در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
داستان آنقدر دقیق پردازش گشته که روانی کاملا در آن مشهود است «حس پنهان» با چند شخصیت شکل میگیرد، شخصیتهایی که هریک همجنس و متقابل یکدیگرند و همین امر نیز سبب شفافیت محتوایی اثر گشته.
«حس پنهان» بیان حسی را به تصویر میکشد که روزی آشکار میگردد و در این مسیر و آشکاری، کارگردان با دقت توانسته این روند را با روایت و شخصیتپردازی خاص به اجرا گذارد. در تعریف شخصیتهای چند شخصیت محوری معرفی میگردند، امیر و سیمین، بهرام و ندا، رضا و ناهید. روابط این شخصیتها بسیار به جا و جالب است. امیر و سیمین زن و شوهرند. امیر شخصیتی ناآرام دارد، در رفتار و گفتارش این امر مشهود است حتی در رانندگی. او بسیار سریع میراند و به نوعی عاشق سرعت است. نسبت به زندگی آنچنان ملایم نیست و کمی هم بیمبالات است و در مقابل همسرش سیمین روانپزشک، آرام و منطقی است.
سیمین نقطه مقابل شخصیت امیر است. در ورق بعدی فیلم، ندا و بهرام؛ به تصویر کشیده میشوند و اتفاقا این دو نقطه مقابل خانواده امیر و سیمین هستند، یعنی بهرام منطقی و آرام و برعکس ندا ناشی و عجول. کارگردان یکبار در داخل زندگی این دو خانواده وارد میشود و یکبار دیگر این دو خانواده را در مقابل هم قرار میدهد. معمولا چنین وضعیتی جذابیتی خاص را به اثرمیبخشد. داستان با تلخی همراه است با این که در طول آن، ماجراها و گفتارهایی نیز خارج از تلخی رد و بدل میشود ولی در کل اثری تلخ است.
سردی روابط بین سیمین و امیر در همان ابتدای فیلم بر این نکته تاکید مضاعف دارد، از سوی دیگر در زندگی ندا و بهرام که خواهر و برادرند تا حدودی این امر مشهود است. فیلم از تندرویها و بیمبالاتیهایی سخن میگوید که نتیجه این جز تباهی در بر نخواهد داشت. در تبیین نگاه تندروی، کارگردان با المانهای مختلف آن را به تصویر میکشد، حتی در روند زندگی عادی. تندروی نتیجهای جز بنبست و شکست ندارد. اگر امیر عاشق سرعت است و فیلم از همین مقطع نیز شروع میشود، در برابر بهرام او تسلیم به شکست میشود هر آنچه شاید پس از پایان مسابقه هنوز امیر تند میراند. این روایت گوشهای از تصویرسازی «حس پنهان» از تندروی است که کارگردان خیلی روان و به دور از حاشیهسازی برای مخاطب تعریف میکند.
نکته قابل تامل در «حس پنهان» شخصیت خاص و متفاوت بهرام است، در شخصیت امیر و سیمین و حتی ندا کمی همخوانی و تقابل (دراماتیک) دیده میشود اما بهرام با همه آنها فرق میکند و نویسنده با تاکید مضاعف بر رفتار و گفتار بهرام به مخاطب این امر را تاکید میکند. «حس پنهان» خیلی در بیان وقایع عجله نمیکند حتی در مورد قتل مشکوک. همه چیز آرام آرام؛ پیش میرود، کارگردان کاملا مشخص است که قصد داشته در تبدیل پنهانکاری به صراحت و آشکاری حرکتی یکنواخت داشته باشد و حتی از جزئیات نیز نگذرد.
این نکته ظریف بر واقعبینی اثر تاکید میکند نکته دیگر که در «حس پنهان» به چشم میخورد؛ این که مسیر حرکت فیلم روندی آرام دارد، پرهیز از حاشیهسازی در قصه است انصافا «حس پنهان» قادر بود تا کمی هم به حاشیه بزند بیآن که مطمئنا به کل اثر ضربهای وارد گردد، اما چنین نشد و کاملا تمامی پلانها با محور اصلی قصه رابطهای تنگاتنگ دارند.
مرتضی قدمایی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: