بزرگراه گمشده

آل پاچینو

آل پاچینو بیست و پنجم آوریل سال 1940 در شهر نیویورک به دنیا آمد. این بازیگر کم‌کار و گزیده‌کار عالم سینما که بارها نامزد دریافت جایزه اسکار شده، سال 1992 برای فیلم «بوی خوش» موفق به دریافت این جایزه شد. وی در این فیلم نقش یک افسر بازنشسته و نابینای ارتش را بازی می‌کرد.
کد خبر: ۱۷۱۹۶۳
منتقدان سینمایی از پاچینو به عنوان یکی از بزرگ‌ترین بازیگران تاریخ سینما اسم می‌برند. او در دهه 70 که درخشان‌ترین دوره تاریخ سینمای امریکاست، خودش را به عنوان بازیگری توانا معرفی کرد و خیلی زود نام خود را در کنار بزرگانی مثل مارلون براندو (که در سال 1972 در قسمت اول «پدرخوانده» با او همبازی شد)‌ قرار داد.

والدینش ایتالیایی‌تبار بودند که در دوران کودکی او از هم جدا شدند. سال 1966 به مدرسه معروف بازیگری اکتورز استودیو رفت و زیر نظر لی استراسبرگ دوره بازیگری را دید. قبل از شروع فعالیت در سینما، در برادوی به روی صحنه رفت و حتی جایزه معتبر تونی (اسکار تئاتری)‌ را هم در این دوران دریافت کرد. اولین فیلم سینمایی‌اش «من، ناتالی» را سال 1969 بازی کرد و با «وحشت در پارک نیدل» (1971)‌ به صورت چهره‌ای مطرح درآمد، اما این فیلم «پدرخوانده» بود که باعث تغییر کلی وضعیت پاچینو شد.

در فیلم او نقش مایکل کورلئونه یکی از فرزندان دون کورلئونه را بازی می‌کند که پس از مرگ پدر، وارث تاج و تخت مافیایی او می‌شود. این نقش یکی از بزرگترین و بهترین نقش‌هایی است که او تا به حال بازی کرده است. قبل از او یک دو جین از بازیگران درجه یک سینما همچون رابرت ردفورد، وارن بیتی، جک نیکلسن، رایان اونیل و رابرت دنیرو مشتاق بازی در این نقش بودند.

پس از موفقیت عظیم «پدرخوانده»، پاچینو در 2‌‌فیلم بزرگ دهه هفتاد «سرپیکو» (1973)‌ و «بعدازظهر نحس» (1975)‌ بازی کرد. پس از آن در کارهای مهمی مثل «بابی‌ دیرفیلد» (1977)‌ و «نویسنده! نویسنده)‌ (1982)‌ ظاهر شد و در همین حال در قسمت‌‌های دوم و سوم «پدرخوانده» هم بازی کرد. به جز این دو فیلم، پاچینو در دو دهه هشتاد و نود، نتوانست در کارهای پرسر و صدا و مطرحی ظاهر شود. خود بازیگر هم تصمیم گرفت فعالیت‌های سینمایی‌اش را کمتر کرده و بیشتر به کار تئاتری بپردازد. پاچینو همچنین سه فیلم سینمایی هم کارگردانی کرده که سومی آنها امسال اکران عمومی می‌شود.

او در دنیای فیلم‌سازی نتوانست موفقیت عظیم دنیای بازیگری‌اش را تکرار کند. کارهای مهم پاچینو در سال‌های اخیر عبارتند از: «صورت‌زخمی» (1983)‌، «گرما»، «سیتی‌هال» (1995)‌، «وکیل‌مدافع شیطان» (1997)‌، «خودی»، «هر یکشنبه داده شده‌ای» (1999)‌، «عضو تازه‌وارد» (2003)‌، «بی‌خوابی»، «تاجر ونیزی» (2004)‌ و «13 یار اوشن» (2007).‌ او فیلم «ریفی فی» را آماده نمایش دارد که نسخه دوباره‌سازی‌شده یک کار کلاسیک ایتالیایی است.

نکته جالب این که پاچینو علی‌رغم شهرت فراوان خود، طی 37 سال کار هنری در کارنامه بازیگری‌اش کمتر از 40 فیلم سینمایی دارد.
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها