توافق معارضان عراقی درباره گزینش سیستم فدرالی برای اداره اوضاع سیاسی عراق در دوره بعد از سرنگونی رژیم فعلی ، نشاندهنده وجود اختلافات مبنایی میان گروهها و دسته های متفاوت عراقی است که کنفرانس لندن بناست
کد خبر: ۱۸۲۴۳
سازهای جداگانه آنان را در یک سمفونی با آهنگ یکنواخت و منظم ، بنوازد. از این رو، توافق لندن میان معارضان عراقی ، توافقی بر سر حداقل هاست و این خود ظرفیت های بروز اختلاف و چنددستگی بعد از دستیابی به حاکمیت سیاسی را متجلی می کند. به نظر می رسد انتخاب این نوع سیستم ، دست کم برای آرامش بخشیدن به جمعیت سنی نشین عراق صورت پذیرفته که در میان اکراد عراقی و جمعیت شیعیان که بیشترین درصد مردم این کشور را تشکیل می دهند کوچکترین نسبت جمعیتی را به خود اختصاص داده است . چنین سیستمی که فعالیت گروههای دینی و قومی را در چارچوب یک سیستم واحد حکومتی مقدور و تسهیل می کند، گزینه مناسبی برای اوضاع برهم و درهمی خواهد بود که از هم اکنون می توان برای آینده عراق پیش بینی کرد. اما واقعیتی که چه بسا از سوی شرکت کنندگان اجلاس لندن و حتی از سوی خود امریکا به عنوان پشتیبان و طراح اصلی عملیات تغییر رژیم عراق و روی کار آوردن رژیم جایگزین نادیده گرفته شده است ، عبارت از واکنش مردم عراق است که پیشینه ممتاز در رویارویی با سیطره بیگانگان دارد و اوج آن را باید در انقلاب دهه 20مردم مسلمان این کشور به رهبری علما و روحانیون نجف ازجمله آیت الله ابوالقاسم کاشانی وپدرش علیه نفوذ و سلطه انگلیسی ها جستجو کرد. بی شک مردم عراق در این فراز نیز با حاکمیت برآمده از تصمیم سازی بیگانگان کنار نخواهند آمد؛ مگر این که گروههای اصیل و منبعث از اراده مردمی ، به گونه ای از اوضاع امروز به نفع تثبیت حاکمیت مردم و حذف هرگونه شائبه نفوذ و سیطره قدرتهای خارجی بر مجاری امور در هر گونه رژیم سیاسی ای که در عراق برقرار شود، بهره گیری شایسته ای بکنند. از طرفی ، هنوز چشم انداز روشنی درباره تعامل امریکا با رژیم فعلی پدیدار نشده است و چنانچه سرنگونی رژیم عراق به منزله قضیه مغروض و محتوم دانسته شود، راه تحقق آن ، با سنگ اندازی ها و موانع بی شماری روبه روست و بدین ترتیب گمان نمی رود مخالفان از میزان جدیت بعثی ها برای بقای سیاسی خود در بغداد حتی به قیمت کشتار هزاران نفر مطلع نباشند.