فصل تابستان و لزوم ایمن‌سازی شنا

اما همین ورزش پر طراوت و نشاط‌آور که مورد تایید و سفارش بزرگان دین هم واقع شده، اگر به درستی و براساس رعایت اصول و مقررات و ضوابط اجرا نشود، چه بسا عواقب و تبعات ناخوشایندی را متوجه مردم عادی و خانواده‌ها بکند که به صورت فصلی و تفریحی به این ورزش پایه روی می‌آورند و کمتر به قوانین و فنون شنا آشنایی دارند.

با آغاز فصل تابستان میل به آب تنی و شنا کردن چنان بالا می‌گیرد که کمبود امکانات با توجه به تقاضا و استقبال علاقه‌مندان به شکل فاحشی نمودار و آشکار می‌شود.

نبود استخرهای مناسب و استاندارد یکی دیگر از معضلات در فصل تابستان است، تا جایی که باید عنوان کرد به هیچ وجه عرضه امکانات در مقایسه با تقاضا و اقبال عمومی همخوانی ندارد و بسیاری از مشتاقان به ورزش شنا وقتی از موهبت آب‌تنی و شنا کردن در اماکن واستخرهای شنا بی‌نصیب و ناامید می‌مانند، دل به دریا، دریاچه و رودخانه می‌سپارند که ورود به چنین آب‌هایی خطرات پیش‌بینی نشده‌ای را پیش‌روی مسافران ناآشنا با فن شنا قرار می‌دهد.

همواره با آغاز فصل تابستان بسیاری از مناطق شمالی و حتی جنوبی که در حاشیه دریا، دریاچه یا رودخانه قرار دارند، با حضور گسترده مسافرانی مواجه می‌شوند که بدون کمترین مهارت و آشنایی به فن شنا آنچنان خود را غرق در آب می‌کنند که دیگر هیچ راه علاج و نجاتی باقی نمی‌ماند.

این سوال مطرح می‌‌شود که مسوول اتفاقات ناگوار فصل تابستان و غرق شدن افراد در دریا و رودخانه کیست و چه عوامل و افرادی را می‌توان مقصر تلفات انسانی معرفی کرد؟

از عوامل مهم تلفات آبی را باید در رعایت نکردن اصول و مقررات شنا در اماکن عمومی و دوردست و بخصوص دریا و رودخانه‌ها جستجو کرد.

تردیدی نیست با تجهیز سواحل می‌توان گام موثری را برای پیشگیری از تلفات انسانی برداشت. حضور ناظران آگاه و فعال به عنوان ناجیان غریق و ارائه بروشورهای آموزشی و آگاه کننده و نصب تابلوی قوانین و مقررات نحوه استفاده از دریا از راه‌های اصولی و پیشگیری کننده است که می‌تواند آمار تلفات جانی شنا را در فصل تابستان به اندازه قابل توجهی کاهش دهد.

سعید میرزاشفیع‌