گفتگو با الهه کسمایی تهیه‌کننده آستانه و سلام بهار

همیشه راهی هست‌

الهه کسمایی در بیست و هفتمین روز شهریورماه سال 1346 در کوچه فردوسی تجریش، ‌در همان کوچه‌ای که خانه جلال‌ آل‌احمد و نیما یوشیج در همسایگی یکدیگر قرار داشت،‌ به دنیا آمد. از کودکی به همراه مادر و خواهر کوچکش اغلب به سینما آستارا می‌رفتند و فیلم‌های مناسب کودکان را می‌دیدند و از همان سنین 7 6 سالگی به دنیای فیلمسازی علاقه‌مند شد.
کد خبر: ۱۷۶۰۹۰

خانم کسمایی از تفریح دوران کودکی است بگو.

تفریح دوران کودکی من به غیر از سینما رفتن، عضویت در کتابخانه‌های کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بود. مدام کتاب می‌‌خواندم و چند باری هم برای برنامه کودک تلویزیون نقاشی فرستادم.

در 7 سالگی به خاطر کشیدن یک نقاشی، برنامه کودک برایم یک کارت تشکر فرستاد. یکی از خاطره‌انگیزترین روزهای زندگی‌ام همان روزی بود که پستچی اولین‌ نامه رسمی زندگی‌ام را به دستم داد. اکنون نیز که به عنوان تهیه‌کننده در گروه کودک و نوجوان کار می‌کنم آن روز را خوب به یاد دارم و فکر می‌کنم جدی گرفتن بچه‌ها چقدر مهم است و دوست‌داشتنی.

همان علاقه به فیلمسازی در دوران کودکی باعث شد که سال‌ها بعد در رشته سینما در دانشگاه هنر پذیرفته شوید، درست است؟

بله. موقعی که برای ساخت فیلم مستند پایان‌نامه‌ام به بندرعباس رفته بودم، به دلیل نیاز صداوسیمای مرکز خلیج فارس در گروه کودک و نوجوان آن مرکز مشغول به کار شدم. بعد از 2 سال و نیم تلاش، موفق شدم فیلمی درباره زنان جنوب ایران بسازم که در اولین جشنواره سینمای زن (باران)‌ به عنوان مستند برگزیده انتخاب شد.

از چه سالی با گروه کودک شبکه یک همکاری داشتید و در این گروه چه کارهایی انجام دادید.

از سال 1371 با عنوان تهیه‌کننده رسمی با شبکه یک همکاری کردم. مجموعه بچه‌های مسجد، مجموعه داستانی کارنامه‌های بهار، رمز پیروزی، فیلمساز کوچک، مجموعه عروسکی روزهای رادیو و مجموعه مشاهیر ایران از مهم‌ترین کارهای تهیه‌کنندگی من است. به غیر از کارهای یادشده، 3 فیلم مستند در مقام نویسنده و کارگردان به نام «همیشه راهی است»، «دهکده سنتی» و «سرزمین همیشه» در پرونده کاری من موجود است.

از بهترین لحظات زندگی‌تان بگویید.

بهترین‌ لحظات زندگی من، لحظاتی است که فیلم می‌سازم و سختی‌ها و دلتنگی‌هایم را با کتاب کنار می‌زنم. ترجمه‌های خارجی روان را هم دوست دارم، شعر نو را هم‌ همین‌ طور.

اگر فرصتی دست بدهد، حتما به دیدن تئاتر می‌روم. موسیقی 1320 به این طرف ایران را هم قابل تامل می‌دانم و از شنیدنش لذت می‌برم و برنامه‌سازی برای کودک و نوجوان را سعادتی می‌دانم که به ‌خاطر آن همیشه از خداوند متشکرم.

و از دوره‌‌های آموزشی که در خارج از کشور دیدید، بفرمایید.

یک دوره مستند تلویزیونی در کره جنوبی و دوره‌ای دیگر در سال 2004 در مالزی با عنوان حقوق کودک و رسانه و در سال 2006 دوره درام کودک را در ژاپن دیدم.

و در حال حاضر کدام برنامه را در دست تهیه دارید؟

برنامه آستانه و سلام بهار را.

معصومه پارسا‌مهر

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها