در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
بدین ترتیب، افتراء عبارت است از «نسبت دادن صریح و واضحانه جرم به دیگری» مرتکب جرم افتراء را «مفتری» میگویند که با سوء نیت و عمد، یک یا چند جرم را کتبا یا شفاها به دیگری نسبت میدهد. مجازات مفتری حبس و شلاق است که به تشخیص قاضی رسیدگیکننده تعیین میشود.
جرمی که مفتری به دیگری نسبت میدهد ممکن است قتل، سرقت، کلاهبرداری، جعل، خیانت در امانت یا هر عملی باشد که طبق قانون جرم قلمداد شده است. زیاد یا کم بودن میزان مجازات جرم نسبت داده شده تاثیری در مجازات مفتری ندارد.
البته اگر «الف» در حین شوخی و خنده با «ب» به وی تهمت دزدی بزند، قصد مزاح و شوخی «الف» مانع از مجازات وی میشود؛ زیرا تهمت زدن به دیگری یا افتراء باید با سوءنیت و عمد و قصد باشد، یعنی «الف» عمدا به «ب» تهمت دزدی زده و صریحا وی را «دزد» خطاب کند.
ولی اگر «ب» واقعا ماشین «الف» را ربوده و «الف» نیز به ارتکاب سرقت توسط «ب» ایمان داشته و برای اثبات ادعای خود نیز دلیل و مدرک محکمهپسندی نیز دارد، خطاب «ب» به عنوان «دزد» در مشاجره میان «الف» و «ب» افتراء محسوب نمیشود، زیرا «الف» با طرح دعوای سرقت علیه «ب»، صحت ادعای خود را ثابت مینماید.
در نهایت، لحظهای درنگ به آنچه میگوییم، اگر هیچ منفعتی نداشته باشد، ارتکاب جرم افتراء را از بین میبرد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: