در این تحقیقات گروهی از رادیولوژیستهای اتریشی تصاویر ام.آر.ای زانوی 7 دونده را ارائه کردند که در مطالعات قبلی و پیش از شرکت در ماراتن وین در سال 1997 شرکت کرده بودند.
بررسیها نشان داد شش نفر از این گروه 7نفری که پس از آن رقابت به طور مداوم به دویدن ادامه داده بودند در طول یک دوره ده ساله دچار هیچ آسیب جدیدی در ناحیه مفاصل زانو نشده بودند.
در مقابل تنها فردی که دویدن در فواصل طولانی را در این مدت رها کرده بود، دچار تخریب شدید ساختارهای داخلی زانوهایش شده بود. از سوی دیگر یک مطالعه بلند مدت در دانشگاه استانفورد در همین زمینه روی 45دونده و 53 نفر که عادت به دویدن نداشتند از سال 1984 صورت گرفته است. تمام این افراد با اشعه ایکس پرتونگاری شدند.
نتایج مطالعات نشان داد پس از گذشت 18 سال 20درصد دوندگان دچار التهاب مفصلی در زانوهایشان شدند در حالی که این رقم در بین گروهی که عادت به دویدن نداشتند به 32 درصد میرسید.
این دو پژوهش با ارائه شواهد علمی بیشتر تاکید میکنند که دویدن در حفظ سلامت مفصلها موثر است. اما این پژوهشگران تاکید کردند: ما هنوز هم در این مرحله از آزمایشها نمیتوانیم نتیجه قطعی را بهدست آوریم و نمیتوانیم قاطعانه به دویدن به عنوان راهی برای حفاظت از زانوها توصیه کنیم.