تالاب زریبار مریوان قربانی می‌گیرد

با توجه به حضور مردم در این محل هر از چند گاهی حادثه‌های ناگوار روی می‌دهد که متاسفانه نبود امکانات مورد نیاز از جمله نجات غریق و غواص، این زیبایی‌ها را کمرنگ کرده و لحظات شیرین را به تلخی می‌کشاند.

سالانه به طور متوسط بیش از 6 تا 7 حادثه ناگوار در این دریاچه به دلیل کم توجهی یا سهل‌انگاری افراد به وجود می‌آید و به همین دلیل نیاز است این دریاچه که حالا پسوند بین‌المللی را به دنبال خود یدک می‌کشد، به امکانات مورد نیاز برای مقابله با این حوادث مجهز شود. معاون فرماندار مریوان در این رابطه گفت: مدیریت دریاچه زریبار از اواخر سال گذشته به سازمان حفاظت محیط‌زیست استان واگذار شده است و تمامی مسوولیت‌ها بر عهده این سازمان است.

محمد فلاحی گفت: کلیه کارهای نظارتی و مدیریتی این دریاچه بر عهده سازمان حفاظت محیط‌زیست است و اسکله‌هایی نیز که در این دریاچه حضور دارند، توسط این سازمان نظارت و مدیریت می‌شوند هر چند که بر اساس قانون هر کدام از اسکله‌ها باید خود دارای یک نفر نجات غریق باشند و سازمان ملزم است بر نحوه فعالیت آنها به صورت روزانه نظارت نماید.

مدیرکل سازمان حفاظت محیط‌زیست استان کردستان نیز در این خصوص گفت: 3 اسکله فعال این دریاچه هر کدام دارای یک عدد قایق موتوری است و تمامی قایق‌های سواری نیز موظفند قایق و مسافران خود را بیمه کنند.

خیرالله مرادی عنوان کرد: بر اساس قانون هر کدام از اسکله‌ها نیز باید یک نفر به عنوان نجات غریق داشته باشند که بر اساس نظارت‌های صورت گرفته این سه اسکله دارای نجات غریق هستند.

مدیرکل حفاظت محیط‌زیست استان کردستان در حالی از وجود افراد نجات غریق در تالاب زریبار خبر می‌دهد که رئیس آتش‌نشانی شهرستان مریوان ضمن رد این موضوع می‌گوید: این دریاچه نه تنها غواص ندارد بلکه هیچ کدام از اسکله‌ها نیز فردی تحت عنوان نجات غریق ندارند.

هادی ملای افزود: ما در طول سال گذشته و امسال بارها از مسوولان خواسته‌ایم با توجه به اتفاقات و حوادثی اینچنینی نسبت به استخدام یک نفر غواص و غریق نجات اقدام کنند که متاسفانه تاکنون بی‌نتیجه مانده است.

وی خاطرنشان کرد: محیط‌زیست که مسوولیت تالاب را به عهده دارد باید نسبت به تجهیز این اسکله‌ها به نجات غریق و غواص اقدام کند. با وجود این اتفاقات ناگوار سازمان محیط‌زیست، آتش‌نشانی مریوان را در خصوص نداشتن غواص مقصر می‌داند و آتش‌نشانی مریوان نیز سازمان محیط‌زیست را، اما آنچه در این میان مهم است تلاش برای نجات انسان‌هایی است که به هر ترتیب، بی‌توجه یا با توجه به هشدارها، جان خود را در این دریاچه از دست می‌دهند.

با این حال سوال اصلی اینجاست وقتی که شهرداری مریوان برای دیدن این دریاچه از مردم پول می‌گیرد چرا زمینه‌های تجهیز این مکان گردشگری را به امکانات و وسایل مورد نیاز آماده نمی‌کند؟