محققان پروتئینهایی را شناسایی کردهاند که میتوانند از نورونهای حرکتی در برابر بیماریهایی که به سیستم عصبی بدن صدمه میزنند محافظت کنند. اما ارسال این پروتئینها به نخاع و مغز به آسانی انجام نخواهد شد، چراکه رگهای خونی سیستم عصبی مرکزی در برابر مولکولهای بزرگی مانند پروتئینها نفوذناپذیر هستند. یکی از روشهایی که به نظر میرسد بتواند چنین مانعی را از میان بردارد به رمز درآوردن پروتئینهای عصبگراست که نسبت به بافت عصبی گرایش دارند.با به رمز درآوردن این پروتئینها به صورت توالی واحدهای ژنتیکی از ویروسها میتوانیم آنها را به بخشهای مورد نظر ارسال کنیم. یکی از روشهای ممکن برای انجام این کار تزریق ویروس به عضو است.
در اینجا ویروس به کمک مکانیسم سلولی نورونها، پروتئینهای محافظ را ساخته و آنها را در بین سلولهای مجاور توزیع میکند.
ممکن است ویروس قبل از ساخته شدن پروئتینهای محافظت، در امتداد اکسونها به حرکت درآمده و خود را به سلولهای بدن برساند.
سپس پروتئین ساخته شده توسط نورونهای حرکتی جذب شده و در امتداد اکسونها که بخشی از نورونها یا سلولهای عصبی هستند و امواج عصبی را از سلول خارج میکنند، منتقل میشوند.
بعد از تزریق ویروس حاوی توالی ژنهای موردنظر، تارها و الیاف یا ماهیچه به ساخت پروتئینهای محافظ تحریک میشوند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم