در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
نتیجه تحقیقاتی که اخیرا در بریتانیا انجام شد از اسراف بیرویه مواد غذایی در این کشور پرده برداشت. این تحقیق جدید آمار سرگیجهآوری از دور ریختن مواد غذایی توسط بریتانیاییها را مورد تاکید قرار داده که براساس پارهای گمانهزنیها ارزش سالانه این اسراف فراگیر به حدود 10 میلیارد پوند (15 میلیارد دلار) بالغ میشود. بریتانیاییها براساس این تحقیق که با حمایت مالی دولت گوردون براون، نخستوزیر این کشور انجام شد هر روز به طور میانگین 4/4 میلیون عدد سیب، 220 هزار قرص نان، 6/1 میلیون عدد موز، 550 هزار عدد مرغ، 1/5 میلیون عدد سیبزمینی، 660 هزار تخممرغ و 3/1 میلیون بسته ماست را دور میریزند.
بدتر آن که دستاندرکاران این تحقیق به شواهدی دست یافتند که موید این واقعیت بود که بخش اعظم این مواد غذایی به شکل دست نخورده و بی آن که مصرف شده باشند به دلیل انقضای دوره مصرف دور ریخته میشوند. در اغلب موارد طولانی شدن دوره نگاهداری مواد غذایی در یخچال عامل دور ریختنشان عنوان شده است.
تبعات اقتصادی
صورتحساب مواد غذایی که هر روز توسط خانوادههای انگلیسی دور ریخته میشوند طی یکسال برای زوجی بدون همسر به حدود 600دلار بالغ میشود و چنانچه این خانواده فرزندی هم داشته باشند مبلغ این صورتحساب به 810 دلار افزایش پیدا میکند.
طرح دولتی آمارگیری از دورریز مواد غذایی که در قلب برنامه اقدام منابع و پسماندها اجرا شد پس از بررسی بستههای زباله دور ریخته شده توسط 2138 خانوار داوطلب به نتایجی دلهرهآور و نگرانکننده رسید.
نتایج این تحقیق که مقارن با اعلام آمار مربوط به افزایش گرسنگان دنیا به دلیل بروز خشکسالی، افزایش جمعیت زمین و اختصاص زمینهای مرغوب کشاورزی به تولید غلات با هدف استحصال اتانول از آن منتشر شد موجب درگرفتن مباحثات زیادی در بریتانیا شده است.
نباید این گونه تصور کرد که شهروندان بریتانیا و سایر کشورهای اروپایی از موج گرانی مواد غذایی در امان ماندهاند چراکه همین هفته گذشته رسانههای انگلیسی رشد 5/4 درصدی قیمت مواد غذایی طی یک ماه گذشته را مورد انتقاد قرار دادند.
واکنشها به نتایج این تحقیقات گسترده بود. جان رادوک، وزیر محیط زیست دولت براون با تاکید بر این که حتی بدون در نظر گرفتن بحران غذایی جاری جهان هم آمارهای ارائه شده در قالب این گزارش سرگیجهآور و نگرانکننده است خواستار تدوین برنامهای برای جلوگیری از این معضل شد.
رادوک در اظهارات خود با اشاره به هزینههای جانبی مصرف غلط مواد غذایی چون هزینههایی که از بابت جمعآوری و نابودی زباله ناشی از آن به دولت تحمیل میشود به بریتانیایی توصیه کرد برای کمک به جیب خودشان و جلوگیری از تبعات زیستمحیطی و اخلاقی اسراف مواد غذایی برای اصلاح این روند بسیج شوند.
کارشناسان غذایی به خانوادهها توصیه کردهاند به جای خرید یکجا، دفعات خرید خود را افزایش داده و از حجم خریدشان بکاهند و از دگرسو با برآورد درست از میزان مصرفشان اقدام به خرید محصولاتی کنند که پیش از مصرف دچار فساد نمیشوند.
هزینه سنگین بازبافت زباله
انتقال زبالههای ناشی از این حجم عظیم اسراف مواد غذایی و نابود کردن این مواد تاثیرات منفی گستردهای بر محیط زیست داشته و بار مالی سنگینی به دولت تحمیل میکند.
مقامات لندن، پایتخت بریتانیا هزینههای جمعآوری، انتقال و نابودی این مواد غذایی اسرافی را در حدود یک میلیارد پوند(5/1 میلیارد دلار) در سال تخمین زدهاند. عملیات نابودسازی مواد غذایی دور ریخته شده به آزادسازی گاز متان منجر میشود که تاثیر مخربی بر لایه ازون دارد. گمان میرود حذف این حجم عظیم دورریز مواد غذایی از انتشار سالانه 18 میلیون تن دیاکسیدکربن جلوگیری کند.
دولت بریتانیا امیدوار است با طراحی و اجرای برنامههای فرهنگی و تشویق مردم به احساس مسوولیت در قبال مساله کاهش دورریز مواد غذایی از حجم اسراف محصولات غذایی و تبعات اجتماعی، اقتصادی و زیستمحیطی آن بکاهد.
شیما خیری
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: