تاکنون بسیار دیده یا شنیده ایم که یک مادر یا پدر ، معلم فرزند خود در کلاس درس بوده اند و گاه این قضیه برای سایر شاگردان باعث ایجاد حساسیت و یا حسادت به فرزند این دسته از معلمان می شود.
کد خبر: ۱۹۳۶۲
به اعتقاد متخصصان و مشاوران آموزشی ، طرز رفتار و برخورد والدین در کلاس با فرزندشان از اهمیت خاصی برخوردار است ؛ زیرا نوع و نحوه برخورد آنان ، عملکرد کلی کلاس را تحت الشعاع قرار می دهد. دکتر جان فال ، استاد دانشگاه واشنگتن و متخصص رفتارشناسی کودکان ، معتقد است که اگر مادر یا پدر معلم ، میان فرزندشان و سایر دانش آموزان در کلاس تبعیض بگذارند، حساسیت سایر دانش آموزان در این زمینه برانگیخته می شود و ادامه این تبعیض ، تاثیر منفی بر روحیه و عملکرد کلاس می گذارد و خیلی زود معلم با افت تحصیلی دانش آموزان مواجه می شود. آنان فکر می کنند که معلمشان هیچ توجهی به آنان نداشته و به مرور نسبت به کلاس و درس بی علاقه می شوند و به فرزند او نیز احساس حسادت پیدا می کنند. معلم با رفتارهای ناعادلانه ، کم کم جو دوستانه و صمیمی کلاس را تبدیل به کینه توزی و دشمنی کرده و باعث می شود که دانش آموزان از فرزند او فاصله گرفته یا حتی او را مسخره کنند. این معلمان باید حتما در کلاس هوشیارانه عمل کنند. محبت و عشق آنها به فرزندانشان در منزل ، مانند سایر والدین است ؛ اما حضور آنان به عنوان معلم در کلاس ، دیگر نباید به منزله پدر یا مادر باشد؛ بلکه باید همانند یک معلم ، سختگیر، جدی و منظم باشند. این گروه از معلمان باید بدانند که هر گاه فرزندشان به توبیخ یا جریمه نیاز داشت ، نباید هیچ گونه تبعیضی قائل شوند. والدین معلمان ، هیچ گاه نباید توقع داشته باشند که فرزندشان بهترین دانش آموز باشد. در هر حال این گونه معلمان باید قبل از رفتن سرکلاس ، کودکان خود را توجیه کرده و از سایر معلمان که شرایط آنان را داشته اند، درباره تجربیاتشان بپرسند. دانش آموز باید بداند که معلم او حتی اگر مادر یا پدرش نیز باشد، در وضعیت تحصیلی او تغییر به وجود نخواهد آمد. دانش آموز باید به طور مرتب تکالیف خود را انجام دهد و در صورت بی توجهی و تنبلی ، حتما جریمه خواهد شد.