کم گوی و گزیده گوی‌

این امر بخصوص در حوزه مجموعه‌های خانوادگی بیشتر به چشم می‌خورد و بعضا در یک سریال یا نمایش با چنین تمی، قصه به سمت و سوی غیرواقعی پیش می‌رود. اما در سریال نمایشی پاتوق این امر کمتر مشهود است و سعی شده تا قصه‌ها به سمت و سوی واقع‌گرایی حرکت نماید. پاتوق شامل قصه‌های گوناگونی است که تمامی آنها در مدت زمان محدود به نمایش درمی‌آیند و این قطعا از مزایای یک سریال خوب و قابل‌پسند است. اما باید توجه داشت که کارگردان در بخش‌های نخست بستر این کار را فراهم کرده بود. کارگردان در قسمت‌های اول و دوم «پاتوق» به معرفی ماهیت و شرایط خاص یک رستورانی می‌پردازد که در آن عواملی خاص با شخصیت‌های ثابت که به نوعی تاثیرگذار در روند داستان‌های گوناگون هستند، معرفی می‌کند. این شخصیت‌ها برگرفته از خانواده‌ای با چهار عضو می‌باشد. نویسنده با یک تیزبینی خاصی، نگاه‌های گوناگونی را برای اعضاء این خانواده تعریف می‌کند.
این امر سبب می‌گردد تا علاوه بر جذابیت خاص بصری، گستره مباحث مطروحه دامنه پیدا کند و به نوعی، نگاه‌ها و نقدهای گوناگونی به تصویر کشیده می‌شود. این چهار شخصیت اصولا بستر قصه را فراهم می‌کنند و با حضور شخصیت‌های جدید در هر داستان، سریال روند خاصی به خود می‌‌گیرد. اصولا مجموعه «پاتوق» در تلاش بوده یک گپ خودمانی و تهی از هر تشریفات و تعارفی بزند، و عملا رستوران و دیگر موارد فقط بهانه‌ای برای فضاسازی بهتر و ایجاد روانی داستان‌ها بوده و در هر داستان موضوعی خاص مطرح می‌شود. این موضوعات بعضا جنبه اجتماعی داشته و در بیشتر موارد جنبه خانوادگی دارد و باید متذکر شد که برای بیننده مباحث آنچنان بیگانه نیست و شاید به همین دلیل است که مخاطب به سرعت با آن ارتباط برقرار می‌کند. معمولا شروع هر داستان با ارائه کدهایی از بحث اصلی است و به نوعی مخاطب آماده می‌شود تا آرام آرام وارد داستان اصلی گردد در هر داستان ورود شخصیت‌های جدید آنچنان زیاد نیستند و با یک تا نهایتا 3 شخصیت جدید قصه شروع و پایان می‌یابد. با توجه به این که زمان هر قسمت تقریبا کوتاه است، بدیهی است که این امر در تاکید برنامه‌ساز قرار گرفته چرا که پاتوق قطعا ظرفیت تعدد شخصیت را نخواهد داشت. کوتاهی زمان کار طبعا، رسایی محتوایی و پرهیز از حاشیه‌ها را می‌طلبد.

در پاتوق سعی شده، بسیاری از مطالب به سرعت بیان گردد، از این‌رو المان‌های نمایشی مانند تعلیق و حاشیه‌سازی داستانی در آن کمتر دیده می‌شود به عبارت دیگر در پاتوق به سرعت موضوع بیان شده و به سرعت هم نتیجه‌گیری خاص صورت می‌پذیرد. آنچه پاتوق را با دوری از واقعیت روبه‌رو می‌کند، فضای خاص تصویربرداری کار است، برای مخاطب که بسیاری از فیلم‌های تاریخی را در لوکیشن تهران قدیم دیده، قرارگیری «پاتوق» در این فضای خاص کمی غیرقابل هضم است. طبیعی است که پاتوق با طرح موضوعات خاص اجتماعی  خانوادگی، نمی‌تواند در یک فضای قدیمی باشد. خیابا‌های خلوت، رستورانی با در چوبی، سنگ‌فرش کف خیابان‌ها و... گرچه یک طراوت و زیبایی خاصی را در مخاطب ایجاد می‌‌کند اما پاتوقی که به مسائل روز می‌پردازد را کمی به سوی تصنع می‌کشاند. به هر حال گپ خودمانی که از طریق پاتوق پخش می‌گردد، در عین کوتاهی فضای خاص محتوایی را جهت بررسی نظرات، مشکلات، نقدها و دیدگاه‌ها به نمایش گذاشته است.

امیرسالار بنان‌فرد