خودم هم از شرایط کنونی‌ام راضی‌ام و فکر می‌کنم در فرم ایده‌آلی از آمادگی قرار دارم. از لحاظ روحی  روانی هم هیچ مشکلی ندارم و خیلی امیدوارم که یکی از 3 مدال وزن خودم را به دست آورم.

یکی از 3 مدال را یا طلای المپیک را؟ آیا از لحاظ ذهنی آمادگی کسب مدال طلا را داری؟

کاملا همین‌طور است. من برای کسب مدال طلا به المپیک آمده‌ام و برای رسیدن به این هدف بزرگ هم تمرینات زیادی را در تهران انجام داده‌ام و تمام تلاشم را خواهم کرد که فردا (جمعه)‌ به این مهم دست یابم.

کسب نکردن مدال از سوی ستاره‌هایی چون آرش میراسماعیلی، حمید سوریان و احسان حدادی، کار آخرین ستاره کاروان ایران یعنی هادی ساعی را برای کسب مدال دشوار نمی‌کند؟

به هر حال انتظارات مردم و مسوولان ورزش کشور از من برای کسب مدال بیشتر شده و این کاملا طبیعی است؛ اما فکر نمی‌‌کنم این انتظارات تاثیر زیادی روی روند مسابقات من داشته باشد.

درخصوص ناکامی بسیاری از ستاره‌های کاروان ورزش کشورمان در رقابت‌های المپیک 2008 چه نظری داری؟

من اسم شکست‌های ورزشکاران ایرانی را ناکامی نمی‌گذارم؛ چون به هر حال آنها زحمتشان را کشیده‌اند و باید این حقیقت را بپذیریم که المپیک با مسابقات جهانی تفاوت‌های بسیاری دارد. شما به همین المپیک پکن نگاه کنید. خیلی از بزرگان ورزش دنیا در همین چند روز شکست خورده‌اند و این به دلیل غیرقابل پیش‌بینی بودن ورزش حرفه‌ای است.

البته در ورزش‌های انفرادی شرایط به مراتب دشوارتر است؛ چرا که یک قهرمان باید ماه‌ها تمرین کند. برای یک روز مسابقه و آن یک روز هم باید بهترین روزش باشد. متاسفانه ما تصوراتی از ورزشکاران‌مان داریم و بدون شناخت رقبایش توقع داریم چون در مسابقات جهانی قهرمان شده،‌ در المپیک هم مدال طلا را کسب کند که این اشتباه است.

به نظر می‌رسید عوامل روحی  روانی تاثیر بسزایی در شکست‌های ورزشکاران کشورمان داشت. تو به عنوان با تجربه‌ترین عضو کاروان ایران در این خصوص چه نظری داری؟

به هر حال در المپیک علاوه بر بحث‌های فیزیکی، یک ورزشکار باید به لحاظ روحی و روانی هم در آمادگی کامل باشد. این مساله درباره ورزشکاران ایرانی واقعا تاثیرگذار است و من هم عامل اصلی بیشتر شکست‌ها را روحی  روانی می‌دانم. متاسفانه ملی‌پوشان ما نمی‌توانند خودشان را با شرایط المپیک وفق دهند و فشار زیادی را در جریان رقابت‌ها متحمل می‌شوند. مخصوصا آنهایی که مدال جهانی دارند، به دلیل انتظاراتی که از آنها وجود دارد، شرایط سخت‌تری را مجبورند تحمل کنند که بعضا همین شرایط باعث باختشان می‌شود. من تمرینات آرش میراسماعیلی را از نزدیک دیده بودم یا حمید سوریان را. این طور نبود که بدون تمرین و آمادگی به المپیک آمده باشند، اما این دو که شانس‌های مدال بودند، از لحاظ روحی دچار مشکل شدند.

در آستانه تبدیل شدن به ورزشکار تاریخی برای ایران هستی. تنها کسی که 3 مدال المپیکی خواهد داشت یا تنها کسی که علاوه بر کسب 3 مدال، با ارزش‌ترین مدال‌های المپیک را برای ایران به ارمغان آورده است.

تنها چیزی که تا الان حتی یک دقیقه هم به آن فکر نکرده‌ام، همین عناوین است. من همیشه می‌خواستم دل مردم کشورم را با افتخارآفرینی در میادین بین‌المللی شاد کنم و فکر می‌کنم با این نیت، خدا هم به من کمک کرد که تا در 2 المپیک قبلی روی سکو بروم و پرچم ایران را به اهتزاز درآورم. فردا هم از جان‌ مایه می‌گذارم تا برای سومین‌بار در المپیک‌ها مدال‌آوری کنم و بار دیگر مردم ورزش دوست کشورم را از این موفقیت خوشحال کنم. حال اگر با این کار رکورددار کسب مدال المپیک در بین ورزشکاران ایرانی می‌شوم، زیاد مهم نیست.

آیا مثل آرش میراسماعیلی پایان این المپیک پایان حضور ساعی در تکواندو خواهد بود؟

هنوز چیزی مشخص نیست. شاید همین‌طور باشد که شما می‌گویید، شاید.

رضا پورعالی‌
خبرنگار اعزامی به المپیک پکن‌