غیرت‌‌ را باید از ‌این ‌گیلانی آموخت‌

فقط کافی بود فردین هم دستش از طلا کوتاه می‌ماند و عملکردی همچون 6 ملی‌پوش پیشین ارائه می‌کرد، آنگاه فاجعه‌ای بزرگ برای پرافتخارترین کشور آسیا به ثبت می‌رسید که پس از 18 بار عنوان قهرمانی تازه حتی از تصاحب یک مدال طلا هم عاجز و ناتوان در جی‌جو به کار خود پایان می‌داد.

در حالی که در ادوار گذشته، کشتی آزاد ایران همواره در رقابت‌های آسیایی با بیشترین مدال طلا قدرت خود را به رخ حریفان کشید، اما این بار و تا قبل از حضور شایسته و قهرمانی فردین در وزن 120 کیلو، کاروان کشتی آزاد در حسرت مدال طلا احساس کمبود و حقارت می‌کرد و در آستانه ثبت بدترین عملکرد در کارنامه همه دوران حضور در مسابقه‌های قهرمانی آسیا با بلندپروازی قهرمان خوش‌اخلاق و متعصب گیلانی، کشتی آزاد توانست با تک مدال طلایی که در واپسین لحظه مسابقات و در آخرین کشتی برگزار شد به دست آورد، تا حدودی اعتبار و قداست سالیان طولانی خود را اعاده و به شکلی آبروداری کند.

فردین که در 4 سال گذشته و پس از نایب قهرمانی باارزش علیرضا رضایی در المپیک 2004 آتن تمام بار مسوولیت و انتظارات را به تنهایی در سنگین وزن بر دوش کشید، طی 3 سال حضور در مسابقه‌های جهانی، رقابت‌های آسیایی و بازی‌های آسیایی دوحه قطر حضوری فعال، مستمر و شایسته داشت و همواره به عنوان سربازی مطیع و آماده در خدمت تیم بود و افتخارات باارزشی به ارمغان آورد.

بزرگترین ویژگی فردین در میان تمامی سنگین‌وزن‌های گذشته که پیراهن تیم ملی را بر تن کرده‌اند، نترس بودن و حضور مستمر در تمام رویدادهای بین‌المللی است.

اگر نگاهی گذرا به ملی‌پوشان گذشته سنگین‌ وزن در سال‌های دور تاکنون بیندازیم، کمتر کشتی‌گیری را با چنین روحیه بالایی و جنگندگی فردین می‌توانیم سراغ بگیریم که در تمام میادین کوچک و بزرگ بدون کوچکترین بهانه‌ای شرکت کند و حتی حضور بزرگانی چون آرتور تایمازوف و الکسی رودریگرز هیچ‌گاه باعث نشد او به مسابقه پشت کند و با بهانه‌های مختلف از رویارویی با قهرمانان شاخص این وزن سر باز زند.

ملی‌پوش سنگین وزن ما که همواره بیش از حد انتظارات و فراتر از خودش کشتی می‌گیرد در جی‌جو هم در حضور نامدارانی چون موتالیموف قزاق و غول 2 متری چینی که از قدرت بدنی مثال‌زدنی برخوردار بود، به لطف جسارت خود توانست حریفان را یکی پس از دیگری تسلیم اراده خود کند.

در جمع 8 نفره سنگین وزن‌های آسیایی در جی‌جو، فردین براستی بهترین نفر برای کسب مدال طلا بود که ابتدا کالاگوف ازبکستانی جانشین تایمازوف را با نتایج 3 بر یک و 7 بر 3 شکست داد. پس در دور دوم مقابل کشتی‌گیر پرقدرت و بالای 2 متر چینی که لینگ می‌ نام داشت به راستی غیرت فراوانی به خرج داد تا او را به تسلیم وادارد.
فردین پس از گذشتن از این دیوار بلند چینی در فینال حریف بلندآوازه و مشهوری به نام موتالیموف قزاق را ملاقات کرد.

این کشتی برای فردین و ورزش اول ما از حساسیت و اهمیت بسیار بالایی برخوردار بود؛ چرا که تمام امید کادر فنی پس از ناکامی میثم مصطفی جوکار و امیرعباس گنجی که در یکقدمی کسب طلا در فینال با شکست مواجه شده بودند، به هنرنمایی او دوخته شده بود.

اما فردین با جسارت و کشتی همیشه هجومی خود بخوبی انتظارات را برآورده کرد و با پیروزی 1  3 و 5  7 برق شادی و امید را در کاروان کشتی آزاد جاری کرد.

فردین که در جمع مدعیان داخلی بیشترین شانس را برای همراهی تیم ملی کشتی آزاد در المپیک پکن داراست.
برای آن که فراتر از یک شرکت‌کننده در پکن ظاهر شود، باید با همان آمادگی و انگیزه مسابقه‌های جهانی 2006 گوانگ جو که تا فتح مدال برنز هم پیش رفت، خود را برای المپیک آماده کند.

در این رهگذر کادر فنی کشتی آزاد نباید از کشتی‌گیرانی که پیشاپیش موفق به کسب سهمیه المپیک شده‌اند، غافل بماند و در فاصله اندک باقیمانده تا بازی‌های پکن، اردوهای آمادگی مستمر و متنوع و حضور در میدان‌های معتبر بین‌المللی باید در دستور کار نفرات منتخب قرار بگیرد.

فردین در شرایطی در جی‌جو جواز حضور در المپیک را به دست آورد که پیش از او از قاره آسیا فقط کشتی‌گیران ازبکستان و کره جنوبی به این توفیق دست یافته بودند.