در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
دکتر سیما فردوسی معتقد است این نوع خانوادهها از لحاظ روانشناسی به خانوادههای محبتکننده افراطی آزادگذارنده معروفند؛ رشد اجتماعی کودکان یکی از حیطههای رشدی است که دقیقا به ما نشان میدهد آیا فرزند مطابق با سن تقویمی یا شناسنامهای خود رفتار میکند یا خیر؟ و اگر مطابق با سن شناسنامهای رفتار نمیکند چه دلایلی برای این مساله وجود دارد و رفتارهای او چگونه شکل گرفته است؟ یکی از سبکهای غلط رفتاری کودکان، ناتوانی در ایجاد و برقراری رابطه سالم با همسالان است؛ یعنی کودکانی وجود دارند که راههای برقراری ارتباط سالم را نمیدانند. این گروه از کودکان بعضا تحت عنوان <کودکان لوس> نامگذاری میشوند.
چنانچه والدین از روشهای غیرقابل قبول دست بردارند و درباره فرزندان خود قوانین تربیتی درستی را اعمال کنند و به شرط آن که روشهای جدید ثابت و مستمر باشد، میتوان امید داشت که این روشها به تدریج موثر واقع شوند.
تشویق و تنبیه 2 روش متفاوت تربیتی هستند و بایستی ویژگیهایی داشته باشند تا موثر واقع شوند. این
2 روش چنانچه به موقع و با اصول درست اعمال گردند، میتوانند از لوس شدن کودکان جلوگیری کنند. معمولا کودکان لوس، والدین تسلیم شونده دارند. آنها در مقابل خواستههای کودک فورا تسلیم میشوند و هر آنچه که او طلب کند، برایش فراهم میکنند. در خانوادهای که کودک لوس پرورش داده میشود، اثری از روشهای تنبیهی مناسب دیده نمیشود. یعنی چنانچه کودک کار اشتباهی مرتکب شود یا این که بخواهد تعیینکننده باشد و به والدین خود دستور دهد یا این که با داد و فریاد و عصبانیت حرف خود را به کرسی بنشاند، در این خانواده هیچگونه روش مناسبی برای جلوگیری از این رفتارها و جهتدهی به آنها وجود ندارد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: