گفتگو با امیر نوری بازیگر سریال جاده در دست تعمیر

اتفاقی بازیگر شدم

برای او ورود به عرصه بازیگری از اتفاق هم فراتر بود. فریدون حسن‌پور (کارگردان)‌ زمانی او را برای فیلمش انتخاب کرد که در یکی از زمین‌های نه‌چندان خوب تهران مشغول بازی فوتبال بود و پس از بازی در فیلم حسن‌پور، کارگردانان یکی پس از دیگری به سراغ او آمدند؛ اگرچه در کارهای طنز بیشتر حضور پیدا کرد تا فیلم‌های سینمایی.
کد خبر: ۱۸۱۶۱۵

از بازی‌های او می‌توان به مجموعه‌های بدون شرح، کمربند‌ها را ببندید و ... اشاره کرد اما حضورش در سریال جاده در دست تعمیر و نقش دزد بهانه گفتگوی ما با او شد. جالب است بدانید نوری علاوه بر بازیگری، گوینده رادیو نیز هست.

از حضورت در سریال جاده در دست تعمیر است بگو.

به دعوت تهیه‌کننده این مجموعه، برای بازی در آن دعوت شدم. وقتی قصه را خواندم، از آن خوشم آمد و پذیرفتم که بازیگر این مجموعه شوم.

چرا قصه این کار برایت جذابیت داشت؟

قصه این مجموعه، تازگی خاصی برایم داشت، چون در این کار به‌گونه‌ای با پلیس شوخی می‌کردیم که تا پیش از آن، این اتفاق نیفتاده بود.

یعنی شوخی با پلیس برایت جذابیت داشت؟

به‌طور اخص خیر. بیشتر نوع پرداختی که به این قضیه شده بود برایم تازگی داشت. خیلی مسائل در این کار پیچیده و سخت نبودند.

در این کار نقش یک دزد را داری، یک دزد متفاوت. از این نقش برایمان بگو.

 من به همراه امیر غفارمنش، نقش دو دزد را باز می‌کنیم که اشتباهی ماشین پلیس را می‌دزدند. در واقع یک دزدی منحصر به فرد، سادگی و در واقع کودکانه رفتار کردن این دزد‌ها برایم خیلی شیرین و جالب بود، برای همین هم تمام تلاشم را کردم که یک نقش دزد شیرین و متفاوت را بازی کنم.

به این تفاوت چطور رسیدی؟

بیشتر سعی کردم آن را در نوع رفتار و بیانم به وجود بیاورم. دوست نداشتم مخاطب از آن زده شود بلکه مهم برایم این بود که قصه او را دنبال کنم. بنابراین  از هر تکه کلام یا رفتار خاص که به شیرین‌تر شدن این شخصیت کمک می‌کرد، استفاده می‌کردم.

در حال حاضر به مرحله انتخاب رسیدی یا تنها برایت مهم این است که فعالیت داشته باشی؟

هر دو؛  ‌هم انتخاب می‌شوم و هم مایلم کار کنم، آن هم در کارها و نقش‌‌های متفاوت.

برای انتخاب یک نقش چه ملاک‌هایی داری؟

اول این که نقش،‌ زیاد نباشد بعد هم این که نقش دوم یا سوم باشد و کل کار هم در لوکیشن‌های محدودی ضبط شود.

چه نظرات‌ جالبی ‌داری. معمولا بازیگران دیگر بر خلاف این عقاید فکر می‌کنند و اتفاقا مایلند که نقش یک بازی کنند.

بله، ولی من این گونه فکر نمی‌کنم.

چرا؟

چون علاقه زیادی به بازیگری ندارم.

پس چرا بازیگر شدی؟

کاملا اتفاقی، برای همین هم دغدغه اصلی برایم نیست.

دغدغه اصلی برای شما چه چیزی است؟

دغدغه خاصی ندارم. به نظرم همه چیز باید در زمان خودش اتفاق بیفتد.

در عرصه بازیگری تا به حال تنها ژانر طنز را دنبال کرده‌ای  چرا؟

چون مردم ما طنز را بیشتر دوست دارند و البته پیشنهاداتی که داشته‌‌ام اکثرا در همین زمینه بوده است.

خود شما چقدر به این ژانر علاقه ‌داری؟

خب طنز را دوست دارم. چون لااقل در یک فضایی قرار می‌گیری که همه چیز شاد و دوست‌داشتنی است.

گریم خاصی در مجموعه جاده در دست تعمیر است داشتی. توانستی با آن ارتباط برقرار کنی؟

بله. اتفاقا یکی از مسائلی که به من کمک کرد بتوانم به نقشم بیشتر نزدیک شوم همان گریم متفاوت بود. جالب است بدانید وقتی بعد از آن گریم جلوی آینه رفتم خودم را نشناختم.

نقشی که خیلی آن را دوست داشتی؟

علی در یادداشت‌های کودکی چون هم نقش خوبی بود و هم ویژگی‌های جالبی داشت. مثل این که همیشه باج می‌گرفت تا کاری را انجام دهد. فکر می‌کنم هنوز هم خیلی‌ها من را با این نقش می‌شناسند و به یاد می‌آورند.

در بیشتر نقش‌‌هایت، یک نوع شلختگی خاصی وجود دارد و البته سر به هوایی.

بله، قبول دارم اما این مساله تنها به من برنمی‌گردد. بلکه به انتخاب  کارگردان‌ها و تهیه‌کنندگانی که با آنها کار می‌کنم هم مربوط می‌شود، البته خودم سعی می‌کنم که از این جور نقش‌ها فاصله بگیرم، اما همیشه هم نمی‌شود.

ظاهرا در رادیو هم فعالیت‌ داری درست است؟

بله. در برنامه کافه رادیو که در شبکه رادیویی صدای آشنا تولید و پخش می‌شود، مجری  بازیگر هستم.

فکر نمی‌کنی از بازیگری در ژانر طنز تا اجرا در رادیو فاصله زیادی وجود دارد؟

خیر. چون من در این برنامه بازی هم می‌کنم. این برنامه برای ایرانیان خارج از کشور تولید و پخش می‌شود. برای همین هم اجرای این برنامه را خیلی دوست دارم، چون از طریق آن می‌توانم با هموطنانم در خارج از کشور ارتباط برقرار کنم.

فکر می‌کنی توانسته‌ای در اجرای این برنامه موفق باشی؟

نمی‌دانم، اما سعی خودم را می‌کنم. امیدوارم مخاطبان هم راضی باشند.

رادیو یا تلویزیون، کدام را ترجیح می‌دهی؟

 انتخابش سخت است. چون هر کدام ویژگی خاص خود را دارند. تو در تلویزیون دیده می‌شوی و با مخاطب چندمیلیونی روبه‌رو هستی و از این نظر با سلایق متفاوتی هم مواجه هستی، اما در رادیو تنها صدایت است که شنیده می‌شود و کلمات هستند که به کمک آدم می‌آیند. ولی در رادیو راحت‌تر هستم چون دیگر در قید و بند دوربین، صدا و... نیستم.

گویا در رشته‌های والیبال و فوتبال هنرمندان هم فعالیت داری. از این فعالیت‌های ورزشی برایمان بگو.

در زمینه فوتبال که تا به حال بازی‌های زیادی را انجام داده‌ایم و احتمالا در آینده چند سفر به کشورهای ایتالیا، سوئد، آلمان و امریکا خواهیم داشت. در مورد والیبال هم آماده تدارک چند بازی هستیم. در کل اوضاع خوب است.

در حال حاضر مشغول چه کاری هستی؟

کار خاصی انجام نمی‌دهم. به غیر از اجرای برنامه کافه رادیو، اما در تابستان فیلم‌های یکی بالاتر از آسمان و دلداده را روی اکران سینماها خواهم داشت.

در عرصه بازیگری به چه افرادی بیشتر مدیون هستی؟

بیشتر از همه به فریدون حسن‌پور.

چرا؟

چون اعتماد او باعث شد که بتوانم پا به عرصه بازیگری بگذارم و تا به امروز هم فعالیت داشته باشم.

بازیگری را تا کجا ادامه خواهی داد؟

واقعا نمی‌دانم. تا هر جا که بتوانم و خدا کمکم کند. واقعا برنامه خاصی برای ماندن در این عرصه ندارم.

در کارهای طنز، کارگردانی چه کسی را بیشتر می‌پسندی؟

رضا عطاران و مهدی مظلومی.

امیر نوری... .

پر از تجربه‌هایی که دوست دارد به دست آورد.

محبوبه ریاستی‌

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها