بازگشت به صفر

از روند بازی شروع می‌کنیم. متال گیر 4 بالاخره گیم پلی خودش را متحول کرد. حالا دیگر برای چریک بازی و مخفی کاری باید خیلی زخمت بکشید. البته بازی طوری است که بدون این کارها و با زدن به دل دشمن هم قابل تمام کردن است. یکی از اولین تغییراتی که در بازی می بینید، اضافه شدن سیستم امتیازی دربین است. سلاح‌ها و آیتم‌های جمع آوری شده از سربازها در طول بازی تبدیل به امتیاز می‌شوند و می توانید آنها را پیش دربین ببرید که یک دلال اسلحه حرفه ایست و می تواند سلاح‌های شما را آپگرید کند.

کنترل بسیار دقیق تر و ظریف تر از قبل است اما کماکان مشکلات قدیمی سری متال گیر وجود دارند. مشکلاتی از این دست که خیلی وقت‌ها اسنیک مخصوصا برای حرکات (CQC) کاری را که شما می خواهید انجام نمی دهد.
کنترل مارک 2 هم خیلی بهتر از اسنیک نیست اما واقعا در بعضی جاها به کارتان می آید. برای انجام هدف‌ها تقریبا هر کاری که دوست داشته باشید می توانید انجام دهید. اگر شما هم از طرفداران قدیمی متال گیر باشید و مثل من در اولین دور بازی فقط دوست دارید ببینید داستان چه می‌شود احتمالا بار اول بازی را به صورت کاملا اکشن تمام کرده اید! اکشن‌ها خیلی بهتر از قبل هستند. سلاح‌ها خوش دست تر شده اند و به لطف وجود نشانگر برای هدف‌گیری، مانند بازی‌های قبل مشکل زیادی برای نشانه گیری ندارید.

متال‌گیر4 بسیار بزرگ تر و وسیع تر از قسمت‌های قبل است. دیگر محدود به یک منطقه نشده‌اید. نقشه‌های بازی چند برابر متال‌گیر3 هستند اما در عوض از میزان جزئیات در آن‌ها کاسته شده است. صحنه‌های اکشنی که شامل نشستن روی یک وسیله نقلیه و شلیک با سلاح آن هستند در متال گیر 4 زیاد تکرار شده اند که کاملا شما را یادCall of Duty  می‌اندازند. در مورد مبارزه با غول آخرها هم حرفی نمی توان زد. کسانی که اهل متال گیر باشند می دانند غولآخرها چه نقش مهمی را در گیم پلی متال گیر ایفا می‌کنند.

از نظر گرافیکی باز هم متال گیر 4 نشان داد که می تواند قدرت‌های نهفته کنسول‌های سونی را به رخ بکشد.
شاید لازم نباشد زیاد در مورد گرافیک صحبت کنیم زیرا آنقدر تریلرها و دموهای داخل بازی متال گیر4 زیاد هستند که بعید است هیچ بازی کننده ای پیدا بشود که یکی از آنها را ندید باشد. سیستم استتار به لطف لباس جدید اسنیک بسیار کارآمد است و باز هم گوشه ای قابلیت‌های گرافیکی موتور پایه بازی را نشان می دهد.

نمی‌شود متال گیر را جدا از داستانش نقد کرد. وقتی هم داستان این بازی را وارد صحبت کنیم، همه موارد بالا فراموش می‌شوند! داستان سالید اسنیک پایان باشکوهی دارد. البته این پایان تا حدودی قابل پیش بینی بود اما انصافا بهتر از این نمی شد یک شخصیت معروف مانند اسنیک را بازنشسته کرد.

از نظر پیچیدگی، سناریوی متال گیر 4 به شماره دوم شباهت دارد. بار اولی که میان پرده‌های طولانی متال گیر 4 را نگاه می‌کنید، بیشتر مبهوت گرافیک و کارگردانی صحنه‌ها می‌شوید تا دیالوگ‌ها. کارگردانی سینمایی این میان پرده‌ها از قبل هم بهتر شده اند و در این شماره زیاده گویی‌های نویسنده‌ها را جبران کرده اند. اما باز هم صحنه‌های بسیار طولانی و حوصله سربر زیاد می‌بینید.

وقتی آخرین مبارزه بازی تمام شد، می توانید دسته پلی‌استیشن 3 را زمین بگذارید و با خیال راحت میان پرده ای به اندازه یک فیلم سینمایی ببینید! سکانس نیم ساعته پایانی بازی در قبرستان آنقدر کش دار و اغراق شده است که به نظر می رسد سازنده‌ها دلشان نمی‌آمده از آن دل بکنند. امیدواریم که کوجیما این بار به حرفش پایبند باشد و دیگر به سراغ متال گیر نرود. وقت آن رسیده که کوجیما و همکارانش به سراغ یک بازی جدید بروند.

سید طه رسولی‌