خرمآباد - خبرنگار جامجم: حسنپور گفت: استان لرستان به سبب دارا بودن شرایط مساعد آب و هوایی، محیطی مناسب جهت استقرار بشر در قدیمیترین ازمنه پیش از تاریخ بوده است، به طوری که این اهمیت باعث شد تا در سال 1965 میلادی دره خرمآباد به عنوان مرکز مطالعات پیش از تاریخی دانشگاه ییل آمریکا به سرپرستی دکتر فرانک هول و کنت فلالری قرار گیرد و در این میان 5 غار مهم از جمله: یافته، گرارجثه، کنجی، قمری و پاسنگر مورد کاوش قرار گرفت.
ابراهیمی، رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری لرستان گفت: غار یافته در نزدیکی خرمآباد در استان لرستان یکی از مکانهای باستانی ارزشمند در باستانشناسی پارینهسنگی ایران و جهان به شمار میرود.
این غار برای نخستینبار در سال 1965 میلادی توسط فرانک هول باستانشناس آمریکایی و سپس در سال 1384 توسط هیات مشترک حاضر مورد کاوش قرار گرفت که کاوش اخیر ادامه آن است.
سونیا شیدرنگ سرپرست ایرانی هیات کاوش غار یافته گفت: غار یافته در ایران به لحاظ دارا بودن بیش از دو متر رسوبات باستانشناختی اواخر عصر یخ شامل بقایای فرهنگی دوره پارینهسنگی جدید، دارای اهمیت فراوانی در مطالعه فرهنگ اوایل این دوره در خاور نزدیک و اروپاست.
وی افزود: در دهههای اخیر، پژوهشهای بسیاری در ارتباط با خاستگاه و راه و روش زندگی انسان مدرن در اروپا و خاور نزدیک انجام گرفته است. بقایای فرهنگی باقیمانده از این انسانهای مدرن با عنوان فرهنگ اوریناسی شناخته میشود.
این فرهنگ مربوط به انسانهایی است که از ابزارهای کارآمدی که اکثرا روی تیغه ساخته میشدند برای شکار و سایر منظورها استفاده میکردند و برای نخستین بار به طور گستردهای از اشیای نمادین و تزئینی استفاده کردند.
مارسل ات، سرپرست بلژیکی کاوش با اشاره به اهمیت غار یافته گفت: در مطالعات انجام گرفته شباهتهای جالب توجهی میان مصنوعات سنگی مجموعه یافته با فرهنگ اروپا تشخیص داده شد. این در حالی است که تا پیش از مطالعات اخیر برخی از متخصصان فرهنگ اوریناسی پارینهسنگی جدید را تنها متخصص اروپا و حاشیه شرقی مدیترانه میدانستند.
در کاوش سال گذشته غار یافته علاوه بر مصنوعات سنگی، تعدادی آویز و مهرههای تزئینی از جمله دو صدف دریایی سوراخ شده، دو قطعه دندان گوزن و یک قطعه هماتیت که به شکل آویز درآمدهاند به دست آمد که از نشانههای بارز فرهنگ اوریناسی مقارن با حضور نخستین انسانهای پارینهسنگی جدید در اروپا و خاور نزدیک است. این مجموعه کهنترین آویزهای تزئینی یافت شدهای هستند که تاکنون در ایران یافت شدهاند.